Home

buckethead-cover

—του Γιώργου Τσακνιά—

Ο Brian Patrick Carroll γεννήθηκε στις 13 Μαΐου του 1969 στη Νότια Καλιφόρνια, όχι πολύ μακριά από τη Ντίσνεϊλαντ. Ήταν ντροπαλό παιδί και περνούσε την ώρα του κυρίως στο δωμάτιό του με κόμιξ, παιχνίδια και ηλεκτρονικά — και, δευτερευόντως, στη Ντίσνεϊλαντ. Στα δώδεκά του άρχισε να παίζει κιθάρα, στα δεκατρία του πήρε την κιθάρα σοβαρά και άρχισε μαθήματα, στα δεκαεννιά του είδε την ταινία Halloween 4 (1988) και πήγε αμέσως και πήρε μια μάσκα ίδια με του πρωταγωνιστή. Το βράδυ της μέρας εκείνης, καθώς έτρωγε Kentucky Fried Chicken, πήρε τον κουβά (αφού είχε φάει όλο το περιεχόμενο πρώτα) και τον φόρεσε στο κεφάλι του: Έτρωγα και μετά έβαλα τον κουβά στο κεφάλι μου και φόρεσα τη μάσκα. Πήγα στον καθρέφτη, κοιτάχτηκα και είπα: «Ναι, αυτό είναι, Κουβαδοκέφαλος (Buckethead), αυτό είναι, ναι…» Και από τότε ήθελα διαρκώς να είμαι αυτό το πράγμα.

800px-bucketheadgnr

Όλα αυτά δεν θα αφορούσαν παρά τον ίδιο και τον Ψ του, αν ο Buckethead δεν εξελισσόταν σε κιθαρίστα και μουσικό πρώτης τάξεως. Από τότε και μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει 264 σόλο άλμπουμ (ιλιγγιώδης αριθμός!) κι έχει συνεργαστεί σε περίπου 50 άλμπουμ άλλων μουσικών, μεταξύ των οποίων οι Bill Laswell, Bootsy Collins, Bernie Worrell, Iggy Pop, Les Claypool, Serj Tankian, Bill Moseley, Mike Patton, Viggo Mortensen, That 1 Guy και Bassnectar. Από το 2000 ως το 2004 ήταν μέλος των Guns and Roses. Επίσης, έχει γράψει τη μουσική (ή έχει συμμετάσχει ως μουσικός στο soundtrack) πολλών ταινιών, όπως  Saw II, Ghosts of Mars, Beverly Hills Ninja, Mortal Kombat, Mortal Kombat: Annihilation, Last Action Hero κ.ά.

Τον Απρίλιο του 2004 κυκλοφόρησε το 13ο —κι ένα από τα καλύτερά του— άλμπουμ, με τίτλο The Cuckoo Clocks of Hell. Το τραγούδι Spokes for the Wheel of Torment ενέπνευσε τον animator και σκηνοθέτη Syd Garon ο οποίος, σε συνεργασία με τον Eric Henry και με την καλλιτεχνική συμβολή του Frankenseuss, έφτιαξε το 2007 ένα video clip για το τραγούδι, βασισμένο στο έργο του Ιερώνυμου Μπος και, συγκεκριμένα, σε τέσσερα τρίπτυχα: τον «Κήπο των Επίγειων Απολαύσεων», τη «Δευτέρα Παρουσία», τον «Παράδεισο και την Κόλαση» και τον «Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου». Το animation θυμίζει τα animation του Terry Gilliam για τις ταινίες των Monty Python (ίσως δεν είναι πολύ γνωστό, αλλά ο Gilliam ξεκίνησε την καριέρα του ως animator): είναι απλό, σχεδόν απλοϊκό, πιστό στη δισδιάστατη μεσαιωνική ατμόσφαιρα, επιτρέποντας έτσι στη φρίκη των εικόνων του Μπος να λειτουργήσει χωρίς να μεσολαβούν περιττά κόλπα, ενώ παράλληλα η κινούμενη εικόνα συγχρονίζεται τέλεια με την πληθωρική αλλά στακάτη μουσική του Buckethead.

Βεβαίως, στο animation πρωταγωνιστεί ο Buckethead. Το τι τραβάει ο έρμος δε λέγεται. Αλλά ο κουβάς εκεί, σταθερός.

* * *

Εδώ άλλα video και animation

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s