Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #860
Dj της ημέρας, ο Παναγιώτης Πούτος

O Jowan Safadi, που γεννήθηκε στη Ναζαρέτ, είναι Παλαιστίνιος, Ισραηλινός πολίτης, μέρος της αραβικής μειονότητας του Ισραήλ η οποία αντιστοιχεί στο 21% του πληθυσμού της χώρας. Οι περισσότεροι Άραβες του Ισραήλ είναι μουσουλμάνοι, αλλά υπάρχουν και χριστιανοί, όπως και Δρούζοι.

Ο πολιτικοποιημένος μουσικός γράφει συχνά τραγούδια που αναφέρονται στα προβλήματα της αραβόφωνης κοινότητας. Στο τραγούδι Awal bawal (Βήμα βήμα) καταγγέλλει τη διχαστική πολιτική του ισραηλινού κράτους που στρατολογεί χριστιανούς και Δρούζους Άραβες στον ισραηλινό στρατό στρέφοντάς τους έτσι ενάντια στους υπόλοιπους Άραβες της χώρας: Βήμα βήμα, λίγο λίγο, / μεταμορφωνόμαστε σε Ισραηλινούς. / Μας στέρησαν τη γη μας, μας στέρησαν την ταυτότητά μας / μας φόρεσαν μπότες / μας φόρεσαν στρατιωτική στολή. Μέσα στους στίχους αναφέρεται στον ορθόδοξο ιερέα -επίσης από τη Ναζαρέτ- π. Γαβριήλ Ναντάφ, ο οποίος έχει υποστηρίξει την ένταξη των χριστιανών Αράβων στον ισραηλινό στρατό. Ας σημειωθεί όμως ότι η υπάρξη κοινής ταυτότητας για τους Άραβες όλων των θρησκευμάτων είναι αμφίβολη -δεδομένης της δίωξης των χριστιανών Αράβων σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Μ. Ανατολής. Το ερώτημα παραμένει: η στάση των χριστιανών Αράβων οφείλεται στη διχαστική πολιτική του Ισραήλ ή στη βάναυση μεταχείριση των χριστιανών που βρίσκονται σε μουσουλμανικές χώρες της Μ. Ανατολής;

Το τραγούδι Να είσαι Άραβας περιέχει τους στίχους: Είναι δύσκολο να είσαι Άραβας, / είναι πράγματι δύσκολο, ρώτα κι εμένα / είναι δύσκολο να είσαι Άραβας. / Πόσο αντέχει κανείς να είναι μαύρος / κάτω από την εξουσία των πλούσιων και των λευκών / στο ρατσιστικό κράτος του Ισραήλ; Σε αυτό το τραγούδι αποτελεί αμφιλεγόμενο κομμάτι η επιλογή του να αποκαλεί τους Εβραίους Μιζραχί «Άραβες» που επέλεξαν την ισραηλινή ταυτότητα.

Αντίθετα με αυτό που θα περίμενε κανείς, ο Safadi δε φυλακίστηκε από τις ισραηλινές αρχές. Τον Νοέμβριο του 2012 βρισκόταν στο Αμμάν της Ιορδανίας όταν μετά το τέλος συναυλίας τον συνέλαβε η ιορδανική αστυνομία για προσβολή της θρησκείας. Ο ίδιος περιέγραψε την εμπειρία του ως εφιάλτη. Στο διαδίκτυο και ειδικά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ξεκίνησε αγώνας για την απελευθέρωσή του και μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο είχε αποφυλακιστεί.

emelm

Ίσως αυτή η εμπειρία να ήταν η αφορμή που οδήγησε στη σύνθεση του τραγουδιού που μεταφράζεται In the arms of occupation. Σε αυτό τολμά να καταγγείλει την άνοδο του θρησκευτικού φανατισμού και την αποτυχία της Αραβικής Άνοιξης, καταλήγοντας στο πικρό συμπέρασμα πως η ισραηλινή κατοχή είναι προτιμότερη: Δες πώς η άνοιξη έγινε φθινόπωρο τώρα, πώς μας εξαπάτησαν. Δες πόσο σαλαφικές είναι οι κοινωνίες μας, τις έχει καταπιεί το σκοτάδι και τίποτα δε φαίνεται. Καθόλου καλοκαίρι, καμία διασκέδαση, δεν είδαμε τίποτα άλλο εκτός από θάνατο. Η Αραβική Άνοιξη αποδείχτηκε απάτη. Ίσως είμαι θλιμμένος, επειδή για μια στιγμή ένιωσα ασφαλής στα χέρια της Κατοχής.

Το καυστικό σχόλιο ότι η ισραηλινή κατοχή είναι καλύτερη από τον θρησκευτικό εξτρεμισμό θυμίζει άλλη μία οδυνηρή παραδοχή. Ο γιος ενός ηγέτη της Χαμάς, ο Mosab Hassan Yousef, ο οποίος εργάστηκε ως πράκτορας των Ισραηλινών και βαπτίστηκε χριστιανός, παραδέχτηκε σε συνέντευξή του στη δημοσιογράφο Christiane Amanpour του CNN ότι βασικός λόγος της μεταστροφής του ήταν το γεγονός πως η Shin Bet, η ισραηλινή μυστική αστυνομία, τον μεταχειρίστηκε με πιο ανθρώπινο τρόπο από ό,τι η Χαμάς μεταχειριζόταν τους αιχμαλώτους της:

I saw that my enemy, who I thought that they were my enemies, they had morality, they had their responsibilities more than my own people. […] At least the Shin Bet is an organization that is committed to the constitution. They have their own rules. And they respect the rules. Yes, there are mistakes, and they are responsible for killing civilians, and I admit that, and I’m witnessing for things like this, but this doesn’t make them thirsty to kill Palestinians. […] Hamas targets civilians. It’s their goal to target civilians. And there is a difference if you’re targeting a terrorist and there is a civilian casualty.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com. 

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s