Home

—του Αλέξανδρου Ζωγραφάκη—

Πολλές φορές συνδιαλέγομαι με ήρωες βιβλίων ή με συγγραφείς που έχω αγαπήσει. Μου αρέσει να φαντάζομαι τις αντιδράσεις τους σε δικά μου προβλήματα. Έτσι εξάλλου μου ήρθε η ιδέα να τους βάλω σε κείμενα όπου θα εμφανίζονται σε καταστάσεις μιας πεζής καθημερινότητας. — Α. Ζ.

* * *

Ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα ζει στη Φλόριντα. Η δολοφονία του από την CIA ήταν φυσικά σκηνοθετημένη. Συναντηθήκαμε στο καφέ τού Μουσείου Μπενάκη στην Πειραιώς. «Έπρεπε όλο αυτό κάπως να τελειώσει. Είχα απηυδήσει με την επανάσταση», μου λέει. Έρχεται συχνά στην Ελλάδα. Μου δείχνει το διαβατήριο του: Ελευθέριος Τσελιγόπουλος. «Το όνομα της γυναίκας μου. Έχει καταγωγή από την Άμφισσα. Γνωριστήκαμε σε μια κρουαζιέρα στην Καραϊβική το 1999. Εκείνη ήταν 38 κι εγώ μόλις 71. Ήταν η σεφ της ελληνικής ταβέρνας τού πλοίου. Με αναγνώρισε παρότι είχαν περάσει τα χρόνια», λέει με αυταρέσκεια. «Ήταν ένας θυελλώδης έρωτας. Μαζί της ξεκίνησα μια ακόμα ζωή. Το μυστικό, ξέρεις, είναι να κάνεις πολλά restart. Δεν παλεύεται αλλιώς. Φοιτητής ιατρικής, επαναστάτης, γιατρός στη Φλόριντα, και τώρα επιχειρηματίας. Επιβλέπω τον ελαιώνα τής γυναίκας μου στην Άμφισσα. Πάνω από δυο χιλιάδες ρίζες. Κάνουμε εξαγωγές σε όλη την Αμερική. United Olive Oil Company. Μπορεί να το έχεις ακουστά». Χαμογελάω ευγενικά. Του λέω ότι δεν το ξέρω. Τον κοιτάζω. Για την ηλικία του βαστιέται πολύ καλά. Κοντοκουρεμένος, γένια μερικών ημερών, γυαλί πρεσβυωπίας από ταρταρούγα, διαμαντένιο σκουλαρικάκι στο αριστερό αυτί. Φοράει λαδί cool wool κουστούμι, λευκό πουκάμισο, και μαλακά καφέ παπούτσια με κορδόνια. Κοιτάζω επίτηδες να δω αν φοράει Rolex. Το καταλαβαίνει και μου δείχνει τον καρπό του. «Μόνο Swatch πια. Πραγματισμός. Τα Rolex είναι για τους ιδεολόγους επαναστάτες», λέει και μου προσφέρει Καρέλια Έξελενς. Τον ρωτάω για το παρελθόν. «Ήταν όλα ένα λάθος. Ήταν δικό μου το πρόβλημα», λέει. «Δηλαδή;» ρωτάω. Κοιτάζει συνωμοτικά δεξιά αριστερά. Χαμηλώνει τον τόνο τής φωνής του. «Ξέρεις τι είναι το pegging;» Κουνάω το κεφάλι μου καταφατικά. Είμαι περίεργος να δω πού το πάει. «Όλα αυτό το machismo της επανάστασης κάπως με χάλασε. Κουράστηκα να παίζω τον ηγέτη. Κομαντάντε το ένα, Κομαντάντε το άλλο. Σε θέματα στρατηγικής, πολιτικής, ιδεολογίας. Ζούδια όλοι τους! Όλα περνούσαν από το χέρι μου. Μπούχτισα, βρε αδερφέ! Ήθελα για μια φορά να δοκιμάσω την άλλη πλευρά. Να μην αποφασίζω εγώ, αλλά να είμαι υπό. Είχα αρχίσει να έχω μέχρι και προβλήματα στύσης. Και έτσι ήρθε η ιδέα. Στο σεξ. Όλα από εκεί ξεκινούν, και όλα εκεί τελειώνουν, να το ξέρεις. Τα είχα τότε με μια Βολιβιανή. Φοβερή γυναίκα. Αδυσώπητη! Το είχε στο αίμα της το ανταρτιλίκι, κι εγώ, κάπως ήμουν έτοιμος για μια ανατροπή».

* * *

they-live-we-sleep.jpg

They Live

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s