Home

otan_h_mama_mou_eipe_psemata_cover

Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς

—της Αγγελικής Μποζίκη—

Πόσες φορές έχουμε πει στα παιδιά μας —και πόσες έχουμε οι ίδιοι ακούσει τη φράση— «δεν λέμε ποτέ ψέματα;» Και πως μπορούμε να εξηγήσουμε εκείνη την ιδιαίτερη περίπτωση που ίσως και να επιτρέπεται; Όταν πήρα το βιβλίο της Σοφίας Δάρτζαλη στα χέρια μου, αναρωτήθηκα αν ο Πέτρος θα καταλάβει το νόημα πίσω από τις λέξεις. Αλλά τελικά τα παιδιά πάντα μας εκπλήσσουν.

Αφηγητής της ιστορίας μας είναι ένα μικρό παιδί που πηγαίνει βόλτα με τη μαμά του. Η μαμά δεν οδηγεί, ο μικρός λατρεύει τα λεωφορεία κι έτσι τα προτιμούν. Το λεωφορείο που πήραν από την Γκροιζόνια στην αρχή ήταν άδειο. Σιγά σιγά άρχισε να γεμίζει με κόσμο. Κόσμο διαφορετικό που φάνταζε στα μάτια του μικρού πολύχρωμος. Και ενώ ο μικρό παρακολουθούσε μαγεμένος στο λεωφορείο ανέβηκε μια όμορφη σοκολατένια κοπέλα με το μωρό της. Μέχρι που στην επόμενη στάση μπήκε στο λεωφορείο ο ελεγκτής. Η κοπέλα με το μωρό δεν έχει εισιτήριο και τότε η μαμά του μικρού μας αφηγητή αναγκάζεται να πει ένα ψέμα.

Διαβάζοντας αυτή την ιστορία αντιλαμβανόμαστε ακόμα μια φορά πόσο διαφορετικά βλέπουν τον κόσμο τα παιδιά. Για τον μικρό ήρωα μας δεν έχουν σημασία τα χρώματα ή η διαφορετική γλώσσα. Εκείνος απλά κάνει μια μαγική βόλτα με το λεωφορείο. Μέχρι που έρχεται η πραγματικότητα, που είναι αμείλικτη, και συχνά πιο σκληρή από όσο ένα παιδί μπορεί να καταλάβει. Και η μαμά προσπαθεί να αλλάξει αυτή την πραγματικότητα ακόμα και αν πρέπει να πει ένα ψέμα. Η Σοφία Δάρτζαλη μάς αφηγείται μια ιστορία που είναι οικεία και επίκαιρη. Και μέσα από αυτή την ιστορία δεν μας μιλάει μόνο για τα κατά συνθήκη ψέματα αλλά και για την διαφορετικότητα, την ξενοφοβία, την αγάπη και την αλληλεγγύη. Το κείμενο συμπληρώνει ιδανικά η πολύ όμορφη εικονογράφηση της Σάντρας Ελευθερίου. Γεμάτη χρώματα, λεπτομέρειες στις εκφράσεις των προσώπων που είναι σαν να μιλούν στο μικρό αναγνώστη και χαμόγελα που μας γεμίζουν αισιοδοξία.

Και ερχόμαστε στην έκπληξη μετά την πρώτη ανάγνωση. Ο Πέτρος αφού επανέλαβε ότι δεν πρέπει να λέμε ψέματα άρχισε να αναρωτιέται γιατί η κυρία δεν είχε εισιτήριο. Καταιγισμός από λόγους. Κατέληξε μόνος του στο ότι ναι μεν χτυπάμε πάντα εισιτήριο αλλά μπορεί η μαμά της ιστορίας να μην είχε χρήματα και να έπρεπε να πάει το μωρό της στο γιατρό. Και μετά ζήτησε να ξαναδιαβάσουμε την ιστορία.

Και ξεκίνησα να διαβάζω ξανά την ιστορία συγκινημένη. Γιατί τελικά τα παιδιά έχουν το δικό τους αθώο τρόπο να βλέπουν τα πράγματα. Και εμείς απλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς μαζί τους. Και να βάλουμε λίγο τα δικά τους «γυαλιά». Θα μας βοηθήσουν να δούμε τον κόσμο πιο φωτεινό.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη και απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας.

* * *

Εδώ άλλες Προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s