It’s all right with me

Αυτό δεν είναι τραγούδι #1303
DJ της ημέρας, ο Αργύρης Μεθωνίτης

Το 1953 ανέβηκε στο Broadway το μούζικαλ CanCan σε μουσική και στίχους του Cole Porter. Η ιστορία είναι βασισμένη στο έργο του Abe Burrows και διαδραματίζεται σ’ ένα καμπαρέ στη Μονμάρτη στα τέλη του 19ου αιώνα. Γέλιο και συγκίνηση, χορός και τραγούδια – τα γνωστά.

Ένας από τους βασικούς χαρακτήρες είναι ο δικαστής Aristide Forestier, ο οποίος αρχικά λυσσάει να κλείσει το καμπαρέ (στο πλαίσιο του αιώνιου προγράμματος Πνεύμα & Ηθική), μέχρι που ερωτεύεται την αρχικαμπαρετζού και βλέπει τη ζωή ανάσκελα. Ένα από τα τραγούδια που λέει ο δικαστής είναι και το «It’s all right with me». Το ακούμε από τον Frank Sinatra, όχι όπως το είπε στην ταινία CanCan του 1960, αλλά σε τηλεοπτική εμφάνιση ένα χρόνο νωρίτερα.

Πέρα από το μιούζικαλ και την ταινία, το συγκεκριμένο τραγούδι έκανε τη δική του καριέρα, με πολλές επανεκτελέσεις. Καλά όλ’ αυτά, αλλά κάπως βαρετά, κάπως ακαδημαϊκά. Το ζητούμενο όταν ξεθάβεις ένα τραγούδι δεν είναι (πάντα) να το πεις όπως το άκουσες, αλλά το «πειράξεις», να το κάνεις δικό σου. Αυτό ακριβώς έκανε ο Tom Waits.

To 1990 κυκλοφόρησε μια συλλογή με τίτλο Red, Hot + Blue. Ο τίτλος παραπέμπει αφενός στη Red Hot Organisation, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση για την καταπολέμηση του AIDS (στην οποία θα πήγαιναν τα έσοδα από τις πωλήσεις), και αφετέρου στο ομώνυμο μιούζικαλ του Cole Porter γιατί όλοι οι συμμετέχοντες (20 συγκροτήματα και μεμονωμένοι καλλιτέχνες) διασκεύαζαν εκεί ένα τραγούδι του σπουδαίου Αμερικανού τραγουδοποιού. Εκεί μέσα, λοιπόν, υπάρχουν  ενδιαφέρουσες διασκευές, χωρίς να είναι όλες τους επιτυχημένες. Δεν πειράζει. Σε κάθε περίπτωση, μια διασκευή (είτε καλή είτε κακή) είναι προτιμότερη από μια ξερή επανεκτέλεση.

Σε αυτό το αξιοπρεπέστατο tribute, ο Tom Waits επέλεξε να διασκευάσει το «It’s all right with me» και, όπως ήταν φυσικό (για εκείνον), το έκανε δικό του. Το βίντεο που ακολουθεί το έχει σκηνοθετήσει ο Jim Jarmusch – και είναι ένα εύστοχο παράδειγμα για να εμπεδωθεί το δόγμα που λέει ότι, άμα το ’χεις, δεν χρειάζεσαι πολλά πράγματα για να φτιάξεις κάτι καλό: εδώ, μια κάμερα στο χέρι, ένα «πειραγμένο» τραγούδι κι ένας Tom Waits σε κέφια φτάνουν και περισσεύουν.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι• αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.