Παραμύθια με καρπούζι

Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς

—της Αγγελικής Μποζίκη—

Μπορεί το καλοκαίρι να πέρασε, αλλά καρπούζι έχουμε ακόμα. Έτσι λέει ο Πέτρος!

Τρία είναι τα πράγματα που αγαπά περισσότερο το καλοκαίρι η ηρωίδα της σημερινής ιστορίας μας: η θάλασσα, το καρπούζι και τα παραμύθια της γιαγιάς. Κάθε καλοκαίρι, με το που κλείνουν τα σχολεία, φεύγει για το νησί όπου περιμένει η γιαγιά. Πάντα την υποδέχεται μια πιατέλα με κατακόκκινο δροσερό καρπούζι και, καθώς το τρώει, η γιαγιά διηγείται τα παραμύθια που με τόση ανυπομονησία περίμενε. Ακόμα και όταν την φωνάζει ο φίλος της ο Λεωνίδας από την θάλασσα, εκείνη δεν σηκώνεται από την πολυθρόνα. Το επόμενο καλοκαίρι η γιαγιά έχει μεγαλώσει ακόμα περισσότερο, όπως και το κοριτσάκι, που πλέον προτιμά τις βουτιές και τα παιχνίδια στη θάλασσα, ενώ η γιαγιά κοιτά χαμογελαστή από το μπαλκόνι. Μέχρι που ένα καλοκαίρι η γιαγιά δεν είναι πια εκεί. Και ούτε η πιατέλα με το καρπούζι περιμένει πάνω στο τραπέζι. Πόσο διαφορετικό θα είναι αυτό το καλοκαίρι για την ηρωίδα μας;

Η Ιωάννα Μπαμπέτα έγραψε μια πολύ τρυφερή ιστορία για τις παιδικές αναμνήσεις, με πρωταγωνίστριες μια γιαγιά και μια εγγονή που μοιράζονται μαζί τα καλοκαίρια τους. Και όλοι μας ταυτιζόμαστε με τη μικρή μας ιστορία και θυμόμαστε τις δικές μας γιαγιάδες και τα δικά τους παραμύθια. Και έτσι τρυφερά μάς μιλάει και για την απώλεια και για το πώς θα διαχειριστούμε το κενό που αφήνει ένα αγαπημένο πρόσωπο. Το βιβλίο έχει εικονογραφήσει η Ντανιέλα Σταματιάδη, που έχει επιλέξει αισιόδοξα χρώματα τα οποία σίγουρα παραπέμπουν στα δικά μας καλοκαίρια. Απίστευτη λεπτομέρεια στην απεικόνιση των προσώπων που είναι σαν να σου μιλάνε και μπορείς να διαβάσεις τα συναισθήματά τους και να ταξιδέψεις μαζί τους.

Ο Πέτρος ταυτίστηκε απόλυτα με την μικρή ηρωίδα, μιας και περνάει τα καλοκαίρια του με τη μαμά μου, η οποία του κάνει όλα τα χατίρια και του βγάζει ακόμα και τα κουκούτσια από το καρπούζι. Και φυσικά ήθελε να διαβάσει ο ίδιος την ιστορία στη γιαγιά του. Γιατί τώρα ξέρει και εκείνος να διαβάζει, όπως λέει. Κι εγώ θυμήθηκα την δική μου γιαγιά, που μου κρατούσε τα κομμάτια που ήξερε ότι μου άρεσαν ιδιαίτερα.

Ένα τρυφερό και συγκινητικό παραμύθι που μας μιλάει με έναν τρόπο διαφορετικό για την απώλεια χωρίς να είναι απαισιόδοξο μιας ταυτόχρονα είναι γεμάτο από καλοκαιρινές εικόνες και μυρωδιές. Και στο τέλος αφήνει τους αναγνώστες με ένα χαμόγελο νοσταλγίας και μια επιθυμία για μια μεγάλη δροσερή φέτα καρπούζι.

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο και απευθύνεται σε παιδιά από 6 ετών.

karpouzi

Εδώ άλλες Προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.