Συντάκτης: dimartblog
-
Παλάτια στην άμμο
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Ο πρίγκιπας Χάρυ είχε προειδοποιήσει τη βασιλική οικογένεια ήδη από την περίοδο που υπηρετούσε τη θητεία του, για δέκα εβδομάδες, στο Αφγανιστάν. Εκεί, έλεγε, «δεν ήμουν πρίγκιπας, ήμουν μόνο ο Harry».[1] Λίγο αργότερα, ωστόσο, οι δεύτερες σκέψεις και η αγάπη προς τη γιαγιά του, τον έκαναν να σκεφτεί πως ο…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 8/1
Αίθουσα αναμονής Γιώργος Γεραλής Στο θαμπό φως, μια συλλογή κρατάει τους πεθαμένους. Κάποτε ανοίγει η θύρα και περνά ένας άλλος, μ’ ένα μισόγελο, κάτι σαν σκιά χαιρετισμού, χωρίς κανείς να του αποκρίνεται. Tον κοιτούν μόνο με λοξό βλέμμα, και βυθίζονται ξανά στο θάνατο. Άγνωστοι, κι έναν άγνωστο χώρο ανιχνεύουν, καθένας μόνος, με μιαν ηρεμία, μια…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 1/1
[ Θα ‘χω καπνίσει το τελευταίο τσιγάρο μου… ] —Αναστάσιος Δρίβας— Θα ‘χω καπνίσει το τελευταίο τσιγάρο μου — στη σιωπή του μεγάλου μεταμεσονύκτιου δρόμου η δενδροστοιχία θ’ ανατριχιάζει θα ‘ναι χειμώνας γιορτές νέο έτος. Τα καινούρια μου ρούχα τα καινούρια παπούτσια το φρέσκο πουκάμισο το μάλλινο κασκόλ το ακριβοπληρωμένο — θα συμμερίζονται την ερήμωσή…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 18/12
[ Όταν η νύχτα φεύγει… ] —Έμιλυ Ντίκινσον— Μετάφραση: Διονύσης Καψάλης Όταν η νύχτα φεύγει, κι είναι το χάραμα τόσο κοντά που τα κενά σχεδόν αγγίζεις — ώρα να στρώσεις τα μαλλιά, να ετοιμάσεις τα λακκάκια, και ν’ απορήσεις τι να ήσαν τα γηραιά, ξεθωριασμένα μεσάνυχτα και σε φοβίσαν. c. 1862 * * * Άλλα…
-
A saucerful of secrets
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1452 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Αφιερωμένο στον Κώστα Β., τώρα που παραγράφηκε το αδίκημα Πάμε στο σπίτι του ανθρώπου απρόσκλητοι μέσα στη μαύρη νύχτα, τύφλα βέβαια εμείς, μας ανοίγει ο συγκάτοικός του. Βαράμε την πόρτα του και φωνάζουμε: «φέρε το τηλέφωνο να ξυπνήσουμε και τον Άλκη». Λέει: «μπείτε μέσα…
-
Οξυγόνο
Ο Γιώργος Τσακνιάς γράφει για το μυθιστόρημα της Ξένιας Κουναλάκη «Οξυγόνο» (εκδόσεις Πόλις, 2019) Τέλη της δεκαετίας του ’90, μια παρέα κάνει διακοπές στην Τήλο: Ο Νικόλας, η Κατερίνα, ο Γιάννης, η Εμμανουέλα, ο Σταμάτης και η Ευρυδίκη. Ελεύθερο κάμπινγκ, ψαροντούφεκο και γενικά διακοπές παρέας εικοσάχρονων. Μέχρι που ο Νικόλας πνίγεται προσπαθώντας να ξεβραχώσει έναν…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 11/12
Αν νοσταλγώ —Κώστας Ουράνης— Αν νοσταλγώ — δεν είναι εσάς, αγάπες περασμένες, και τις στιγμές τις ευτυχείς μαζί σας που έχω ζήσει! — Τα ρόδα σας τα μάρανα στα χέρια μου και τώρα μέσα στης Μνήμης το παλιό βιβλίο τα ‘χω κλείσει. Μα είναι κάποιες άγνωστες, περαστικές γυναίκες, που μια στιγμή σταυρώσανε το βλέμμα τους…
-
Η τρυφερή αφηγήτρια
Η ομιλία της Όλγκα Τοκάρτσουκ στη Σουηδική Ακαδημία κατά την τελετή απονομής του Νόμπελ Λογοτεχνίας 2018 (Στοκχόλμη, 7/12/2019) —μετάφραση από τα αγγλικά για το dim/art: Γιώργος Θεοχάρης— «Η μυθοπλασία είναι πάντοτε ένα είδος αλήθειας» —Όλγκα Τοκάρτσουκ— 1. Η πρώτη φωτογραφία την οποία βίωσα συνειδητά είναι μία εικόνα της μητέρας μου όταν ήταν έγκυος σε μένα. Δυστυχώς, είναι…
-
Πειρασμός
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1451 Dj της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης Ο πατέρας της ήταν Ρομά βιολιστής· η μητέρα της ήταν Ρωσίδα πιανίστα· η Βαλεντίνα Πονομαριόβα γεννήθηκε το 1939 και μεγάλωσε μέσα στη μουσική, στο φοιτητικό δωμάτιο των γονιών της, που σπούδαζαν στο Ωδείο της Μόσχας. Η καριέρα της ξεκίνησε στο θέατρο, όταν υποδύθηκε μια τσιγγάνα σε…
-
Ήρθαν τα Χριστούγεννα — ή, μάλλον, έρχονται…
Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς —της Αγγελικής Μποζίκη— Μπορεί με τους στολισμούς και τα χριστουγεννιάτικα δέντρα να μην τα πάω καλά, αλλά κάθε χρόνο τέτοιες μέρες φροντίζω να προσθέτω στη συλλογή μου καινούρια χριστουγεννιάτικα βιβλία. Και μπορεί ο Πέτρος να έχει λίγο μεγαλώσει, αλλά ευτυχώς για μένα έχω ως δικαιολογία τον μικρό Νικόλα…
-
Η αβάσταχτη ελαφρότητα της τσέχικης ιθαγένειας
Ο Μίλαν Κούντερα ξανάγινε Τσέχος —του Τέλη Σαμαντά— Η κυβέρνηση της Τσεχίας απέδωσε ξανά την τσέχικη ιθαγένεια στον σημαντικότερο μάλλον ζώντα συγγραφέα της χώρας, τον Μίλαν Κούντερα. «Η Τσεχία του εξέφρασε τη συγνώμη της για τις επιθέσεις που είχε υποστεί από το τσεχικό κράτος και τους φορείς του. Κατά τη διάρκεια της τελετής ο συγγραφέας…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 4/12
Σαν το τίποτα —Ζήσης Οικονόμου— Όλα να τ’ άφηνες που σε κρατούν δέσμιο στις πόλεις. Σου αρκεί μια στέππα ως πέλαγος μια πάμπα απέραντη σβησμένη στων οριζόντων το αχανές. Μια καλύβα στη μέση πρωτόγονη στην πιο παρθένα γη της Γης μοναχικός, χωρίς σκοπό τις μέρες να ζεις κυανές γεμάτες αγέρα και χρώμα. Να ’ναι η…
dimart 