Συντάκτης: dimartblog
-
Φωτιά στο λιμάνι
Αυτό δεν είναι τραγούδι #758 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Νταλακμάνη «Ξέρω ένα παιδί που μου λέει πως σε ξέρει»: για κάποιο λόγο είναι από τους αγαπημένους μου ελληνικούς στίχους. Συνηθίζω να αγαπάω τραγούδια γιατί έχω αγαπήσει έναν μόνο στίχο. Γιατί τον συγκεκριμένο στίχο; Γιατί κάπως έτσι ξεκινάνε οι σχέσεις παντός τύπου, γιατί όλα είναι…
-
Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι και η κότα είναι μία, θα γίνει σίγουρα σαματάς
Έγκλημα στην Πόλη #33 — από το Αστυνομικό Δελτίο της δεκαετίας του ’40 —της Σεβαστής Λιοναράκη-Χρηστίδου— Όλη η αντροπαρέα από το ίδιο χωριό καταγόταν, στην ίδια γειτονιά της Πόλης ζούσε, στο Galatasaray (Γαλατάσαραϊ). Δυο δρόμους μακριά ο ένας από τον άλλον. Οι δυο στην οδό Αγά και οι άλλοι δυο στην οδό Ζεγκίν. Πιο…
-
Gotta catch ‘em all!
—της Νατάσσας Συλλιγνάκη— Ήταν θέμα (ελάχιστου) χρόνου: το #pokémonGO έχει ξετρελάνει εκατομμύρια παίκτες ήδη σε όλον τον κόσμο, που τριγυρίζουν για να «πιάσουν» τα μικρά εικονικά τερατάκια τσέπης (pocket monster-pokemon) με τα κινητά τους. Με πρώτη μέρα κυκλοφορίας την 6η Ιουλίου του 2016, μετράμε λιγότερο από μήνα — κι όμως! Σε 10 μέρες και σε…
-
Proud Mary
Αυτό δεν είναι τραγούδι #757 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Όντως, αυτό δεν είναι (ένα) τραγούδι: είναι δύο — τουλάχιστον στην εκδοχή της Tina και του Ike. Και το λένε οι άνθρωποι, δηλαδή: «Θα πούμε την αρχή ωραία και χαλαρά, και μετά θα πούμε το τέλος ωραία και άγρια». Καμία σχέση με τη στρωτή…
-
Il caro mio bene — Ridente la calma
Αυτό δεν είναι τραγούδι #756 Dj της ημέρας, η Αναστασία Κότσαλη Ο Mότσαρτ αντέγραφε συχνά τον Μισλίβετσεκ, τον Τσέχο μπαγαπόντη. Ήταν κι αυτός συνθέτης, ένας μποέμ περαστικός απ’ τις Αυλές. Γιούχαραν στο Μιλάνο την Αρμίδα του κι ο Βόλφγκανγκ, παρών σε κάθε του πρεμιέρα, ξεχώρισε μια άρια στα ρετάλια. Τη μεταποίησε αργά, μαντάροντας και ξεμοντάροντας…
-
Φίλοι στον λόφο
Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς —της Αγγελικής Μποζίκη— Ο Benjie Davis είναι αγαπημένος του μικρού Πέτρου. Κατ’ αρχάς, μας τράβηξε την προσοχή η σειρά του Αρκουδάκου και στην συνέχεια τον λατρέψαμε όταν διαβάσαμε Το νησί του παππού. Όταν κυκλοφόρησε το νέο του βιβλίο με τίτλο Φίλοι στον λόφο, σε κείμενο της Linda Sarah…
-
Ορισμός κι απροσδιοριστία στα κοινωνικά μαθηματικά του δημόσιου χώρου
—του Γρηγόρη Καραγρηγορίου για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα— Ο δημόσιος χώρος ανήκει εξ ορισμού σε όλους και συμβατικά εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Σε συμβολικό επίπεδο είναι η τοπογραφική έκφραση του συνόλου κι ο κοινός παρονομαστής της κοινωνικής συνθήκης — αλλά και η υπέρβασή της σε πρακτικό αποτέλεσμα, αφού η κοινωνική οργάνωση ιστορικά έχει λειτουργήσει…
-
Cold Cold Cold
Αυτό δεν είναι τραγούδι #755 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης Πρόχειρο διαγώνισμα! Βγάλτε μια κόλλα χαρτί και γράψτε μια ιστορία βασισμένη στους στίχους του “Cold Cold Cold” των Cage the Elephant. Έχετε όσο χρόνο διαρκεί το τραγούδι. PLAY! Doctor, look into my eyes I’ve been breathing air but there’s no sign of life Doctor the…
-
Δύο ρόδα για τον Ζωρζ Μπρασάνς και τον Φαμπρίτσιο ντε Αντρέ
—της Ελένης Κοσμά και του Στέργιου Μήτα— Ο Georges Brassens γεννήθηκε το 1921 στη γαλλική πόλη Σετ, γενέτειρα του ποιητή Πωλ Βαλερύ, στον οποίο αφιερώνει και ένα από τα ομορφότερα τραγούδια του, το Supplique pour être enterré á la plage de Sète (1966)· «supplique» [παράκληση] που πραγματοποιήθηκε, άλλωστε, το 1981. Ο Fabrizio de André, γεννημένος το 1940…
-
Follow the Sun
Αυτό δεν είναι τραγούδι #754 Dj της ημέρας, η Ερασμία Κρητικού Λατρευτό και πολυτραγουδισμένο μου Καλοκαιράκι, ήρθες επιτέλους με όλο σου το φως. Σε περίμενα. Έφτασες κι εδώ στο νησί ξύπνησαν τα ρέμπελα τζιτζίκια χλώμιασαν τα στάχυα γέμισαν υπναλέους οι αιώρες ξανασμίξαν οι φίλοι («που ήσουν πως πέρασες;») ζωήρεψαν οι νύχτες περικυκλώθηκαν οι παραλίες μπιτσόμπαρα…
-
Ευρωπαίος πολίτης ελληνόφωνος
—της Αγγέλας Καστρινάκη— Αυτά είπα πριν λίγο στην αποφοίτηση: Αγαπημένοι μας φοιτητές και φοιτήτριες, Ο καθένας σας, η καθεμία σας θα πάρει σε λίγο στα χέρια το πολυπόθητο πτυχίο, το συμβολικό επιστέγασμα της προσπάθειάς σας. Θα το γιορτάσετε και θα το γιορτάσουμε μαζί σας. Είναι μια στιγμή που θα σκεφτείτε ξανά το μέλλον σας και…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 20/7
Και πάλι τα χέρια μου —Κωστής Παλαμάς— Τα χέρια μου είναι για τα μάγια που υπάκουα τα τραβάνε τα στοιχιά, τα χέρια μου είναι στέφανα, είναι αρπάγια, παρακάλια ή προστάσματα τραχιά. Τα χέρια μου είναι σα να σκάφτουν να θάψουν ή να βρουν κάτι ακριβό, τα χέρια μου είναι σα να τον ξανάφτουν με φλογόγλωσσα…
dimart 