Συντάκτης: dimartblog

—

by

in Αυτό δεν είναι τραγούδι

Αυτό δεν είναι τραγούδι #522 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης Κάπου διάβασα ότι ο Πωλ Βερλαίν, όταν όλα είχαν πια τελειώσει, ερωτηθείς από δημοσιογράφο: «Γιατί σταμάτησε να γράφει ο Ρεμπώ;» (όλοι αυτό τον ρωτούσαν τον έρμο!), απάντησε: «Ένας σοβαρός λόγος, πιθανόν προφανής, είναι ότι μεγάλωσε. Το παιδί μέσα του πέθανε». Τρόμος! Συνειρμικά, μου ήρθε…

Το μοτίβο της δυτικής Ενοχής

—

by

in Παροράματα και ημαρτημένα

—του Νικόλα Σεβαστάκη— «Πώς είναι δυνατόν να απαξιώσουμε την παράδοση τόσων χρόνων για το πώς γίνεται ο γάμος, η οικογένεια γιατί το θέλει ο μοντερνισμός της Ευρώπης; Ο οποίος καλλιεργήθηκε πάνω σε μια βάση αθεΐας. Το κενό της αθεΐας το κάλυψε το Ισλάμ στην Ευρώπη και αυτή τη στιγμή η Ευρώπη κινδυνεύει». (Άνθιμος) Η θέση…

Παπούτσι από τον τόπο σου ή εφάμιλλον του ευρωπαϊκού

—

by

in Cafe dim/art

H ελληνικότητα ήταν ο «δαίμονας» ή ο «άγγελος» για την τέχνη (σας); — απαντά ο Γιώργος Χαρβαλιάς Ως νέος υπήρξα γενίτσαρος έναντι της «Ελληνικότητας», αρνούμενος —στο όνομα μιας κυρίαρχης γενίκευσης, διαποτισμένος κι από ένα διεθνιστικό μαρξισμό— να αναγνωρίσω διαφορές, διαφοροποιήσεις και την σημασία τους. Όπως λέει —και μου έμαθε— ο Ανδρέας Εμπειρίκος, «και τα μικρά και…

Μηνάς Χατζησάββας, η «αυλαία» ενός μεγάλου

—

by

in Επετειακά

«Είμαστε σε μόνιμη διαπραγμάτευση με τον θάνατο, έτσι δεν είναι; Εγώ, πάντως, πιστεύω πως δεν υπάρχει τίποτα μετά τη ζωή. Τίποτα απολύτως! Η ζωή μας είναι ό,τι είμαστε, τελεία και παύλα. Γι’ αυτό θέλω να δουλεύω, να δουλεύω, να δουλεύω, έλεγε. Καλό ταξίδι, Μηνά Χατζησάββα.

Τhey can’t take that away from me

Νοέ. 30, 2015

—

by

in Αυτό δεν είναι τραγούδι

Αυτό δεν είναι τραγούδι #521 Dj της ημέρας, η Αναστασία Κότσαλη Τhe way you sip your tea- επειδή αν τα πάθη ομοιοκαταληκτούσαν, η ποίηση θα ήταν περιττή- Με απασχολούσε η ύπαρξη, και η απουσία, του wit στα λόγια και στα έργα : Η αβάσταχτη ελαφρότητα του βάθους –( είναι; δεν είναι ; Κι αν δεν…

Πρόσκληση σε κινηματογραφικό γεύμα

Νοέ. 30, 2015

—

by

in Η κουζίνα του dim/art

—της Stucano Closer και της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου— Οι άνθρωποι τρώνε στο σινεμά. Ασταμάτητα. Τα πάντα. Και δεν εννούμε, βέβαια, ότι τρώνε οι θεατές μέσα στο σινεμά, αλλά οι κινηματογραφικοί ήρωες επί της οθόνης. Αμέτρητα εδέσματα έχουν παρελάσει μπροστά μας από καταβολής της κινούμενης εικόνας. Χιλιάδες σκηνές όπου το φαγητό γίνεται πρωταγωνιστής της ιστορίας ή η…

Τελειώσαμε λοιπόν…

Νοέ. 30, 2015

—

by

in Ανώμαλα ρήματα

—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Σε ένα από τα συνηθισμένα καλοκαιρινά του ταξίδια ο γνωστός τραγουδιστής Γιάννης Πάριος, επιστρέφοντας με το Blue Star Delos από την Πάρο στην Αθήνα, παρακολουθούσε με ιδιαίτερη προσοχή την συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στην ΕΡΤ. Ήταν η εποχή της «σκληρής διαπραγμάτευσης», που ακόμη και η θερινή ραστώνη έμοιαζε να…

Road to nowhere

—

by

in Αυτό δεν είναι τραγούδι

Αυτό δεν είναι τραγούδι #520 Dj της ημέρας, ο Δημήτρης Χωριανόπουλος Καλοκαίρι 1988, τελειώνω τη Γ΄ λυκείου. Ένας συμμαθητής έχει φτιάξει ραδιοφωνικό σταθμό, όμως δεν έχει ιδέα από μουσική, τον σταθμό τον έφτιαξε γιατί του αρέσουν οι λυχνίες και οι κεραίες. Ο Ιορδάνης λοιπόν, που ως πειρατής το άλλαξε σε Ντάνι, μου ζητάει να κάνω εκπομπή…

Ιμπεριαλισμός, φασισμός, σταλινισμός

—

by

in Κυριακή του ανθρώπου

George Orwell: η αποικιοκρατική εμπειρία, η συμμετοχή στην ισπανικό Εμφύλιο και η σύγκρουση με τον σταλινικό ολοκληρωτισμό.

Vertical living

—

by

in Αρχιτεκτονική / αστικό τοπίο, Εικαστικά

«Vertical living», ελληνιστί «κατακόρυφες» ή «καθ’ ύψος κατοικίες»: όροι που σημαίνουν «ζούμε ο ένας πάνω από τον άλλον» ή, ίσως, ευφημισμοί για την πραγματικότητα, ότι «ζούμε ο ένας πάνω στον άλλον». Όπως και να ‘χει, οι πολυόροφες πολυκατοικίες, είτε ως αναγκαίο είτε ως όχι και τόσο αναγκαίο κακό, είτε ως μοντέρνο θαύμα είτε ως δείγμα ταξικής…

Αλκοόλ και Φιλοσοφία

—

by