Συντάκτης: dimartblog
-
50mm f/1,4 για το Παρίσι
—του Γιώργου Γλυκοφρύδη— 1. Στο Παρίσι αυτή τη φορά βρέθηκα για 6 ημέρες. Να δω φίλους παλιούς να γνωρίσω άλλους νέους. Και δεν τους πρόλαβα όλους. Λίγες οι έξι ημέρες. Δεν είναι δα κι η πρώτη φορά που βρίσκομαι στο Παρίσι. Είτε πριν από δυο τρεις μήνες είτε πριν από δυο τρία χρόνια είτε πριν…
-
Απολογία για την Ιστορία
—του Στέλιου Φραγκούλη— Είχα πάει συνεργείο κι όσο περίμενα είπα να πεταχτώ απέναντι σε μια φρουτεμπορική, να πάρω ένα τσίπουρο για το βράδυ, πού ‘ταν Παρασκευή. Τα παιδιά εξυπηρετικότατα, ένα κορίτσι με ρώτησε αν έχω μαζί μου μπουκάλι και δεν είχα και καθώς το γυάλινο είναι πλέον υποχρεωτικό μού έβαλε ένα και το χρεώθηκα. Με…
-
Θολά μυαλά
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Η πρώτη κρίσιμη είδηση ήρθε από το Βερολίνο. Μετά την προηγούμενη ομολογία για τις «αυταπάτες», τώρα ο πρωθυπουργός της χώρας προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Στο πρόσφατο συνέδριο του SPD αποκάλυψε πως οι καινούργιοι «σοσιαλδημοκράτες» φίλοι του τον βοήθησαν να σκεφτεί με «καθαρό μυαλό» για να πάρει τις κρίσιμες αλλά σωστές…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 7/11
Ο λόγος της σιωπής —Ζαχαρίας Παπαντωνίου— Τ’ άλλα, που είχες να μου πεις στης ψυχής σου το σκοτάδι βύθισέ τα… Θα ‘ρθει αυγή που θα τα ιδώ σε μια βιολέττα. Μην τα πεις. Θα ‘ρθει η ώρα να τα μάθω τον Απρίλη στο περιβόλι, από τα μάτια, από τα χείλη της σιωπής. Τ’ άλλα, που…
-
Common People
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1434 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Γλυκοφρύδης Η τέχνη που φτιάχνεις ποτέ δεν θα είναι όπως την φαντάστηκες πριν την φτιάξεις. Το ίδιο το καλλιτέχνημά σου, καταρχήν, ποτέ δεν προκύπτει όπως το φαντάστηκες όταν αποφάσισες να το δημιουργήσεις. Όμως, η προσωπική τραγωδία του καλλιτέχνη, τις περισσότερες φορές, συμβαίνει όταν ευθύνονται απολύτως…
-
Προσευχή
—του Στέλιου Φραγκούλη— Με μια ενστικτώδη ορμή εξολόθρευσης η αγέλη των λύκων έπεσε πάνω στο μοναχικό άτομο του είδους τους και μετά από ένα τέταρτο δεν είχε μείνει άλλο από ένα σκονισμένο τομάρι. Αμύνθηκε όσο μπορούσε αλλά στο τέλος εγκατέλειψε και αφέθηκε στα δαγκώματα και στα τινάγματα. Είχε πια πάψει να πονάει. Γελούσε. Έβλεπε που…
-
Πολίτες της σιωπής
—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Στη μετα-μνημονιακή Ελλάδα συμβαίνει το εξής παράδοξο: τα θέματα που, υπό κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε να συγκεντρώνουν τις μεγαλύτερες δυνατές συναινέσεις και συνεννοήσεις (εξωτερική πολιτική, συνταγματική αναθεώρηση, παιδεία, υγεία, οικονομία) εξελίσσονται σε πεδία σύγκρουσης και πόλωσης, με φόντο τις επικείμενες εκλογές. Ολοένα και περισσότερο είναι εμφανές πως, στους επόμενους μήνες,…
-
Κινούμενη άμμος 28.10.2018
—με τον Γιώργο Πήττα— Mε μία νομίζω ενδιαφέρουσα μουσική παλέτα που δένει για παράδειγμα τον Fazil Say και την Συμφωνία της Ιστανμπούλ με τον David Brubeck και το Koto, τα «Ρολόγια και Σύννεφα» ( Clocks and Clouds) του Ligeti, με το Cello του Schulze και το «Τελευταίο Αντίο» από το Κουαρτέτο του Bradford Marsalis. Ανάμεσα σε όλα αυτά, το εξαιρετικό «Άστρο» του Arthur C. Clarke, που εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1955 στο περιοδικό Infinity Science Fiction για…
-
Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα
Βιβλία για παιδιά: προτάσεις μιας βιβλιόφιλης μαμάς —της Αγγελικής Μποζίκη— Είναι μερικά βιβλία που σε αιχμαλωτίζουν με την πρώτη ματιά. Έτσι συνέβη και με τούτο το βιβλίο που κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα και φέρει τον ευφάνταστο τίτλο Ο Τρεχαλητής και η Τίποτα. Με την πρώτη ανάγνωση έκλεισα το βιβλίο πραγματικά συγκινημένη και είμαι σίγουρη ότι το…
-
Νέα σελήνη και διακειμενικότητα
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1433 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Το κομμάτι κυκλοφόρησε πριν από 21 χρόνια. Οι στίχοι είναι του Νίκου Γρίτση και η μουσική του Χάρη Καλούδη. «Κι είχε ένα φεγγάρι» της Άντζυς Σαμίου: Κι είχε ένα φεγγάρι σαν κομμένο νύχι, άλλο να σ’ το λέω κι άλλο να σου τύχει. Είχε…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 31/10
Τα Τέμπη —Λουκάς Κούσουλας— Σαν έχεις μπροστά σου τα Τέμπη, σαν απαντέχεις τον παράδεισό τους, κάθε άλλο παρά που είναι προς θάνατο να περάσεις το Δομοκό — κι ας είναι Ιούλιος, και καταμεσήμερο, κι ας καίονται όσο θέλουν οι καλαμιές, κι ας πνίγουν ολόθυμο τον αγέρα καπνιά και στάχτη. Τέμπη είναι αυτά κι αξίζουν ό,τι…
-
Ανάμνηση του πατέρα μου
Αυτό δεν είναι τραγούδι #1432 Dj της ημέρας, η Μαρίκα Συμεωνίδου Αυτός ο Οκτώβρης είναι μια επιστροφή στο παρελθόν, στις ρίζες, στις πατρικές μνήμες. Γυρίζεις στο παρελθόν για να μπορέσεις να προχωρήσεις στο μέλλον, γιατί το μέλλον περιέχεται στο παρελθόν. ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ —Patrick Kavanagh— μετάφραση: Μαρίκα Συμεωνίδου Κάθε γέρος που βλέπω Μου θυμίζει…
dimart 