«Ποιος είναι αυτός ο Γκοτζαμάνης;»

pipa

Το dim/art και η στήλη Αυτό δεν είναι πίπα διάβασαν ένα εξαιρετικό της Πιπίνας Π. Κουμάντου, μέλους του Μητρώου Πολιτικών Στελεχών της Ν.Δ., από το site Kalamata journal. Το άρθρο έχει τίτλο «Ποιος είναι αυτός ο Γκοτζαμάνης;» Εμείς απαντάμε: «Έλα μου, ντε!» Και συνεχίζουμε: κάποιος έπρεπε να πει επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους. Συνέβη αυτός ο κάποιος να είναι η Πιπίνα Π. Κουμάντου.

Η Πιπίνα Π. Κουμάντου με το εν λόγω βαρυσήμαντο άρθρο διδάσκει πώς γράφεται και διαβάζεται η ιστορία. Συντρίβει τους αριστερούς συνωμοσιολογικούς μύθους που έφεραν τη χούντα στην πατρίδα μας περιγράφοντας νηφάλια το ατυχές συμβάν που στάθηκε μοιραίο για τον βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, το βράδυ της 22ας Μαΐου του 1963 στη Θεσσαλονίκη:

«Στις 22 Μαΐου 1963, ώρα 22.15, ο γιατρός, βουλευτής της ΕΔΑ,  ακτιβιστής Γρηγόρης Λαμπράκης, διέσχιζε με μια παρέα φίλων του, την διασταύρωση των οδών Ελ. Βενιζέλου και Ερμού, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Εκείνη την ώρα διερχόταν από εκεί ο Σπ. Γκοτζαμάνης, που, οδηγώντας το τρίκυκλό του, παρέσυρε και τραυμάτισε θανάσιμα τον βουλευτή…»

Επιτέλους, μια ακριβής περιγραφή, χωρίς τις άχρηστες αριστερές σάλτσες, ότι τάχα μου ο Λαμπράκης είχε μόλις βγει από συγκέντρωση της ΕΔΑ, ότι έξω από τον χώρο της συγκέντρωσης ήταν μαζεμένοι παρακρατικοί και αστυνομικοί κ.ο.κ. Όχι. Νισάφι. Ο Λαμπράκης διέσχιζε μια διασταύρωση με μια παρέα φίλων του. Και σε ποιον δεν έχει συμβεί, δηλαδή; Ε, έτυχε να περνάει το τρίκυκλο, τον παρέσυρε. Κρίμα, βέβαια, αλλά συμβαίνει. Η κακιά η ώρα. Μετά αθωώθηκαν όλοι, ο Γκοτζαμάνης κι ο Εμμανουηλίδης καταδικάστηκαν αλλά η Πιπίνα Π. Κουμάντου δεν το αναφέρει στο άρθρο για να μην κουράσει με ασήμαντες λεπτομέρειες τους αναγνώστες, και οι αριστεροί έκαναν τέτοιο χαμό με τα ψέματά τους που ο κόσμος απηύδησε και ε, να, μ’ αυτά και μ’ αυτά έγινε χούντα.

Το άρθρο της Πιπίνας Π. Κουμάντου, και κυρίως οι σχετικές βαθυστόχαστες δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι πράγματα εξαιρετικά θετικά και χρήσιμα για έναν ακόμη λόγο: έδωσαν λόγο ύπαρξης στον ΣΥΡΙΖΑ. Να εξηγήσουμε στο σημείο αυτό, ότι η ΣΥΡΙΖΑ έχει την κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία· συνεπώς, δεν κυβερνά (διότι έτσι θα έκανε το χατήρι του Κεφαλαίου και της αστικής τάξης) παρά κάθεται απλώς και δεν κάνει τίποτα, περιμένοντας να ολοκληρωθεί η τετραετία για να ξανακάνει εκλογές, που είναι το μόνο που ξέρει να κάνει κάπως καλά. Οι δηλώσεις όμως έδωσαν στον ΣΥΡΙΖΑ αφορμή για ανακοινώσεις κι έτσι περνά την ώρα του δημιουργικά, αντί ξερωγώ να λύνει sudoku, μέχρι να ολοκληρωθεί η τετραετία.

Ας επιστρέψουμε όμως στο άρθρο· πιστοί στον ιστοριογραφικό δρόμο που χάραξε η Πιπίνα Π. Κουμάντου, συντρίβουμε επιτέλους κι άλλους αριστερούς μύθους:

Στις 4 Αυγούστου 1936, ο Ιωάννης Μεταξάς, σε συνεργασία με τον Βασιλέα, φρόντισε να ξεκουραστούν οι βουλευτές, που ήταν κατάκοποι από τις συνεδριάσεις, ενώ ταυτόχρονα εξασφάλισε για πολλούς ηγέτες κεντρώων κομμάτων, ακόμα και για κομμουνιστές, θέσεις δωρεάν διακοπών αορίστου διαρκείας σε πανέμορφα νησιά του Αιγαίου.

Στις 21 Απριλίου 1967, ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, σε συνεννόηση με άλλους ευσυνείδητους συναδέλφους του, φρόντισε να αναπτυχθούν τεθωρακισμένα στους δρόμους της Αθήνας, προκειμένου να μη μείνουν μέσα στους όρχους και σκουριάσουν. Η άσκηση αυτή είχε τόση επιτυχία, ώστε παρατάθηκε επί επτά χρόνια.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Advertisements

Η σφυρίδα, το κράκεν και η κυβερνώσα αριστερά

pipa

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί στο προεδρικό μέγαρο, όποιον και να δεξιωθούν, τον ταΐζουν σφυρίδα; Ο αστικός Τύπος εξετάζει το ζήτημα σε εντελώς λάθος βάση*, φυσικά. Αλλά οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ του dim/art και της στήλης «Αυτό δεν είναι πίπα» μπήκαν αντερκάβερ στην κουζίνα του προεδρικού, μασκαρεμένοι σε σου σεφ, και βρήκαν την αληθινή απάντηση στο ερώτημα που ταλανίζει γενιές Ελλήνων.

Οι καταψύξεις του προεδρικού μεγάρου είναι γεμάτες σφυρίδες. Τίγκα, όμως. Μιλάμε για τόνους (δηλαδή για τόνους σφυρίδας, όχι το ψάρι «τόνος», όλα κι όλα). Από τις σφραγίδες πάνω στην πέτσα του ψαριού (ας μην ξεχνάμε ότι στον στρατό τρώγαμε κρέας δεκαετιών, όπως προέκυπτε από τη σφραγίδα, τον περίφημο «γκοτζίλα») προκύπτει ότι όλες οι σφυρίδες είχαν αλιευτεί στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η εξήγηση γι’ αυτό το γεγονός δεν είναι απλή, αλλά οι πράκτορες του dim/art είναι πολύ έξυπνοι και την βρήκαν!

Οι μεγαλύτεροι θα θυμούνται —και οι νεότεροι μπορούν να το γκουγκλάρουν— ότι στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ο τότε διάδοχος Κωνσταντίνος (δηλαδή ο κ. Ντελαγκρέτσια, που πλέον είναι τέως βασιλεύς) ήταν δεινός ιστιοπλόος. Στους Ολυμπιακούς της Ρώμης είχε πάρει μάλιστα το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία Dragon. Φυσικά, αυτός και το πλήρωμά του (Εσχιτζόγλου και Ζαΐμης) είχαν ξεπατωθεί στην προπόνηση, πολλούς μήνες πριν από τους αγώνες (προπονητής τους ήταν ο Paul Elvstrom). Αλλά δεν είναι δυνατόν κοτζάμ διάδοχος να κυκλοφορεί στη θάλασσα απροστάτευτος. Από την άλλη, οι σωματοφύλακες δεν χωρούσαν στο Dragon· έτσι κι έμπαιναν μέσα θα βούλιαζε, άσε που τι προπόνηση να κάνεις με φουσκωτούς γύρω γύρω, σε ένα σκαφάκι τόσο δα; Έτσι λοιπόν, οι μπράβοι του διαδόχου ήταν σε άλλες βάρκες, αραγμένοι περιμετρικά του Dragon και περίμεναν υπομονετικά, μπλαστρωμένοι στο αντηλιακό, να τελειώσει η πολύωρη προπόνηση. Εκεί που κάθονταν και δεν είχαν τι να κάνουν, για να περάσει η ώρα, το έριξαν στο ψάρεμα. Προφανώς κάποιος το έκανε πρώτος και οι άλλοι ακολούθησαν. Προφανώς πέσανε σε σφυριδότοπο. Για να μην τα πολυλογούμε, πήγαιναν στο ίδιο σημείο κάθε μέρα για πολλές ώρες επί μήνες, έγιναν και εξπέρ στην καθετή και ξεπάστρεψαν τις σφυρίδες.

OLYMPICS-1960-01-600x453

Φυσικά δεν ήταν σωστό να πετάξουν τόσο ψάρι, ούτε βέβαια μπορούσαν να το φάνε όλο. Έτσι τίγκαραν τις καταψύξεις των ανακτόρων αλλά και του Τατοΐου. Δυστυχώς, οι σφυρίδες του Τατοΐου φυγαδεύτηκαν μια νύχτα στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέσα σε κοντέινερ στο Λονδίνο — αν και, εδώ που τα λέμε, δεν είναι και τόσο άδικο (unfair) να τις τρώει ο τέως βασιλιάς, αφού οι σωματοφύλακές του τις είχαν ψαρέψει. Οι υπόλοιπες σφυρίδες, αυτές των ανακτόρων έμειναν στον πάγο, συν τον γύψο της επταετίας 1967-1974, μέχρι τη Μεταπολίτευση, όταν τα ανάκτορα μετατράπηκαν σε προεδρικό μέγαρο. Με το που ομαλοποιήθηκε κάπως η δημοκρατία στη χώρα, ήρθε στο προεδρικό μέγαρο ο σεφ του Μιχάλη Στασινόπουλου, άνοιξε τις καταψύξεις και τι να δει; Σφυρίδες! Κρίμα δεν ήταν να πάνε χαμένες; Για έξοδα είμαστε; Έκτοτε όλοι οι καλεσμένοι στο προεδρικό μέγαρο τρώνε σφυρίδα.

Τον περασμένο Γενάρη στη Σύρο κάτι ψαράδες έπιασαν μια σφυρίδα 63 κιλά. Ε, τι 63 κιλά, τι 63 τόνοι. Η συγκεκριμένη σφυρίδα ήταν σφυρίδα-βλάχος, όπως και οι υπόλοιπες, στην κατάψυξη του προεδρικού, οι οποίες στα έιτιζ και τα νάιντιζ δεν ξεβλάχεψαν, παρά τις άοκνες προσπάθειες του Πέτρου Κωστόπουλου.

Η αλήθεια είναι ότι στις μέρες μας γίνεται εκτενής συζήτηση και υπάρχει έντονος προβληματισμός για το ζήτημα της ανανέωσης του μενού. Κατ’ αρχάς, έχουμε αριστερή κυβέρνηση, η οποία επιθυμεί να αφήσει το αριστερό στίγμα της στο μενού, μιας και δυσκολεύεται να το αφήσει σε κάτι άλλο. Επίσης, η σφυρίδα με τα βραστά λαχανικά είναι, όπως και να το κάνουμε, πιάτο της αστικής παρακμής. Εντάξει, να μην πετάξουμε τις σφυρίδες, να προσθέσουμε όμως στο μενού κάτι που να το στρέψει επί το αριστερότερον ή επί το λαϊκότερον, αυτή είναι η λογική που επικρατεί στις συχνές συζητήσεις για το καυτό αυτό θέμα στο υπουργικό συμβούλιο. Μια πρόταση ήταν η πίτα Καισαρείας — απορρίφθηκε όμως γιατί ο παστουρμάς είναι από καμήλα, και δεν θα ήταν σωστό κάτι τέτοιο εν όψει της επίσκεψης του πρίγκιπα Καρόλου. Έπεσε λοιπόν η ιδέα να προστεθεί καλαμαράκι τηγανιτό, που και χαρακτηριστικά ελληνικό είναι αλλά και πιο λαϊκό από το φιλέτο σφυρίδας.

ServerFileServlet

Epinephelus aeneus (σφυρίδα)

Η αρχική ιδέα ήταν να αλιευθούν τα καλαμάρια στις θάλασσες της Αίγινας. Τον συντονισμό του σχεδίου αυτού θα αναλάμβανε ο Αλέκος ο Φλαμπουράρης αλλά τελικά πρυτάνευσε η λογική: τα καλαμάρια ψαρεύονται τον Γενάρη, που κάνει κρύο και θα υπήρχε ο κίνδυνος να του παγώσει ο φρέντο και να πάει κατά διαόλου το όλο εγχείρημα.

Εν συνεχεία, προσφέρθηκε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να ψαρέψει καλαμάρια — στο κάτω κάτω, στο δικό του μέγαρο προσφέρονται τα γεύματα, άρα γιατί να χώσει άλλους και να μην κάνει ο ίδιος τη δουλειά; Πήρε λοιπόν την καθετή του κι ένα βαρκάκι και ξανοίχτηκε στον Σαρωνικό. Όταν όμως έπιασε το πρώτο καλαμάρι, αυτό του επιτέθηκε. Παρ’ όλο που ήταν ένα θράψαλο μόλις επτά εκατοστών, ο Προκόπης Παυλόπουλος έμεινε στήλη άλατος και χρειάστηκε μέρες για να ξανακουνηθεί.

Εν τέλει, το πρόβλημα το έλυσε για άλλη μια φορά η κυβερνώσα αριστερά. Ξεκίνησε για ψάρεμα ο Πάνος Καμμένος με το φουσκωτό του. Φόρεσε παραλλαγή, πήρε μαζί καλάμι, απόχη, καμάκι, μαχαίρι, ψαροτούφεκο, δυναμίτη, ουόκι τόκι, φιάλες οξυγόνου, drone, ένα G3 και μερικές τορπίλες — αλλά δεν του χρειάστηκαν. Μόλις ξανοίχτηκε στο πέλαγος, ανοιχτά της Καλύμνου, ένα τεράστιο κράκεν ξεπρόβαλε από τη θάλασσα κι άρχισε να αγκαλιάζει το σκάφος με τα τεράστια πλοκάμια του. Θα το βύθιζε σίγουρα· ευτυχώς όμως ήταν μαζί με τον Πάνο Καμμένο ο υφυπουργός του, ο Φώτης Κουβέλης, ο οποίος έπιασε την κουβέντα στο κράκεν, εξηγώντας του ότι το θέμα καλύτερα να λυθεί κατόπιν διαλόγου όλων των εμπλεκομένων φορέων με συμμετοχή εκπροσώπου της εφορίας εναλίων αρχαιοτήτων αλλά και με ανεξάρτητες προσωπικότητες από τον ευρύτερο χώρο της αλιείας και κυρίως αυτό να γίνει με την κοινωνία όρθια ενώ βεβαίως μπορούν να υπάρξουν ισοδύναμα προς μια προοδευτική κατεύθυνση και τελικά το κράκεν αποκοιμήθηκε και ο Πάνος Καμμένος το ρυμούλκησε χωρίς προβλήματα μέχρι το λιμάνι κι έτσι τώρα στο προεδρικό μέγαρο θα προσφέρουμε για ορεκτικό ροδέλες κράκεν μέχρι το έτος 2200.

Μέσα σε όλα αυτά, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν κατάλαβε τι είναι το κράκεν και νόμισε πως θα προσφέρουν κράκερ στα γεύματα και χάρηκε, γιατί του αρέσουν.

Hup-Seng-Cream-Cracker-(biscuit)-500x500

Και πάντως, στο κάτω κάτω, οι σφυρίδες του προεδρικού δεν είναι περισσότερες από τις off shore της Μαρέβας. Άντε γιατί άντε.

kraken_705-344

* Σε επόμενο δημοσίευμα θα μιλήσουμε αναλυτικά για το πώς, από τη σκοπιά του σύγχρονου μαρξισμού-λενινισμού, η κυρίαρχη αντίθεση στη χώρα μας δεν είναι πλέον ανάμεσα στο Κεφάλαιο και την Εργασία αλλά ανάμεσα στα Θαλασσινά και στα Κρεατικά.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Υποδοχή του Πρωθυπουργού από εκατομμύρια θρακιώτες εργάτες

pipa

Το dim/art και η στήλη «Αυτό δεν είναι πίπα» διάβασαν το ρεπορτάζ των συντρόφων και συναδέλφων του ΑΠΕ σχετικά με την περιοδεία του Πρωθυπουργού στην περιοχή της Ξάνθης. Επειδή οι σφοι του ΑΠΕ είναι νέοι και δεν ξέρουν καλά από αυτά τα πράγματα, θα τους κάνουμε μερικές υποδείξεις, συντροφικά πάντα. Πρώτα όμως ας δούμε το ρεπορτάζ αυτούσιο:

Θερμή υποδοχή του πρωθυπουργού από πολίτες της Θράκης

Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στο χωριό Εράσμιο της Ξάνθης αμέσως μετά την επίσκεψή του στα «Θερμοκήπια Θράκης».

Κάτοικοι του χωριού συγκεντρώθηκαν σε ένα σημείο του δρόμου από όπου θα περνούσε ο πρωθυπουργός και σταμάτησαν την πομπή των αυτοκινήτων εκφράζοντας την επιθυμία να τον δουν από κοντά και να μιλήσουν μαζί του.

Στα χέρια τους κρατούσαν λουλούδια και μόλις ο πρωθυπουργός κατέβηκε από το αυτοκίνητο τον αγκάλιασαν και του πρόσφεραν ανθοδέσμες λέγοντάς του: «Σε περιμέναμε πολύ ώρα».

Μία γυναίκα τού είπε: «Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξη γι αυτά που είπες χθες το βράδυ» (σ.σ. για τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος).

Ο πρωθυπουργός συνομίλησε μαζί τους, τούς ρώτησε πώς περνούν στην περιοχή, ενώ οι κάτοικοι δεν τον άφηναν να φύγει.

Μία άλλη κυρία τον κάλεσε να πάει σε ένα σπίτι όπου στο μπαλκόνι καθόταν ηλικιωμένος ο οποίος ήθελε πολύ να συναντήσει τον πρωθυπουργό αλλά δεν μπορούσε να περπατήσει, όπως και έγινε.

Αγαπητοί σφοι του ΑΠΕ, το ρεπορτάζ από μια τέτοια περιοδεία πρέπει να είναι ακριβές, όχι λιτό και φοβισμένο. Είμαστε αναγκασμένοι να σας κάνουμε κριτική, γιατί στο κείμενό σας διακρίνουμε εκφραστικές αναστολές, λες και γράφετε σε κανένα συστημικό ΜΜΕ και φοβάστε μη σας κακοχαρακτηρίσουν οι αστοί που διαβάζουν την Καθημερινή στο Κολωνάκι. Γιατί δεν γράφετε πλέρια και γλαφυρά την αλήθεια, να τη μάθει ο λαός; Φαίνεται πως έχει δίκιο ο ποιητής: έχετε αναστολές εκφραστικές: / κρατούν ακόμα οι συνήθειες οι αστικές… Ας είναι. Πάμε να δούμε το κείμενο λέξη προς λέξη:

Θερμή υποδοχή του πρωθυπουργού από πολίτες της Θράκης

Πόσο θερμή; Από πόσους πολίτες; Και τι πολίτες; Αστούς; Και ποιανού πρωθυπουργού; Όποιου κι όποιου; Εδώ, λοιπόν, η σωστή διατύπωση του τίτλου θα ήταν:

Ολόθερμη ενθουσιώδης υποδοχή του αγαπημένου μας Πρωθυπουργού και Φάρου του Σοσιαλισμού από εκατομμύρια θρακιώτες εργάτες.

Αν σας πούνε ότι στη Θράκη δεν έχει εκατομμύρια εργάτες, διότι δεν έχει καν εκατομμύρια κατοίκους, να τους αγνοήσετε: θα είναι πράχτορες του τούρκικου προξενείου ή του Κούλη. Ή τίποτα Λευκοί, νοσταλγοί του τσάρου και των Σαμαροβενιζέλων, που κάνουν σαμποτάζ, αφήνοντας υπονοούμενα ότι τάχα υπάρχει ανεργία. Και, στο κάτω κάτω, μπορείτε πάντα να τους απαντήσετε: Γιατί, οι άλλοι καλύτεροι ήταν;

Παρόμοιες παρατηρήσεις μπορούν να γίνουν σε όλα σχεδόν τα σημεία του κειμένου. Π.χ. η φράση: «Σε περιμέναμε πολύ ώρα» είναι εντελώς μικροαστική. Λες και είχαν ραντεβού με τον Πρωθυπουργό για να φασωθούν πίσω από κάνα θάμνο και τους έστησε. Η σωστή διατύπωση εδώ είναι: «Σε περιμέναμε πάντα, Αρχηγέ. Σε περίμεναν οι παππούδες μας στο Λιτόχωρο, σε περίμεναν οι πατεράδες μας στο Πολυτεχνείο, σε περιμέναμε εμείς στη Γένοβα και στο Πόρτο Αλέγκρε…» (Στο σημείο αυτό, αν ακούσετε κανέναν να μουρμουρίζει «σε περιμέναμε, αλλά εσύ δεν ερχόσουν», στείλτε μας ένα μηνυματάκι με όνομα και διεύθυνση, και αναλαμβάνουμε εμείς να εντοπίσουμε τον τροτσκιστή προβοκάτορα).

Αλλά και παρακάτω:

Μία γυναίκα τού είπε: «Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξη γι αυτά που είπες χθες το βράδυ» (σ.σ. για τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος).

Κατ’ αρχάς, τι σου σου, ρε μαλάκες, τι είναι, Σιδηροδρομικός Σταθμός Λιανοκλαδίου — ρυζόγαλο και σάντουιτς; Τι το περάσατε; Τέλος πάντων, πάμε στην ουσία. Αυτή η μία γυναίκα τι ακριβώς είναι; Κάνα γκομενάκι, φίλη του Καρανίκα, που σουφρώνει τα χειλάκια για να βγάλει σέλφι για πρόφαϊλ πικ και στον ελεύθερο χρόνο της περιμένει μπας και φανεί ο Τσίπρας; Πάτε καλά, ρε σύντροφοι; Εδώ το ρεπορτάζ έπρεπε να λέει:

Μία γυναίκα, μπροστάρισσα στις απεργίες των καπνεργατών στην Καβάλα, αγωνίστρια του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, με χρόνια εξορία στο Τρίκερι, με τους συγγενείς της μέχρι έκτου βαθμού συγγένειας (συν τους εξ αγχιστείας) εκτελεσμένους, εξόριστη στη Γυάρο επί χούντας, που δεν υπέγραψε ποτέ δήλωση ούτε πλήρωσε διόδια μέχρι το 2015, μάνα είκοσι εφτά κομμουνιστών και κομμουνιστριών, με ροζιασμένα χέρια και πόδια από τον κάματο, με το κορμί οργωμένο από τη δουλειά και τους αγώνες και τις κακουχίες του βουνού και του κάμπου, του είπε: «Σε ευχαριστούμε πολύ Αλέξη γι’ αυτά που είπες χθες το βράδυ». Τότε, μέσα της λάλησε η λαϊκή μούσα, που κράτησε το λαό μας όρθιο σε όλες τις δύσκολες στιγμές, και η σεβάσμια γερόντισσα τραγούδησε έναν παλιό θρακιώτικο σκοπό, με νέα λόγια, που σκάρωσε στη στιγμή, ενώ ο Φάρος του Σοσιαλισμού την κοιτούσε βουρκωμένος: «Τώρα με το μέρισμα / θα πάρω και διαμέρισμα…»

Πάμε παρακάτω:

Ο πρωθυπουργός συνομίλησε μαζί τους, τούς ρώτησε πώς περνούν στην περιοχή, ενώ οι κάτοικοι δεν τον άφηναν να φύγει. 

Αρχίζει καλά, αλλά στο τέλος το χάνετε. Ο αναγνώστης έχει αποκοιμηθεί ή έχει πάει στον Κούλη (πρακτικά δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά). Ενώ με μια μικρή προσθήκη γίνεται αμέσως καλύτερο:

Ο πρωθυπουργός συνομίλησε μαζί τους, τούς ρώτησε πώς περνούν στην περιοχή, ενώ οι κάτοικοι δεν τον άφηναν να φύγει. Τον κράτησαν εκεί εφτά μήνες, στην διάρκεια των οποίων ο Πρωθυπουργός δεν έτρωγε τίποτα και δεν κοιμόταν, μόνο άκουγε τις απαντήσεις τους. Αλλά δεν τον κατέβαλε η πείνα, ούτε η αγρύπνια. Όταν τον ρωτήσαμε σχετικά, Εκείνος απάντησε: «Μέχρι να ξαποστάσει ο κάθε ξωμάχος συνταξιούχος, εγώ δεν θα ξανακοιμηθώ! Μέχρι να χορτάσει και ο τελευταίος Έλληνας, εγώ δεν θα ξαναφάω — εκτός από μια μπουκίτσα τυρόπιτα, αν μου δώσει ο Μιχελογιαννάκης».

Πάμε στην τελευταία παράγραφο:

Μία άλλη κυρία τον κάλεσε να πάει σε ένα σπίτι όπου στο μπαλκόνι καθόταν ηλικιωμένος ο οποίος ήθελε πολύ να συναντήσει τον πρωθυπουργό αλλά δεν μπορούσε να περπατήσει, όπως και έγινε.

Πρώτα απ’ όλα, κεριά και λιβάνια. Τι είναι ρε η γυναίκα, καμιά αστή; Ακούς εκεί, «κυρία». Λοιπόν, σύντροφοι, εδώ, ενώ έχετε μια πάρα πολύ καλή ιστορία, δεν την εκμεταλλεύεστε. Αφήνετε να εννοηθεί ότι ο ηλικιωμένος περπάτησε — και πολύ σωστά, αφού στην πατρίδα μας ακόμα ο λαός πιστεύει σε αυτές τις δοξασίες. Στο κάτω κάτω, έχουμε να σκεφτούμε και τους συμμάχους μας στην κυβέρνηση. Εσείς δεν το λέτε ευθέως, γιατί φοβάστε μη σας πάρουν στο ψιλό οι αστοί και οι φιλελέδες. Αλλά κακώς τους φοβάστε. Περάστε στην αντεπίθεση: με το που θα δείτε φιλελέ στον δρόμο, βάλτε τις φωνές: «Γιατί ρε, οι άλλοι καλύτεροι ήταν; Εεεε;» Και καλημέρα να σας πει, εσείς εκεί, το επιχείρημά σας: «Οι άλλοι καλύτεροι ήταν;» Αλλά ας επιστρέψουμε στον γέροντα που περπάτησε: ο απλός λαός δεν πιάνει τα υπονοούμενα. Ο λαός θέλει να του το δώσεις να το καταλάβει. Δηλαδή:

Μία άλλη κυρία τον κάλεσε να πάει σε ένα σπίτι όπου στο μπαλκόνι καθόταν ηλικιωμένος ο οποίος ήθελε πολύ να συναντήσει τον πρωθυπουργό αλλά δεν μπορούσε να περπατήσει, όπως και έγινε: μόλις ο πρωθυπουργός τον κοίταξε από τον δρόμο και τον χαιρέτησε χαμογελαστός, υψώνοντας την αριστερή του γροθιά, ο ηλικιωμένος σηκώθηκε κι άρχισε να χορεύει στο μπαλκόνι του την Καλίνκα. «Θαύμα, θαύμα!» ψιθύρισαν δακρυσμένες εβδομήντα γερόντισσες καπνεργάτριες που έτυχε να περνούν από το σημείο, όλες τους αγωνίστριες του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, με ροζιασμένα χέρια, μανάδες κομμουνιστών.

Τέλος, τι ρεπορτάζ είναι αυτό χωρίς εικόνα; Αν είναι δυνατόν! Και καλά, δεν φροντίσατε να έχετε φωτογραφική και κινηματογραφική κάλυψη· τόσο δύσκολο ήταν να βρείτε τέλος πάντων μια φωτογραφία που να ταιριάζει; Να, εμείς βρήκαμε! Κι αν πει κανείς «τι είναι αυτά τα κτήρια στο βάθος, δεν έχει τέτοια πράγματα στο Εράσμιο Ξάνθης», εμείς θα απαντήσουμε: «Έχει και παραέχει! Είδατε έργα που κάναμε;» Και επίσης: «Γιατί, οι άλλοι καλύτεροι ήταν;»

article-2128948-129495A3000005DC-113_634x426

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Σκάσε

pipa

Το dim/art και η στήλη «Αυτό δεν είναι πίπα» με μεγάλη χαρά έκαναν δεκτό το αίτημα του Διονύση Τσακνή να του παραχωρήσουν ένα ποστ προκειμένου να αφιερώσει στη Ραχήλ Μακρή ένα τραγούδι του συναδέλφου του Χρήστου Δάντη (της το αφιέρωσε και κατ’ ιδίαν στα αποκαλυπτήρια του μνημείου για τους νεκρούς της ΕΡΤ, αλλά δεν του φτάνει, η δημόσια δήλωση έχει άλλη βαρύτητα):

Σκάσε,
απ’ τη σκέψη μου βγες
δε μιλούν οι σκιές.

Σκάσε,
που χωρίσαμε φταις,
τίποτ’ άλλο μην λες.

Σκάσε,
σκάσε…

Το αφιερώνουμε κι εμείς με τη σειρά μας στους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ για το γέλιο που μας χαρίζουν απλόχερα τούτες τις δύσκολες μέρες με τις επιλογές τους — «τις πρώην και επόμενες και γενικώς».

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

«Την πρώτη φορά που ακούμπησα το κεφάλι μου στο μπράτσο του»

pipa

Το dim/art και η στήλη Αυτό δεν είναι πίπα διάβασαν με χαρά το ρεπορτάζ για τις δηλώσεις της βουλευτού της ΝΔ Άννας-Μισέλ Ασημακοπούλου, δηλώσεις που επιβεβαιώνουν ότι οι θεσμοί που κράτησαν όρθια τη χώρα μας τόσα χρόνια εξακολουθούν να είναι ισχυροί: το τάμα, το προξενιό, η παράδοση. Αντιγράφουμε από το iefimerida:

Σε μια ιδιαίτερη αποκάλυψη προέβη η βουλευτής της ΝΔ Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, που αφορά την προσωπική της ζωή.

Μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Alpha και συγκεκριμένα στην εκπομπή «Happy Day», αποκάλυψε ότι έκανε τάμα πριν από έναν χρόνο και στη συνέχεια βρήκε τον αρραβωνιαστικό της.

«Η ελπίδα βρίσκεται στον έρωτα και την αγάπη. Έχω βρει τον έρωτα της ζωής μου. Περνάω ωραία φάση στην προσωπική μου ζωή», είπε η κυρία Ασημακόπουλου, προσθέτοντας παράλληλα πως η γνωριμία πραγματοποιήθηκε έπειτα από προξενιό.

«Με ρώτησε γιατί είμαι τόσο ερωτευμένη μαζί του. Του απάντησα ότι το κατάλαβα ότι είναι ο άνθρωπός μου την πρώτη φορά που ακούμπησα το κεφάλι μου στο μπράτσο του», σημείωσε η βουλευτής της ΝΔ, προσθέτοντας πως είναι παραδοσιακή γυναίκα και πως θέλει τον άνδρα να είναι μεγαλύτερο [sic], γι’ αυτό και ο σύντροφός της είναι 17 χρόνια μεγαλύτερος.

8-headless-Victorian

Όσον αφορά, τέλος, την αιτία διαζυγίου από τον πρώην σύζυγό της, αρκέστηκε απλά να πει: «Χαθήκαμε».

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Αγώνας διαρκείας για το Άγιο Πνεύμα

pipa

Το dim/art και η στήλη Αυτό δεν είναι πίπα, περπατώντας στους δρόμους όπου γεννιούνται οι συνειδήσεις, πληροφορήθηκαν με χαρά ότι οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Ψηφιακών Μέσων Αττικής «συνεχίζουν να υπερασπίζονται την αργία του Αγίου Πνεύματος ως μια συλλογική κατάκτηση στον κλάδο τους». Στέλνουμε τους αγωνιστικούς μας χαιρετισμούς και συνεχίζουμε τους κοινούς μας αγώνες, ακολουθώντας πάντα το Άγιον Πνεύμα. +ΕΥΛΟΓΗCΟΝ+

17197684_10211894386292743_1772485378_n

5783707_orig

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Χάσαμε «τα οφέλη της προσευχής»

pipa

Ημερίδα στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου με θέμα την προσευχή και τα οφέλη της σε επιχειρήσεις και οργανισμούς

Όπως πληροφορηθήκαμε, αλλά κατόπιν εορτής, από τη σελίδα του Κώστα Ρεσβάνη στο facebook, το Εργαστήριο Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών & Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου, σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης, διοργάνωσε χθες Επιστημονική Ημερίδα, με θέμα «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς», τη Δευτέρα στις 16 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 17:00, στο αμφιθέατρο της Σχολής Ανθρώπινης Κίνησης και Ποιότητας Ζωής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, στη Σπάρτη.

Σκοπό της ημερίδας αποτελούσε η προσέγγιση της έννοιας και της μεθόδου-τεχνικής της Νοεράς Προσευχής, με ιδιαίτερη έμφαση στην επίδρασή της και στα οφέλη της στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς (στελέχη του ιδιωτικού, δημόσιου, μη κερδοσκοπικού τομέα). Επίσης η συσχέτιση της Νοεράς Προσευχής με την αποτελεσματικότητα, παραγωγικότητα και κερδοφορία των επιχειρήσεων (κοίτα τι χάσαμε).

Η είσοδος ήταν ελεύθερη (και τζάμπα θα μας έβγαιναν τόσα οφέλη). Θα λαμβάναμε και βεβαιώσεις παρακολούθησης της ημερίδας ( :'( ), ενώ θα μαθαίναμε από κοτζαμάν Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου πώς με τη Νοερά Προσευχή (sic, με κεφαλαία) γίνεται αποδοτικότερη μια επιχείρηση.

Όλο η κρίση και η ανάπτυξη που δεν έρχεται και τα οικονομικά δεδομένα και τα μνημόνια, μας πήρατε τα αυτιά. Η Νοερά Προσευχή θα μας σώσει — το λένε τα πανεπιστήμιά μας (μέσα).

Το dim/art και η στήλη Αυτό δεν είναι πίπα στηρίζουν τον εκσυγχρονισμό της παιδείας και τη διασύνδεσή της με τη σύγχρονη επιστήμη και με την αγορά. Ξεκινάμε άμεσα καμπάνια για εισαγωγή εκπαιδευτικών προγραμμάτων Νοεράς Προσευχής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και καλούμε τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος να ζητήσει από τον Πάνο Καμμένο να ρίξει την κυβέρνηση, αν ο Υπουργός Παιδείας δεν προχωρήσει άμεσα στην υλοποίηση της πρότασής μας.

Το πρόγραμμα της ημερίδας είχε ως εξής:

17:00 – 17:15 ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Διευθυντής του Εργαστηρίου «Οργάνωσης και Διοίκησης Υπηρεσιών και Ποιότητας Ζωής»: «Εισαγωγική ομιλία σχετικά με τους στόχους του Εργαστηρίου και της Ημερίδας»

17:15 – 17:40 ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΠΑΜΦΙΛΟΣ ΓΙΑΠΙΤΖΑΚΗΣ: «Η μέθοδος της Νοεράς Προσευχής»

17:40 – 18:05 ΘΕΑΚΟΥ ΕΛΕΝΑ, Υπεύθυνη εκπαίδευσης της Εταιρείας SAP Hellas: «Τα οφέλη της πνευματικής αναζήτησης στη διαχείριση ενός στρεσογόνου εργασιακού περιβάλλοντος»

18:05 – 18:30 ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Παν/μίου Πελοποννήσου: «Αποδοτικότερη επιχείρηση με Νοερά Προσευχή»

18:30 – 18:55 ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, Καθηγητής Τμήματος Πληροφορικής Πανεπιστημίου Πειραιά: «Ο Πιστοποιημένος Επαγγελματίας και οι Σύγχρονες Μορφές Τεχνολογίας για Επιτυχή Έργα μέσα από τη χρήση της Κλίμακας του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου»

18:55 – 19:20 ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, Βαρύτονος συνεργάτης Εθνικής Λυρικής Σκηνής: «Η επίδραση της Νοεράς Προσευχής στη σύγχρονη τέχνη»

19:20 – 19:45 ΜΠΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, π. Διευθυντής Εντατικολογίας ΕΚΠΑ, Πανεπιστημιακής ΜΕΘ στο Νοσοκομείο Άγιοι Ανάργυροι: Σχολιασμός

19:45 – 19:50 ΚΡΙΕΜΑΔΗΣ ΘΑΝΟΣ, Καθηγητής Παν/μίου Πελοποννήσου: Συμπεράσματα Ημερίδας

19:50 – 20:00 Κλείσιμο της εκδήλωσης από τον ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ & ΣΠΑΡΤΗΣ κ. κ. ΕΥΣΤΑΘΙΟ.

* * *

ΥΓ: Η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είχε αναρτήσει το πρόγραμμα της Ημερίδας, το οποίο βλέπετε παραπάνω, πλην, όμως, πλέον «Η σελίδα δεν υπάρχει!», η ανάρτηση διεγράφη.

panepistimiospartis

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Αυτό δεν είναι πίπα

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x