Κατηγορία: Παλιός Ελληνικός Κινηματογράφος
-
«Κατά τον ρουν των γεγονότων»
Η υψηλή τέχνη του υπαινιγμού στην κωμωδία —του Γιώργου Θεοχάρη— Ο υπαινιγμός είναι ένα από τα υλικά της κωμωδίας. Διαχρονική η σχέση τους: ήδη από την κλασική αρχαιότητα οι κωμωδιογράφοι χρησιμοποιούσαν τα υπονοούμενα αφειδώς, όπως επίσης και ο Σαίξπηρ στις κωμωδίες του, στο πλαίσιο της εποχής τους στην καθεμιά από τις δύο περιπτώσεις, εξυπηρετώντας…
-
Ντίνος Ηλιόπουλος, ο κωμικός της ήττας
—του Γιώργου Θεοχάρη— Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς του 20ού αιώνα. Αγαπήθηκε όσο λίγοι από τρεις γενιές θεατών του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Αποτελεί μοναδική περίπτωση ηθοποιού για πολλούς και διάφορους λόγους. Ας θυμηθούμε μερικούς από αυτούς, μέσα από επιλεγμένα βιογραφικά στοιχεία, δηλώσεις του ίδιου, μαρτυρίες τρίτων…
-
Για χαστούκια
—του Γιώργου Θεοχάρη— Πολύς λόγος έγινε τελευταία για μια πασχαλινή διαφήμιση που υποτίθεται ότι προωθούσε τη βία κατά των γυναικών, εξαιτίας της αμφίσημης καταληκτικής ατάκας «χτύπα σαν άντρας». Κατά τη γνώμη μου, δεν προωθούσε τίποτα άλλο πέρα από το κακό γούστο και τις πωλήσεις του διαφημιζόμενου. (Και είναι κρίμα, γιατί ακούω ότι πρόκειται για ανάλγητο…
-
Βασίλης Λογοθετίδης, ηθοποιός
—του Γιώργου Θεοχάρη— Ο Βασίλης Λογοθετίδης (1898 – 20 Φεβρουαρίου 1960) υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ηθοποιούς του 20ού αιώνα. Καθώς πάνε πάνω από 50 χρόνια που έδωσε την τελευταία του παράσταση, μόνο οι θεατρόφιλοι που έχουν περάσει τα 70 έχουν ίσως αναμνήσεις από τις επιδόσεις του στο σανίδι. Εμείς οι υπόλοιποι τον γνωρίζουμε…
-
Μπινελίκια λάιτ
Ένα δομικό στοιχείο της παλιάς ελληνικής κωμωδίας —του Γιώργου Θεοχάρη— Γιατί βρίζει ο άνθρωπος; Για να εκτονωθεί. Για να κοροϊδέψει και να μειώσει. Για να αστειευτεί. Για να εκδηλώσει οικειότητα. Γιατί είναι βρομόστομος. Λόγοι υπάρχουν. Γιατί βρίζει ο άνθρωπος ως μυθοπλαστικός χαρακτήρας; Για τους ίδιους λόγους, συν την προστιθέμενη αληθοφάνεια και το εύκολο γέλιο. Η…
-
Κάλπικη Νοσταλγία
–του Γιώργου Θεοχάρη– Υποθέτω βάσιμα ότι τις ταινίες Ένα Βότσαλο στη Λίμνη (1952), Σάντα Τσικίτα (1953) και Δεσποινίς Ετών 39 (1954) τις έχουν δει (σχεδόν) οι πάντες: στα 60+ χρόνια που έχουν μεσολαβήσει από την παραγωγή τους, μετά τον (επιτυχημένο) κύκλο τους στις αίθουσες τη δεκαετία του ’50, πέρασαν στο ευρύτερο δυνατό κοινό με όλα…
-
Πέντε Κυρίες του Παλιού Ελληνικού Κινηματογράφου
—του Γιώργου Θεοχάρη— Από τους συντελεστές μιας κινηματογραφικής παραγωγής, οι πλέον ριγμένοι από άποψη αναγνώρισης, μετά τους σεναριογράφους, είναι οι ηθοποιοί που παίζουν δεύτερους (τρίτους, τέταρτους, …) ρόλους, εκείνοι που βάζουν πλάτη για να λάμψουν τ’ αστέρια. Σπανίως τους ξέρουμε με τ’ όνομά τους, ακόμα κι όταν κλέβουν την παράσταση. Συνήθως το πρόσωπό τους μάς…
dimart 