Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας

Έρευνα κινήτρων —Χανς Μάγκνους Εντσενζμπέργκερ— Μετάφραση: Γιώργος Πρεβεδουράκης Δυστυχώς δεν έχω άλλη επιλογή από το να σας σκοτώσω. * επειδή αρνείστε να μιλήσετε Βασκικά * επειδή η τράπεζα αρνήθηκε να υπερβώ το δάνειό μου * εξαιτίας του πατερούλη * επειδή δεν αντέχω τη θέα ημίγυμνων γυναικών * επειδή οι πλούσιοι μού μπαίνουν στο μάτι * εξαιτίας…

Μιλώ… —Γιώργος Σαραντάρης— Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει Μιλώ γιατί μιλούν τα μάτια σου Και δεν υπάρχει θάλασσα δεν υπάρχει χώρα όπου τα μάτια σου δε μιλούν Τα μάτια σου μιλούν εγώ χορεύω Λίγη δροσιά μιλούν κι εγώ χορεύω Λίγη χλόη πατούν τα πόδια μου Ο άνεμος φυσά που μας ακούει *…

Οι επιζώντες —Ματθαίος Μουντές— Θα επιζήσουν μονάχα εκείνοι που αποδέχτηκαν τη φλυαρία του κενού τη νέα απελπισία που δίνει ο παροδικός πόνος ενός ονόματος γραμμένου στον καθρέφτη του Ίγκμαρ από το χέρι του αγγέλου. Η ταπεινοσύνη στη δράση τους είναι μια κίνηση στοργής μέσα στο βλέμμα και στη μνήμη εκεί που οι νεκροί συνομιλούν με…

Ο λόγος του καλού ληστή —Νικανόρ Πάρρα— Μετάφραση: Αργύρης Χιόνης Μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου Διόρισέ με Πρόεδρο της Βουλής Διόρισέ με Διευθυντή του Προϋπολογισμού Διόρισέ με Γενικό Εισαγγελέα του Κράτους. Μνήσθητι του εξ ακανθών στεφάνου Κάνε με Πρόξενο της Χιλής στη Στοκχόλμη Διόρισέ με Διευθυντή των Σιδηροδρόμων Ονόμασέ με Αρχιστράτηγο.…

Ο ύπνος —Μαρκ Στραντ— Μετάφραση: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ Είναι ο ύπνος της γλώσσας μου μιλάει μια γλώσσα που ποτέ δεν θυμάμαι λέξεις που εισρέουν στον ύπνο των λέξεων μόλις προφερθούν. Είναι ο ύπνος της μιάς στιγμής μέσα στην επόμενη, που μακραίνει τη νύχτα, κι ο ύπνος του παράθυρου που μεταμορφώνει τον ψηλόκορμο ύπνο των δέντρων σε…

[Αν είχε πει…] —Τάκης Παπατσώνης— Αν είχε πει «Χαιρέτα την Αλεξάντρεια που αφήνεις» ο άλλος ποιητής, εμάς η πίκρα του αποχωρισμού είναι για πλήθος Αλεξάντρειες που ακροθιγώς τις προσπεράσαμε, και που στοίχειωσαν μέσα μας, πίκρες ισάριθμες, και μας ποτίζουν την εποχή που μας αδράνησε το κορμί μας η φθορά, αλλά όχι αλλίμονο και τη δύναμη…

Το βαπόρι —Γιάννης Σκαρίμπας— Νάναι ως νάχης φύγει — με τους ανέμους — καβάλλα στο άτι της σιγής κι’ όλα να πάης και νάν’ πολλά καράβια, πολλή θάλασσα — μεγάλα σύγνεφα πάνω — οι άνθρωποι κι’ ο Μάης. Κι’ εντός μου εμένα να βρυχιέται — όλο να τρέμει — βαρύ ένα βαπόρι και κατόπι πάλι…

Καλλιγραφήματα —Γκιγιώμ Απολιναίρ— Μετάφραση: Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου Να με μπροστά σας άνθρωπος συνετός Που ξέρει τη ζωή αλλά και για το θάνατο όσα θνητός μπορεί να ξέρει Που έχει νιώσει του έρωτα τις πίκρες τις χαρές Που ενίοτε κατάφερε οι γνώμες του να ισχύσουν Και γλώσσες γνώριζε πολλές Κοσμοταξιδεμένος Είδε τον πόλεμο από κοντά στο πυροβολικό,…

Απομεσήμερο με τσίρκο και κάστρο Πάουλ Τσέλαν —μετάφραση: Χρήστος Λάζος— Στη Βρέστη, μπρος σε στεφάνια από φωτιά στη σκηνή, εκεί που πήδηξε ο τίγρης, εκεί σε άκουσα, πεπερασμένο, να τραγουδάς, εκεί σε είδα, Μαντελστάμ. Ο ουρανός κρεμόταν πάνω από τον όρμο, ο γλάρος κρεμόταν πάνω από το γερανό. Ό,τι έχει τέλος τραγουδούσε, ό,τι μένει απαράλλαχτο,…