Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας

Αμαζόνες —Νίκος Εγγονόπουλος— Η «ωραία Μαρίκα η Πολίτισσα» ήτο η μόνη αναδεκτή του Πάπα Ιννοκεντίου του VIII. Αυτός ήτο τότε μικρό παιδί, ίσως μάλιστα και να μην είχε γεννηθεί ακόμη. Εκείνη ήτο ήδη πανδρεμένη, σύζυγος του εξ ηγεμονικού οίκου Αρτάβαζου Σφυρικτρόπουλου, ανεψιού —επ’ αδελφή— του Νώε. Όμως, το έγκλημα τούτο δεν ημπορούσε να μείνη χωρίς…

Δὲ γυρεύω ξένο —Κωνσταντίνος Χατζόπουλος— Δὲ γυρεύω ξένο, δὲ ρωτάω κρυφό, δὲ γυρεύω χάρη. Κάτι μοῦ ῾χουν πάρει μὲς ἀπ᾿ τὴ ψυχὴ κάτι μοῦ ῾χουν πάρει. Καὶ δὲν ἦταν οὔτε ξωτικιὰ καὶ δὲν ἦταν χέρια κι ἦταν ἕνα βράδυ πού ῾παιζαν θολὰ στὸ γιαλὸ τ᾿ ἀστέρια. Κι ἦρθε ἕνας ἀγέρας κι ἦρθ᾿ ἕνας βοριὰς κι…

Παρουσία —Αλέξης Τραϊανός— Υπήρξα ίσως στο παρελθόν ίσως πάλι να μην υπήρξα Να ‘μαι το δημιούργημα μιας ιστορίας φανταστικής Αφού τίποτα δεν ορίζω δεν ξέρω Μόνον ορίζομαι περιορίζομαι απ’ ομορφιά και θάνατο Πέφτοντας απ’ ομορφιά σ’ άλλη ομορφιά Από θάνατο σε θάνατο Σηκώνοντας στα χέρια μου το κρανίο του κόσμου Κύματα της πέτρας χρυσά κάτω…

Εσωτερικές ειδήσεις —Μιχάλης Γκανάς— Σ’ αυτό τον τόπο δε βρίσκω εύκολα το Νότο να ξέρω από πού φυσάει ούτε τη Δύση σαν θεία να με νουθετήσει τα ‘χω χαμένα και στροβιλίζομαι σαν σβούρα μες το κενό και τη θολούρα σ’ αυτό τον τόπο Σ’ αυτό τον τόπο δε βρίσκω εύκολα τον τρόπο να πω το…

Το φεγγάρι —Δ.Π. Παπαδίτσας— Δε σκέφτηκες ότι μια νύχτα κρυφά Στις μύτες των ποδιών μου Πήρα όλα τα οστά μας Και τα βούτηξα — ας μην το μάθουν σε παρακαλώ Στο φεγγάρι Τώρα ας τραγουδήσουμε το φεγγάρι Κανείς δε θα μας πει ότι το περιέχουμε σαν έμβρυο Η γνωστή ιστορία ότι τα έμβρυα μεγαλώνουν Και…

Πρωτομαγιά —Άρης Αλεξάνδρου— Στα τζάμια σου μπουμπουκιάζει η χτεσινή βροχή τώρα που η παραλία ανάβει τα φανάρια της. Ένα καΐκι στάθηκε καταμεσίς στο πέλαγο. Γαλήνη. Περίμενε δω με το βλέμμα στις σταγόνες (δυο ανθισμένες γαλάζιες σταγόνες τα μάτια σου). Περίμενε. Θα ξημερώσει. Θέλω να σε ξέρω στο παράθυρο αγναντεύοντας κατά τον τόπο της χαραυγής νοσταλγώντας…

Ι [Ο Δούρειος Ίππος] —Τζένη Μαστοράκη— Ο Δούρειος Ίππος τότε είπε όχι δε θα δεχτώ δημοσιογράφους κι είπαν γιατί κι είπε πως δεν ήξερε τίποτα για το φονικό· κι ύστερα εκείνος έτρωγε πάντα ελαφρά τα βράδια και μικρός είχε δουλέψει ένα φεγγάρι αλογάκι σε λούνα παρκ. Τζένη Μαστοράκη, Διόδια, Κέδρος, Αθήνα 1972 Άλλα ποίηματα άλλων εβδομάδων

Μαλαισιακά τραγούδια XXV —Ιβάν Γκολ— Ο φίλος μου δουλεύει στη φυτεία του καουτσούκ Χαϊδεύει ολημερίς τα λαστιχόδεντρα τυλίγεται στην πράσινη σκιά τους και ψηλαφίζει τα γυμνά τους κορμιά Μα ξάφνου μπήγει το μαχαίρι του κι αναβρύζει το αίμα από τους προδομένους καρπούς Ύστερα τα χέρια του γίνονται πάλι απαλά και δένουν με αγάπη την πληγή…

Αίθουσα αναμονής —του Κλείτου Κύρου— Όταν περιμένεις τη σειρά σου Στις διάφορες αίθουσες αναμονής Επικάθεται στη γύρη των χειλιών σου Η διακεκριμένη εκείνη γεύση Της ομίχλης Σκέφτεσαι Όλος ο κόσμος μια κλειστή Κι απέραντη αίθουσα αναμονής Κι όλοι εκτίουν την ποινή τους Εξορύσσοντας υπόκωφα το χρόνο Και της μοναξιάς οι εκλείψεις Κυριολεκτικά σπανίζουν Κλείτος Κύρου, Εν…