Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας
-
2/1 Το ποίημα της εβδομάδας
—e e cummings— όταν ο θεός αποφάσισε να δημιουργήσει τα πάντα πήρε μια ανάσα μεγαλύτερη και από τσίρκου μπάντα και έτσι άρχισαν τα πάντα όταν ο άνθρωπος αποφάσισε να καταστραφεί το ήταν χώρισε απ’ το θα και βρίσκοντας μόνο το γιατί το συνέθλιψε στο επειδή Edward Estlin Cummings, 33χ3χ33, μετάφραση-εισαγωγή: Χάρης Βλαβιανός. Νεφέλη, Αθήνα 2004.
-
19/12 Το ποίημα της εβδομάδας
Αεροδρόμιο Μίκρας —Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου— Ομίχλη κατεβαίνει με τ’ απόγευμα κι ο δρόμος χαρακώνει το φως κομματιαστά γυρνώντας μέσα στο άλλο φέγγος, σαν ξεγύμνωμα σ’ έναν απαίσιο αδυσώπητο βιασμό. Τότε λάμπουν για μας οι προβολείς, λάμπουν για σένα ανάβουνε οι δυνατοί φακοί κι όλα φωτίζουν το στόμα, τα μαλλιά, το νυχτωμένο σώμα˙ έτσι φέγγει βαθιά…
-
12/12 Το ποίημα της εβδομάδας
[Το μυαλό μου φύρανε…] —Joyce Mansour— Το μυαλό μου φύρανε απ’ το φθινόπωρο και δώθε αιτία ο αστακός που κάτω απ’ το κρεβάτι μου γαβγίζει. Κάθε πρωί χαράματα το μάτι μου είναι κλειστό απ’ το φθινόπωρο και δώθε αιτία ο κόρφος μου από ξύλο ροδιάς που σκληραίνει. Το κρεβάτι μου είναι σταυρός απ’ το φθινόπωρο…
-
5/12 Το ποίημα της εβδομάδας
Ο μουσικός —Τάσος Λειβαδίτης— Συχνά τη νύχτα, χωρίς να το καταλάβω, έφτανα σε μια άλλη πόλη, δεν υπήρχε παρά μόνο ένας γέρος, που ονειρευόταν κάποτε να γίνει μουσικός, και τώρα καθόταν μες στη βροχή — με το σακάκι του είχε σκεπάσει πάνω στο γόνατό του ένα παλιό, φανταστικό βιολί, «το ακούς;» μου λέει, «ναι, του…
-
28/11 Το ποίημα της εβδομάδας
Αερολιμήν —Μίμης Σουλιώτης— Φύλαγα τους τρεις τελευταίους στίχους που μου είχαν κατεβεί μια μέρα πάνω στην κουβέντα, κι αναρωτιόμουν σε ποιο ποίημα να τους μπάσω, ή μήπως φτιάξω ένα καινούριο σέρτικο για τον Αερολιμένα της Λάρνακας που διέθετε και Σάλα Καπνιστών, με καθιστικούς πάγκους ολόγυρα και πλευρικούς απορροφητήρες σαν κουζίνας μεγάλου ξενοδοχείου, ανοιχτή χωρίς πόρτες…
-
21/11 Το ποίημα της εβδομάδας
Διαμαρτυρία —Μήτσος Κασόλας— Είπες Κύριε, στον Αδάμ και στην Εύα, «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε ωσάν την άμμο της θαλάσσης και πληρώσατε την γην ταύτην» και ο πατέρας μου σ’ άκουσε Κύριε και υπερπλήρωσε ένα δωμάτιο 4Χ4 ξένο. Κι η έξωσις γίνεται στο τέλος του μήνα, Κύριε, δυστυχώς. Μα Συ, πριν την πεις τη σοφή Σου κουβέντα,…
-
14/11 Το ποίημα της εβδομάδας
Από την σχολήν του περιωνύμου φιλοσόφου —Κωνσταντίνος Καβάφης— Έμεινε μαθητής του Αμμωνίου Σακκά δυο χρόνια· αλλά βαρέθηκε και την φιλοσοφία και τον Σακκά. Κατόπι μπήκε στα πολιτικά. Μα τα παραίτησεν. Ήταν ο Έπαρχος μωρός· κ’ οι πέριξ του ξόανα επίσημα και σοβαροφανή· τρισβάρβαρα τα ελληνικά των, οι άθλιοι. Την περιέργειάν του είλκυσε κομμάτ’ η Εκκλησία·…
-
7/11 Το ποίημα της εβδομάδας
ΣΑΣ ΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΤΟΠΟ ΜΑΚΡΙΝΟ (απόσπασμα) —Henri Michaux— Εδώ έχουμε, γράφει, έναν ήλιο μόνο κάθε μήνα, και για λίγο. Τρίβουμε τα μάτια μας μέρες πρωτύτερα. Μάταια όμως. Καιρός αδυσώπητος. Ο ήλιος δεν έρχεται παρά στην ώρα του. Έπειτα έχουμε έναν κόσμο πράγματα να κάνουμε, όσο βαστάει το φως, έτσι που μόλις προφταίνουμε να…
-
31/10 Το ποίημα της εβδομάδας
[1695] —Emily Dickinson— Υπάρχει μοναξιά του χώρου και μοναξιά των θαλασσών και μοναξιά θανάτου, κι όλες μοιάζουν εσμοί πρωτευουσών μπροστά στο πολικό τοπίο —μια περατή απεραντότης— εκεί που η ψυχή ανοίγει και δέχεται τον εαυτό της. Emily Dickinson, Το μέγα ύδωρ, μετάφραση Διονύσης Καψάλης, εκδόσεις Άγρα, Αθήνα 2004.
-
24/10 Το ποίημα της εβδομάδας
—Χόρχε Λουίς Μπόρχες— Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ Από παιδί φοβόμουνα πως ο καθρέφτης θα μου ’δειχνε άλλο πρόσωπο ή μια τυφλή απρόσωπη προσωπίδα που θα ’κρυβε κάτι ασφαλώς φοβερό. Φοβόμουνα επίσης πως ο σιωπηλός χρόνος του καθρέφτη θα ξέφευγε από τη συνηθισμένη ροή του, τις ώρες του ανθρώπου, και θα εγκαθιστούσε στα ακαθόριστα φανταστικά όριά του όντα,…
-
17/10 Το ποίημα της εβδομάδας
—Nicanor Parra— ΠΑΙΔΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ Ι Ένα παιδί προσγειώνεται στο καμπαναριό της μητρόπολης κι αρχίζει να παίζει με του ρολογιού τους δείχτες ακουμπάει πάνω τους εμποδίζοντάς τους να προχωρήσουν και ως διά μαγείας οι περαστικοί μένουνε πετρωμένοι σε στάσεις όπως: με το ’να πόδι στον αέρα κοιτώντας πίσω σαν του Λωτ τη στήλη ανάβοντας τσιγάρο κτλ.,…
-
10/10 Το ποίημα της εβδομάδας
ΞΕΡΩ ΚΑΠΟΙΟΝ —Robert Creeley— Όπως είπα στον φίλο μου —γιατί όλο μιλάω— Τζον, τού είπα, που δεν ήταν το όνομά του, το σκοτάδι μάς κύ- κλωσε, τι θα κάνουμε γι’ αυτό, μήπως, γιατί όχι, να πάρουμε μια γαμάτη αμαξάρα, οδήγα, μου είπε, για όνομα του Θεού, κοίτα μπροστά σου. Robert Creeley, “I Know a Man” from Selected…
dimart 