Κατηγορία: Το ποίημα της εβδομάδας
-

3/10 Το ποίημα της εβδομάδας
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ —Μιχάλης Γκανάς— Στον Γιόζεφ Μπρόντσκι Κύριε αξίωσέ με να διαβάσω και άλλα ποιήματά του χωρίς ν’ αμβλύνεις στο ελάχιστο τη ζήλια μου που βλέπω κάποιον άλλο να μεταφράζει απαράμιλλα τις σιωπές μου. Και ρίξε με στην Κόλαση μετά ή οπουδήποτε μιλάνε ρώσικα. Μιχάλης Γκανάς, Τα Μικρά, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000
-

26/9 Το ποίημα της εβδομάδας
ΚΟΤΑ —Zbigniew Herbert— Η κότα είναι το μεγαλύτερο παράδειγμα για το πού οδηγεί η μόνιμη συμβίωση με τους ανθρώπους. Έχει χάσει εντελώς την ελαφράδα και τη χάρη του πουλιού. Η ουρά της ξεπροβάλλει από τα πεταχτά της οπίσθια σαν πελώριο κακόγουστο καπέλο. Οι σπάνιες στιγμές έκστασης, όταν στέκεται στο ένα πόδι και σφαλίζει τα γουρλωμένα…
-

19/9 Το ποίημα της εβδομάδας
ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΙΙ —Ναπολέων Λαπαθιώτης— Ένα φεγγάρι πράσινο, μεγάλο, που λάμπει μες στη νύχτα, — τίποτ’ άλλο. Μια φωνή, που γροικιέται μες στο σάλο, και που σε λίγο παύει, — τίποτ’ άλλο. Πέρα, μακρυά, κάποιο στερνό σινιάλο του βαποριού που φεύγει, — τίποτ’ άλλο. Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο, στα βάθη του μυαλού μου. — Τίποτ’ άλλο. Ναπολέων Λαπαθιώτης, Ποιήματα,…
-

12/9 Το ποίημα της εβδομάδας
ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ —Charles Baudelaire— Είμαι σαν το βασιλιά χώρας βροχερής, Πλούσιος, αλλά ανίσχυρος, νέος κι όμως γέρος, Που τις υποκλίσεις των παιδαγωγών του περιφρονεί, Ανία νιώθει με τους σκύλους του καθώς και με τ’ άλλα ζώα, Τίποτε να τον φαιδρύνει δεν μπορεί, μήτε κυνήγι, μήτε γεράκι, Μήτε ο λαός που μπροστά στο μπαλκόνι του πεθαίνει. Του…
-

5/9 Το ποίημα της εβδομάδας
ΤΟ ΒΑΠΟΡΙ —Γιάννης Σκαρίμπας— Θόλωνε το βράδυ και βαρύ επροχώρει μπλάβο σάν ‘να σύγνεφο μελάνι μέσα στην αχλύ του —όργιο— το βαπόρι κι ήμπε σιγανά μέσ’ στο λιμάνι. Το βαπόρι, είπα με ψυχή σκιαγμένη, νάτο, το βαπόρι-όρνιο, νάτο, τάχα ποιον ν’ αρπάξει έχει έρθει και προσμένει μουχτερό και δόλιο από δω κάτω; Ήταν μου το…
-

24/8 Το ποίημα της εβδομάδας
Ο νεκρός —Μανόλης Αναγνωστάκης— Ήρθαν τα πρώτα τηλεγραφήματα Σταμάτησαν τα πιεστήρια και περιμέναν Έγιναν οι παραγγελίες στις αρμόδιες αρχές. Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα. Όλοι φορέσαν τις μαύρες γραβάτες Δοκίμασαν στον καθρέφτη τις συντριμμένες πόζες Ακούστηκαν οι πρώτοι λυγμοί τα θλιβερά εγκώμια. Μα ο νεκρός δεν πέθανε την ορισμένη ώρα. Στο τέλος…
-

15/8 Το ποίημα της εβδομάδας
Το πάρκο του χωριού μου… —Gaston Baquero— Το πάρκο του χωριού μου έχει τέσσερις δάφνες και την προτομή ενός πατριώτη Όταν το δειλινό γίνεται μια ήσυχη πυρά καταφθάνουν σιωπηλά οι γριούλες. Το δειλινό είναι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει στο χωριό, κι οι νύχτες του είναι θλιμμένες όταν το πάρκο απομένει ερημικό με τις τέσσερις…
-

Το ποίημα της εβδομάδας
Tristan Corbière, «Μικρός που πέθανε στ’ αστεία» Φύγε τώρα, κομμωτή κομητών! Χόρτα στον άνεμο και τα μαλλιά σου. Φωσφορισμούς θ’ αφήνουν τα βαθιά σου άδεια ματιά, φωλιές των ερπετών. Κρίνοι, μυοσωτίδες, άνθη των τάφων, θα γίνουνε μειδίαμά σου. Φύγε τώρα, κομμωτή κομητών! Δοξάρια σιωπηλά τα κόκαλά σου. Το βαρύ πια μην κάνεις. Των ποιητών τα…
-

Το ποίημα της εβδομάδας
Fernando Pessoa, Ο φύλακας των κοπαδιών «Γεια χαρά σου, φύλακα των κοπαδιών, εδώ πέρα στην άκρη του δρόμου τι σου λέει ο άνεμος που περνάει;» «Πως είν’ άνεμος και πως περνάει και πως πέρασε πριν κιόλας και πως ύστερα θα περάσει. Κι εσένα, τι σου λέει;» «Περισσότερ’ από τόσα. Μου μιλάει γι’ άλλα πολλά πράγματα.…
-

Όρθρου βαθέος
εκείνο που σ’ εμένα συγκινούσε —και συγκινεί πάντοτε— τους ανθρώπους είναι η καταπληκτική μου ομοιότης με τον Αβραάμ Λίνκολν μάλιστα σαν κάποτες ανεγέρθηκε το μπρούντζινό μου άγαλμα σε μίαν οποιανδήποτε πλατεία του Πειραιώς εναπόθεσαν στα πόδια μου σιωπηλά κάτι που έμοιαζε —δεν διέκρινα καλά πάν’ απ’ το βάθρον— σαν λείψανο σα χάλκινο μαγκάλι μ’ αναμμένα…