Κατηγορία: Copy-paste
-
Οι φίλοι μας, τα γκέι
—της Ξένιας Κουναλάκη— Στις προβολές της ταινίας «Η ζωή της Αντέλ», όταν φτάνουν οι ερωτικές σκηνές, το κοινό χαχανίζει με την αμηχανία μαθητών έκτης δημοτικού. Ενίοτε κάποιος από τους θεατές κατρακυλά σε ομοφοβικό παραλήρημα κι εγκαταλείπει την αίθουσα. Σε τηλεοπτική εκπομπή για την αντίστοιχη «Αντέλ του Κολωνού», πολίτες μιλούν για τους ομοφυλόφιλους σαν να μιλούν…
-
Στάσιμος χρόνος
—του Ηλία Μαγκλίνη— Μια ιστορία: το 1899 ξεσπάει στην Κίνα το κίνημα των Μπόξερ ενάντια στις παρεμβάσεις των δυτικών. «Στηρίξτε τη δυναστεία των Κουίνγκ, εξοντώστε τους ξένους», είναι το μότο που ακολουθούν με φανατισμό. Με τους Μπόξερ συμβαίνει το εξής παράδοξο: είναι μεν επαναστάτες, απολαύουν όμως τελικά της υποστήριξης της αυτοκρατορικής Αυλής. Θα περίμενε κανείς…
-
Ο Θάνατος και η Κόρη
—του Ηλία Μαγκλίνη— Επιστρέψαμε με τον κύριο Γκρι από το σινεμά. Είχαμε δει τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στο «Όλα χάθηκαν»: ένας σιωπηλός, ηλικιωμένος άνδρας, μια κουκκίδα στην έρημο του ωκεανού, μόνος απέναντι στα στοιχεία. «Ενας τσαλακωμένος μα αγέρωχος άνδρας», μονολόγησε ο κύριος Γκρι. «Έλα όμως να δεις κάτι», είπε ξαφνικά, «σου έχω κάτι καλύτερο». Έβαλε μπροστά…
-
Ακόμα κι όταν όλα έχουν χαθεί
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Ολομόναχοι αντιμέτωποι με τη φύση ή με το άπειρο. Ο άνθρωπος σε ακραίες συνθήκες δοκιμάζει στρατηγικές επιβίωσης και δοκιμάζεται. Εξαντλεί κάθε προσπάθεια και εξαντλείται. Έτσι, το τέλος μοιάζει να μην είναι μάταιο. Η τέχνη δεν μετράει νικητές και ηττημένους, ο κινηματογράφος δεν τάσσεται με την πλευρά των νικητών, των ηρώων που αποθεώνονται…
-
Αθόρυβο, αλλά μίσος
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα η Χρυσή Αυγή είχε πτώση των εκλογικών ποσοστών της κατά, περίπου, δύο μονάδες. Μετά τη δολοφονία των δύο μελών της Χρυσής Αυγής τα ποσοστά της ανέβηκαν κατά τέσσερις μονάδες, υπερκαλύπτοντας έτσι την απώλεια. Ανάλογα με τη δημοσκόπηση ασφαλώς και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Όπως και να έχει,…
-
Πικάντικες ιστορίες
—της Βένας Γεωργακοπούλου— Το ’χω αυτό το κουσούρι. Μπορώ να περάσω ώρα πολλή φαντασιωνόμενη ότι εγώ και μόνον εγώ από όλους τους Έλληνες καλλιτεχνικούς συντάκτες πέφτω πάνω στους αγαπημένους μου ξένους συγγραφείς, που είναι, λέει, ινκόγκνιτο στην Ελλάδα για διακοπές και κάνουν ηλιοθεραπεία στη διπλανή μου ξαπλώστρα. Και γίνομαι ξαφνικά τολμηρή, αρχίζω και μιλάω κάτι…
-
Ο νέος Πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
—Τρίτος κατά σειρά πρόεδρος της ΕΑΚ, ο Βασίλης Κατσούφης είναι ο πρώτος παραγωγός που αναλαμβάνει τη θέση. Το dim/art αναδημοσιεύει τη συνέντευξη που έδωσε στο Flix για το πριν, το τώρα και το μετά ενός φορέα που πρέπει να συνεχίσει να δρα ως σημείο αναφοράς— * * * Μπαίνοντας στον πέμπτο χρόνο λειτουργίας της, η…
-
Ας χτίσουμε πάνω στην αλήθεια
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Θα δυσκολευτούμε να βρούμε ξένον επισκέπτη, καλλιτέχνη, επιστήμονα, διακεκριμένη προσωπικότητα τέλος πάντων, που να μην έχει πει κάτι για την Αθήνα της κρίσης. Για την πόλη, το κέντρο, τα μνημεία της, την ενέργειά της, τους άστεγους, τα κλειστά μαγαζιά, τη θλίψη, τη ζωντάνια της. Δηλώσεις αντιφατικές, ενθουσιώδεις, προσεκτικές, άλλοτε ενισχύουν την εικόνα…
-
Οι βιβλιοθήκες στον ψηφιακό κόσμο
Διεθνής συνάντηση στο Ιδρυμα Ευγενίδου και προβληματισμοί για τις ανάγκες της νέας γενιάς και τους δρόμους που ανοίγει η τεχνολογία. —της Όλγας Σελλά— Ήρθαν από τη μεσογειακή Βαρκελώνη, τη μακρινή Φινλανδία, τη Ρώμη, τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κολωνίας, την καινοτόμο Ολλανδία, αλλά και άνθρωποι απ’ όλη την Ελλάδα, που δουλεύουν αθόρυβα αλλά μεθοδικά για τη νέα…
-
Ο πολιτισμός, συνήγορος του πολίτη
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Μπορεί ο πολιτισμός να λειτουργήσει ως Συνήγορος του Πολίτη; Το ερώτημα γεννήθηκε παρακολουθώντας τη διημερίδα «Ο ρόλος του Συνηγόρου του Πολίτη στα 15 χρόνια λειτουργίας του», στο Μουσείο της Ακρόπολης. Προσωπικότητες από την ακαδημαϊκή κοινότητα και την πολιτική έθεσαν κυρίως ερωτήματα για τη σημερινή συνθήκη μιας ανεξάρτητης αρχής, η οποία, διαμεσολαβώντας μεταξύ…
-
Ομηροι ακόμα και στην προσευχή…
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Μπορεί να χρειάστηκαν επτά χρόνια από τη στιγμή που αποφασίστηκε η ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους στον Βοτανικό μέχρι να γίνει το πρώτο βήμα (προχθές), όμως η συζήτηση κρατάει πάνω από μια 30ετία. Συγκεκριμένα, το 1979 ο Κ. Καραμανλής, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Σαουδική Αραβία, δήλωσε στον βασιλιά Φαχντ ότι η Ελλάδα…
-
Χιούμορ και πολιτική
—της Κατερίνας Σχινά— Το χιούμορ ανέκαθεν αναπτύχθηκε στις παρυφές της πολιτικής – σαν αντανάκλαση και σαν γιατρικό της. Στην επικράτειά της, είναι φρούτο ξένο. Οι πολιτικοί, ναι, μπορούν να έχουν χιούμορ· η πολιτική όχι. Αν το διαθέτουν, καλό θα είναι να το αφήσουν, σαν σκονισμένη αποσκευή, στην είσοδο. Και να σκουπίσουν τα πόδια τους μπαίνοντας.…
dimart 