Ετικέτα: Καθημερινή
-
Περί κακοποίησης ζώων
—του Ηλία Μαγκλίνη— Τον τελευταίο μήνα πραγματοποιήθηκαν τρεις ειδεχθείς κακοποιήσεις ανυπεράσπιστων ζώων. Τουλάχιστον αυτές οι τρεις έπεσαν στη δική μου αντίληψη. Δεν μιλάμε για την τυφλή «φόλα», αλλά για στοχευμένη, σαδιστική βία εις βάρος δύο σκυλιών και μιας γάτας στην επαρχία, σε δύο μάλιστα από αυτές τις περιπτώσεις μπροστά στα μάτια περαστικών. Δεν θα μπω…
-
Και το σύμφωνο συμβίωσης;
—της Ξένιας Κουναλάκη— Έχω μία υποψία. Ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει τσάτρα πάτρα τον αντιρατσιστικό νόμο, με την προσθήκη της γενοκτονίας των Ποντίων (λες κι υπάρχει φαινόμενο «αντιποντιασμού», λες και σημειώνονται επιθέσεις κατά Ποντίων τα καλοκαιρινά βράδια στην πόλη, λες κι έχει ποτέ κάποιος σε αυτήν τη χώρα αμφισβητήσει τη συγκεκριμένη γενοκτονία, λες κι…
-
Η δικαίωση του διευρυμένου ωραρίου
—του Δημήτρη Ρηγόπουλου— Ισχυρή αύξηση της τάξης του 27% στην επισκεψιμότητα και του 21% στις εισπράξεις καταγράφουν οι 38 κυριότεροι αρχαιολογικοί χώροι της επικράτειας το τρίμηνο Απριλίου-Ιουνίου του 2014 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο. Τα στοιχεία του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων (ΤΑΠΑ) είναι αποκαλυπτικά και δικαιώνουν την πολιτική του διευρυμένου ωραρίου (8…
-
Ανασηκώνοντας τους ώμους
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Η πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι είναι μια τυπική συνοικιακή πλατεία. Έχει όλη τη μέρα ζωή με παιδιά, καφέ, περιοίκους που διασταυρώνονται, είτε λένε είτε όχι μια «καλημέρα». Όσοι την κατοικούμε είμαστε λίγο ώς πολύ γνωστοί. Έχω αναφερθεί κι άλλες φορές στην πλατεία είτε επαινώντας προσπάθειες (όπως συναυλίες κατά την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής)…
-
Η ελπίδα του πολιτιστικού τουρισμού
—του Νίκου Βατόπουλου— Όλοι νιώθουμε ότι το «παλιό» φεύγει, αλλά είναι βέβαιον ότι έρχεται το «νέο»; Λίγες μέρες στη μικροκλίμακα ενός ελληνικού νησιού αρκούν για να επιβεβαιωθεί η πεποίθηση ότι αυτός ο τόπος θέλει νέα αφετηρία. Το ελληνικό καλοκαίρι έχει τη γνωστή του ατζέντα, αλλά οι τοπικές οικονομίες (και κοινωνίες) χρειάζονται αφενός αναβάπτιση προϊόντος και…
-
Θαμώνας σε ένα Πρακτορείο Τύπου
—του Νίκου Βατόπουλου— Ανήκω προφανώς στην «παλιά σχολή», καθώς κάθε φορά που μετακινούμαι εκτός έδρας αναζητώ με το εσωτερικό ραντάρ μου το Πρακτορείο Τύπου. Γράφω τις λέξεις με κεφαλαία από δέος. Είναι σαφές ότι ανήκω σε ένα είδος δεινοσαύρων. Παρηγορούμαι διότι ο Όσκαρ Γουάιλντ είχε πει ότι μόνο όποιος βλέπει μπροστά μπορεί να γίνει παλιομοδίτης.…
-
Ο τρελός Βραζιλιάνος και το βινύλιο που επιστρέφει
—του Αιμίλιου Χαρμπή— Πριν από μερικά χρόνια ίσως ακουγόταν υπέρμετρα γραφικό ως γεγονός, περίπου σαν κάποιον που μαζεύει κουμπιά. Από την προηγούμενη εβδομάδα, ωστόσο, που οι New York Times ανέδειξαν το συλλεκτικό φαινόμενο του Ζέρο Φρέιτας, ο οποίος έχει βαλθεί να μαζέψει «όλη τη μουσική του κόσμου» σε δίσκους βινυλίου, εκατοντάδες ΜΜΕ ανά τον κόσμο…
-
Σε μονόδρομο με την όπισθεν
—της Μαρίας Κατσουνάκη— Είμαστε στον δρόμο για την ανάκαμψη και την πρόοδο ή οι πολιτικές που προτείνονται και οι αξίες που προβάλλονται στη δημόσια σφαίρα αναπαράγουν συντηρητικές αντιλήψεις, προοιωνιζόμενες μόνο πισωγυρίσματα; Τι σημαίνει για τον πολιτισμό η επιστροφή σε συνδικαλιστικά αιτήματα που ενισχύουν το «εθνικό», θεωρώντας ταυτότητα το παρελθόν και απειλή κάθε αναζήτηση στο παρόν;…
-
Η Λουθ Καζάλ στο Ηρώδειο τον Σεπτέμβρη
Με τη ζεστή και αισθαντική φωνή της, η γνωστή Ισπανίδα ερμηνεύτρια Luz Casal (Λουθ Καζάλ) έρχεται στην Ελλάδα για να μαγέψει το κοινό σε μια ξεχωριστή συναυλία που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, η «Ντίβα της Ιβηρικής», όπως έχει χαρακτηριστεί, θα παρουσιάσει ένα…
-
Στους Αέρηδες της Πλάκας φυσάει νέος αέρας
—της Γιώτας Συκκά— «Αέρηδες» και Φετιχιέ τζαμί αποκαθίστανται ώς το 2015. Οι πολιτιστικές υποδομές δεν πρωταγωνιστούν μόνο σε κεντρικούς άξονες της Αθήνας. Αέρας ανανέωσης φυσάει σε πολλά μνημεία όλων των ιστορικών περιόδων στο κέντρο της πρωτεύουσας. Νεότερα κτίρια αποκαθίστανται έπειτα από δεκαετίες εγκατάλειψης, αποκτώντας νέες χρήσεις (Ακροπόλ Παλλάς, Μέγαρο Λοβέρδου, Αυλή των θαυμάτων), άλλα επεκτείνονται…
-
Ξέρω τι έκανες το καλοκαίρι
—της Ξένιας Κουναλάκη— Τον τελευταίο ενάμιση μήνα μπαίνω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και βλέπω: σμαραγδένιες θάλασσες, κομψές μονόχρωμες ξαπλώστρες, ροδοτηγανισμένα μπαρμπούνια και σαγιονάρες, που βουλιάζουν στα πάλλευκα χαλίκια. Το φθινόπωρο, όταν αρχίσω να συναντώ τους φίλους μου στην Αθήνα, θα ξέρω πώς έχει περάσει ο καθένας. Πού πήγε, τι έφαγε, τι είδε, αν στον δρόμο…
-
Ταξιδεύει «εν γη αλμυρά»
—της Όλγας Σελλά— Όλη του τη ζωή την πέρασε μέσα στην ποίηση, τη λογοτεχνία, την κριτική. Ο κριτικός, ποιητής και δοκιμιογράφος Βύρων Λεοντάρης, μια φιγούρα γλυκιά και λιγομίλητη, πέθανε χθες σε ηλικία 83 ετών. Γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών, αλλά έζησε στη Σάμο τα πρώτα παιδικά του χρόνια, όπου ήταν και ο τόπος καταγωγής των γονιών…
dimart 