Ταξιδεύει «εν γη αλμυρά»

—της Όλγας Σελλά—

Όλη του τη ζωή την πέρασε μέσα στην ποίηση, τη λογοτεχνία, την κριτική. Ο κριτικός, ποιητής και δοκιμιογράφος Βύρων Λεοντάρης, μια φιγούρα γλυκιά και λιγομίλητη, πέθανε χθες σε ηλικία 83 ετών. Γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών, αλλά έζησε στη Σάμο τα πρώτα παιδικά του χρόνια, όπου ήταν και ο τόπος καταγωγής των γονιών του. Το 1939 εγκαταστάθηκαν οικογενειακώς στην Αθήνα. Ηταν αδελφός του κριτικού Μανόλη Λαμπρίδη, του ποιητή Ανδρέα Λεοντάρη και έδεσε τη ζωή του με την ποιήτρια, επίσης, Ζέφη Δαράκη. Γιος του είναι ο σκηνοθέτης Γιάννης Λεοντάρης.

Ο Βύρων Λεοντάρης σπούδασε νομικά στην Αθήνα (1952-1956) και βιοπορίστηκε ως δικηγόρος. Η πρώτη του εμφάνιση στην ποίηση έγινε το 1954 με τη συλλογή «Γενική αίσθηση». Συνεργάστηκε με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά ως κριτικός («Κριτική», «Εφημερίδα των ποιητών», «Επιθεώρηση Τέχνης», κ.ά. και ήταν μέλος της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού «Σημειώσεις. Ανήκε στους ποιητές της μεταπολεμικής γενιάς και στη μετεμφυλιακή ποίηση που πήρε τον όρο «ποίηση της ήττας». («Καθίζηση της Ιστορίας/ αίσθηση βυθού/ κάποτε ένας πνιγμένος ξεκολλά/ ανεβαίνοντας προς τα τρικυμισμένα ύψη/ Αυτό μονάχα…/ και δεν υπάρχει τίποτα να ελπίσω μεσ’ / την αχανή αυτή μέρα/ θα καρτερής ως την άλλη νύχτα/ θα μοιραστούν οι άνθρωποι τη ζωή/ ξανά σα λάφυρο/ Ακούω τις ζυγαριές να ετοιμάζονται,/ Βλέπω φριχτά καινούργια μέτρα και σταθμά/ και δεν υπάρχει, τίποτα να ελπίσω μεσ’ την αχανή/ αυτή μέρα/ όπου, γερνάει πιο γρήγορα από μας το μέλλον/ θα καρτερώ ως την άλλη νύχτα»).

Για τη συλλογή του «Εν γη αλμυρά» (εκδ. Ερασμος) τιμήθηκε το 1997 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Η τελευταία του ποιητική συλλογή -«Μόνον για της λύπης» (εκδ. Ερασμος)- εκδόθηκε το 2006. Η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή στις 12 το μεσημέρι από το Νεκροταφείο της Καισαριανής.

Πηγή: Η Καθημερινή

* * *

Αγριομυρίκη εν τη ερήμω
επικατάρατος εν γη αλμυρά. . .
Έτσι το θέλησα και μη ρωτάς
Κι αν τώρα θλίβομαι είναι που σ’ αφήνω

στους πέντε δρόμους δίχως να ’χω πει
για σένα όσα σου άξιζαν και δίχως
να σε δοξάσει ένας μου στίχος
Τόσο βαθιά τόσο πολύ

σε σώπασα μέσ’ στη ζωή μου
Δεν ήτανε για να φανερωθεί
ούτε με ουράνια λόγια να ειπωθεί
αυτό το μυστικό που ήσουν κι ήμουν

Σε όσους με ποιήματα τα αισθήματα μετρούν
τι θα ’χεις από μένα να τους δείξεις;
Μια τέτοια αγάπη. . . δίχως αποδείξεις. . .
Και ποιος αυτός ο Βέρνερ Λέιο θα ρωτούν

Με τι καρδιά με τι πνοή είχα πάρει
τή ζωή. . . Μα δεν την άλλαξα· ούτε εσύ
Γι’  αυτό λοιπόν «χαμένη υπόθεση»
ο ποιητής Βύρωνας Λεοντάρης

Εν γη αλμυρά, 1996

*Εξώφυλλο: Προσωπογραφία του Βύρωνος Λεοντάρη (2013) από τον ζωγράφο Γιάννη Δ. Στεφανάκι.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Βιβλίο

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο facebook

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s