Ετικέτα: Λογοτεχνία
-
Το ποίημα της εβδομάδας 9/11
[Δεν αρκεί ν’ ανοίξεις το παράθυρο…] —Φερνάντο Πεσσόα— Μετάφραση: Φίλιππος Δρακονταειδής Δεν αρκεί ν’ ανοίξεις το παράθυρο για να δεις τα χωράφια και το ποτάμι. Δεν είν’ αρκετό να μην είσαι τυφλός για να δεις τα δέντρα και τα λουλούδια. Είν’ επίσης αναγκαίο να μην έχεις φιλοσοφία. Με φιλοσοφία δεν υπάρχουν δέντρα: υπάρχουν μόνο ιδέες.…
-
Από τον Βιγιόν στον Ζέμπαλντ, με τη Λένια Ζαφειροπούλου
Με τα λόγια [γίνεται] Αν σηκώσει το βλέμμα Ν’ αγγίξει Με το μέτωπο τ’ άστρα, Δεν στέκει τότε πουθενά Το αβέβαιο πέλμα Και παίζουν μαζί του Νέφη και άνεμοι [1] Στην πέρα άκρη τού θαμπού καθρέφτη ο ήλιος βυθίζεται, χάλκινη σφαίρα πυρωμένη, Αθόρυβα και σιωπηλά, Όπως στη θάλασσα βυθίστηκαν γενειοφόροι βασιλείς [2] [1] Γκαίτε, «Όρια…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 2/11
Αμνησία —Μιχάλης Γκανάς— Η κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα σβήνει την προηγούμενη και πάει. Άλλοτε σβήνει την επόμενη, καμιά φορά ολόκληρη βδομάδα. Βροχές θυμάμαι και πουλιά και ιστορίες που δεν έζησα ποτέ μου. Τις νύχτες γράφεται το μέλλον μου, τα φοβερά καθέκαστα της επομένης, και πρέπει να ξυπνάω στις εφτά, με την ψυχή στα δόντια…
-
Man Booker Prize 2016: Μετά την πολιτική ορθότητα
Paul Beatty: «Το γράψιμο μού έδωσε μια ζωή» –της Ελένης Κεχαγιόγλου– Το Man Booker Prize, το 2016 σπάει τις παραδόσεις του, και απονέμεται διά κατά πρώτην φοράν σε αμερικανό συγγραφέα. Πρόκειται για τον, γεννημένο στο Λος Άντζελες το 1962, Paul Beatty, ο οποίος με το πρώτο του ήδη μυθιστόρημα The White Boy Shuffle (1996) κέρδισε…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 26/10
Αποχαιρετισμός —Λι Τάι Πο— Μετάφραση: Αμαλία Τσακνιά Με τη γαλάζια γραμμή των βουνών στα βορινά και στην Ανατολή μια νερένια λευκή καμπύλη, εδώ θα χωριστούμε. Στο μακρύ ταξίδι μου θα ‘μαι σα νερολούλουδο ξεριζωμένο. Μ’ ένα πλεούμενο σύννεφο θα σου στέλνω την έγνοια μου, κι εσύ το δειλινό να με θυμάσαι. …Κουνάμε τα χέρια μας…
-
Δύο αιώνες ελληνικής ποίησης — σειρά τρίτη
Σύγχρονοι Ἕλληνες ποιητὲς ἀνθολογοῦν καὶ παρουσιάζουν τὴν ἑλληνικὴ ποίηση τοῦ 19ου καὶ 20οῦ αἰώνα Τὸ Ἵδρυμα «Τάκης Σινόπουλος – Σπουδαστήριο Νεοελληνικῆς Ποίησης» σᾶς προσκαλεῖ νὰ τιμήσετε μὲ τὴν παρουσία σας τὶς ἐκδηλώσεις ποὺ διοργανώνονται στὸ σπίτι τοῦ ποιητῆ Τάκη Σινόπουλου ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Τάκη Σινόπουλου ἀρ. 22, στὸν Περισσό. Οἱ ἐκδηλώσεις θὰ ἀρχίζουν σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα στὶς 8:00 μ.μ. Τετάρτη 19…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 19/10
Αυγή —Αρθούρος Ρεμπώ— Μετάφραση: Βαγγέλης Χατζηδημητρίου Αγκάλιασα την αυγή του καλοκαιριού. Τίποτε δεν σάλευε ακόμα στη μετώπη των ανακτόρων. Το νερό ήταν νεκρό. Οι κάμποι των ίσκιων δεν άφηναν το δρόμο του δάσους. Περπάτησα, ξυπνώντας τις ανάσες ζωντανές και ζεστές, και οι πολύτιμες πέτρες κοίταξαν, και οι φτερούγες σηκώθηκαν αθόρυβα. Η πρώτη περιπέτεια ήταν, μέσα…
-
Ο τροβαδούρος της ειρήνης
—της Andrea Schroth / Αντρέα Σροθ | Μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου— Όταν έμαθα χθες τα νέα, ότι επελέγη ο Ντύλαν για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ανησύχησα. Φοβήθηκα μήπως οι συγγραφείς εκλάβουν το γεγονός σαν ένα είδος προσβολής προς την τέχνη τους — παρόλο που η ποίηση αρχικά προοριζόταν για να τραγουδιέται συνοδεία κάποιου μουσικού οργάνου. Αν δεν κάνω…
-
Bob Dylan Blues
Αυτό δεν είναι τραγούδι #829 Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά «Το Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Bob Dylan;! Τα ύστερα του κόσμου!» Έτσι αντέδρασε μία μεγάλη μερίδα του κοινού στην είδηση που τάραξε τα πολιτιστικά νερά των ημερών. Κάποιοι έχουν σοβαρές αντιρρήσεις, με επιχειρήματα. Οι περισσότεροι απλώς κανιβαλίζουν με τον γνωστό τρόπο των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης:…
-
The Green Door
Αυτό δεν είναι τραγούδι #827 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης Το “The Green Door” είναι ένα ποπ τραγουδάκι του 1956, σε μουσική του Bob Davie (που παίζει και το ωραίο πιανάκι) και στίχους του Marvin Moore. Οι στίχοι μιλάνε για ένα κλαμπ με πράσινη πόρτα απ’ όπου ακούγεται πιάνο, ο καπνός βγαίνει ντουμάνι και…
-
The Times They Are a-Changin’
Το πιο αμφιλεγόμενο Νόμπελ Λογοτεχνίας Και όμως, συνέβη. Η Σουηδική Ακαδημία, συνεχίζοντας στον «εναλλακτικό» δρόμο που άνοιξε πέρσι με τη βράβευση της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, κάνει φέτος το μεγάλο μπαμ: Ο Μπομπ Ντύλαν είναι πλέον και νομπελίστας. Για (εμάς) τους Ντυλανικούς, είναι η δικαίωση, χωρίς πολλά (κανένα, δηλαδή) «αλλά». Υπάρχουν όμως και…
-
Το ποίημα της εβδομάδας 12/10
Κατοικίδιο δάσος —Αντώνης Φωστιέρης— Στο δροσερό σαλόνι σας θροΐζει ένα δάσος Αυτά τα έπιπλα που ακούτε ν’ ανασαίνουν Φυλάνε ακόμα ενστικτώδη φτερωτά Μες στα φυλλώματα. Κι αν τρίζουνε Κάθε που μπαίνει νέος επισκέπτης Θα ‘ναι που νιώθουνε κρυμμένο το τσεκούρι Να τροχίζεται. Σε ανώδυνο χαμόγελο Αβροφροσύνης τούτη τη φορά. Τις νύχτες αλαφιάζονται Και το χοντρό…
dimart 