Ετικέτα: Louis Armstrong

  • C Jam Blues

    C Jam Blues

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #1188 Dj της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης Στα πέντε του άρχισε να μαθαίνει τρομπέτα και πιάνο (τρομπετίστας ήταν και ο πατέρας του). Στα εφτά του πέρασε φυματίωση — συνεπώς, τέρμα η τρομπέτα· του απέμεινε το πιάνο. Στα εννιά του έπαιζε και οι επαγγελματίες πιανίστες έμεναν με το στόμα ανοιχτό. Στα δεκατέσσερά του κέρδισε…

  • Φιλιά

    Φιλιά

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #1023 Dj της ημέρας, η Τσαμπίκα Χατζηνικόλα Τα πιο ηδονικά φιλιά στις άκρες των χειλιών σου εκεί που ανθίζουν τριαντάφυλλα και τα χαμόγελα όλου του κόσμου˙ στις άκρες απ’ τα μάτια σου, εκεί που έχει φως πολύ πριν ανατείλει ο ήλιος˙ και στ’ ακροδάκτυλά σου, όπου μετρώ τον πόθο σου και…

  • Tenderly

    Tenderly

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #991 Dj της ημέρας, ο Τάκης Φωτιάδης Το Tenderly είναι κομμάτι του 1946 (στίχοι: Jack Lawrence, μουσική: Walter Gross). Η πρώτη εκτέλεση ήταν της Sarah Vaughan την ίδια χρονιά. Εν συνεχεία, το κομμάτι έγινε jazz standard — αλλά, για να καταλάβετε πόσο standard, ρίξτε απλώς μια ματιά στη λίστα (αντιγραμμένη από τη wikipedia) των μουσικών που…

  • Τι υπέροχος κόσμος!

    Τι υπέροχος κόσμος!

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #717 Dj της ημέρας, η Παρασκευή Χατζηνικόλα Κοιτάς γύρω σου και νιώθεις πως όλα δόθηκαν με τόση αγάπη! Χρώματα, αρώματα, ήχοι, όλα μαγικά και το καθένα χωριστά, χωριστά μοναδικό. Δεν έχει σημασία ποιος τα έδωσε. Σημασία έχει η γενναιοδωρία και η ανιδιοτέλεια. Ανιδιοτέλεια; Άραγε εξακολουθεί να υπάρχει αυτή η έννοια ή…

  • Oh, Play That Thing!

    Oh, Play That Thing!

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #596 Dj της ημέρας, η Νάση Αναγνωστοπούλου Ποτοαπαγόρευση, ρατσισμός, φτώχεια. Αλλά υπήρχε ο χορός, η μουσική, υπήρχε ο Λούις. Ο κόσμος ζούσε γι’ αυτά αλλά δεν ζούσε από αυτά. Παρά τον φυλετικό διαχωρισμό όμως στη δημόσια ζωή, είχαν βρει τρόπους να διασκεδάζουν μαζί λευκοί και μαύροι αλλά με κανόνες και μάλιστα…

  • Kiss of fire

    Kiss of fire

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #503 Dj της ημέρας, η Τσαμπίκα Χατζηνικόλα Ο καθιερωμένος σαββατιάτικος καφές με τη φίλη Ελένη, που δεν είναι Ελένη, αλλά είναι όμορφη όπως η ωραία Ελένη και της δίνουμε το όνομα για να μην… εκτεθούμε. Ο καφές αυτός είναι από τις πιο όμορφες στιγμές της εβδομάδας που τελειώνει. Τι σου είναι…

  • Stars Fell on Alabama

    Stars Fell on Alabama

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #402 Dj της ημέρας, η Αλεξάνδρα Σκαράκη Μάιος 2011. Ψάχνω στο ίντερνετ, συγκεντρώνω πληροφορίες, εικόνες, τραγούδια και ετοιμάζω το βίντεο-αφιέρωμα για την πολυτάραχη ζωή της Billie Holiday, εργασία μαθήματος της σχολής. Γοητεύομαι από την ιδιαίτερη φωνή της Holiday και ακούω τακτικά τα: Strange Fruit, I’ll be seeing you, Good Morning Heartache, ξεχωρίζω…

  • Hello Dolly

    Hello Dolly

    Αυτό δεν είναι τραγούδι # 255 Dj της ημέρας, η Stucano Closer Χαζοκοιμόμουν με ανοιχτή τηλεόραση. Η ένταση αρκετά χαμηλή, νανουριστική. Η εκπομπή ήταν το «Σαν σήμερα τον 20ό αιώνα». Αφού μεταξύ ξύπνιου και ύπνου —κάτι σαν υπνοπαιδεία δηλαδή— έμαθα διάφορα χρήσιμα ή και άχρηστα πράγματα που έλαβαν χώρα σε όλο τον κόσμο τον αιώνα που…

  • I’m in Heaven

    I’m in Heaven

    Αυτό δεν είναι τραγούδι #70 Dj της ημέρας: Μανόλης Βελεγράκης Μάιος του 2000 στο Παρίσι, στο ισόγειο διαμέρισμα της Μυριέλ, δύο βήματα από τη Νομική Σχολή στην Πλατεία Panthéon. Έχω μόλις τελειώσει την περίοδο του εξαντλητικού διαβάσματος και προσπαθώ να βγάλω από το μυαλό μου τις σημειώσεις του συνταγματικού και του διοικητικού δικαίου. Ακούω τη Μυριέλ…

  • Με φόρα από το Salt Lake City

    Με φόρα από το Salt Lake City

     …αλλλά με παραδοσιακά κινέζικα όργανα Οι Matteo είναι γέννημα θρέμμα αμερικάνοι, και μάλιστα από Salt Lake City της Γιούτα (πιο αμερικάνος πεθαίνεις). Οι Eric Chipman, Brinn Bagley Chipman, Jordan Riley και Luke Williams παίζουν παραδοσιακά κινέζικα όργανα και διασκευάζουν γνωστά ροκ κομμάτια. Γιατί; Γιατί μπορούν. Εδώ ακούμε τους Matteo σε μια πολύ ιδιαίτερη εκτέλεση του What a…

  • Mingus Dynasty

    Mingus Dynasty

    —του Θοδωρή Τριανταφύλλου— «Μ’ άλλα λόγια, χωρίζομαι σε τρεις ανθρώπους. Ο πρώτος στέκεται αιώνια στη μέση, αδιάφορος, ασυγκίνητος, παρακολουθώντας, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή να πει στους άλλους δύο τι βλέπει. Ο δεύτερος είναι σαν τρομαγμένο ζώο που επιτίθεται, γιατί τρέμει μήπως προλάβουν να του επιτεθούν οι άλλοι. Και, τέλος, έχουμε τον τρίτο — έναν άντρα…