«Λυπούμεθα, το μπεστ σέλερ σας δε μας κάνει»

Το πείραμα-φάρσα ενός απελπισμένου συγγραφέα

—του Bob Green* για το CNN. Μετάφραση για το dim/art: Μαρία Τσάκος—

Η ιστορία με την  J.K. Rowling και το συγγραφικό ψευδώνυμό της Robert Galbraith είναι καλή και εμπορική, αλλά είναι η δεύτερη καλύτερη που έχω ακούσει.

Ίσως να διαβάσατε την προηγούμενη εβδομάδα για την J.K. Rowling και τον Robert Galbraith. Η Rowling, συγγραφέας της σειράς βιβλίων με ήρωα τον Χάρι Πότερ, που έχουν πουλήσει πάνω από 450 εκατομμύρια αντίτυπα, είναι η πιο επιτυχημένη συγγραφέας στον κόσμο. O Galbraith, του οποίου το καινούργιο μυθιστόρημα The Cuckoo’s Calling δεν πάει καθόλου καλά εμπορικά, δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Η Rowling είναι ο Galbraith.

former-police-officer-and-first-time-novelist-robert-galbraithΤα δεδομένα επί τροχάδην: η Rowling έγραψε και εξέδωσε το μυθιστόρημα The Cuckoo’s Calling με το ψευδώνυμο Galbraith για να βολιδοσκοπήσει τι θα γινότανε αν το κοινό και οι κριτικοί δε γνώριζαν την πραγματική ταυτότητα του συγγραφέα. Το βιβλίο πήρε διθυραμβικές κριτικές αλλά ελάχιστοι αναγνώστες το αγόρασαν. Αργότερα το μυστικό της αποκαλύφθηκε και το The Cuckoo’s Calling εκτοξεύτηκε στην πρώτη θέση των ευπώλητων βιβλίων, με μαζικές παραγγελίες για επανατυπώσεις. H Rowling δήλωσε πως «ήταν υπέροχο να εκδίδεις βιβλίο χωρίς τυμπανοκρουσίες και προσδοκίες, μια σκέτη απόλαυση το να βλέπεις την πρόσληψη του βιβλίου σου υπό διαφορετικό όνομα».

Όμως, οι υψηλά ιστάμενοι στον εκδοτικό οίκο της Rowling γνώριζαν ανέκαθεν ότι εκείνη ήταν ο Robert Galbraith — και πως εκείνη είχε γράψει το βιβλίο. Γνώριζαν ακόμα, προφανώς, πως μόλις αποκαλύπτονταν η αλήθεια, θα είχαν στα χέρια τους μια τεράστια εμπορική επιτυχία. Τι θα γινόταν όμως αν ο Robert Galbraith ήταν πραγματικά ο Robert Galbraith; Τι θα είχε συμβεί αν ένας άγνωστος συγγραφέας είχε προσπαθήσει να πουλήσει το συγκεκριμένο βιβλίο; Όσο καλό και αν ήταν, θα είχε ποντάρει σε αυτό ένας εκδότης;

Πριν απαντήσετε καταφατικά, σκεφτείτε την περίπτωση του Chuck Ross — του πρωταγωνιστή της πιο επιμορφωτικής, της πιο καταδεικτικής και της πιο αστείας αληθινής ιστορίας που έχει ποτέ συμβεί στον κόσμο των εκδόσεων. Του πήρα συνέντευξη και έγραψα την ιστορία του πριν από περίπου 35 χρόνια.

rejection2Ο Ross τη δεκαετία του ’70 ήταν ένας νέος επίδοξος συγγραφέας, που προσπαθούσε ανεπιτυχώς να βρει εκδότη για το πρώτο του μυθιστόρημα. Το μόνο που λάμβανε ήταν επιστολές απόρριψης. Άρχισε να αναρωτιέται αν το γράψιμό του ήταν πραγματικά τόσο κακό ή αν απλά οι εκδότες τον απέρριπταν επειδή ήταν άγνωστος. Έτσι αποφάσισε να μεταχειριστεί έναν έξυπνο, αν και ασυνήθιστο, τρόπο για να μάθει την απάντηση.

Εκείνη την εποχή που δεν υπήρχαν προσωπικοί υπολογιστές, ο Ross κάθισε  και αντέγραψε στη γραφομηχανή λέξη προς λέξη το μυθιστόρημα Steps του Jerzy Kosinski. Το βιβλίο εκείνο είχε κερδίσει το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας το 1969, είχε πάρει εκπληκτικές κριτικές και είχε γίνει μπεστ-σέλερ. Μόλις ο Ross τελείωσε την δαχτυλογράφηση του χειρόγραφου, δεν του έβαλε μεν τίτλο, έβαλε όμως πάνω το όνομά του. Έκανε αντίτυπα και τα ταχυδρόμησε. Οι παραλήπτες ήταν 14 μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι. Τέσσερεις από αυτούς είχαν εκδώσει βιβλία του Kosinski. Και ένας από αυτούς είχε εκδώσει το ίδιο το Steps.

Το χειρόγραφο τού επιστράφηκε και από τους 14.

Ούτε ένας δεν συνειδητοποίησε πως απέρριπτε το Steps.

Cartoon TemplateΟ οίκος Harcourt Brace Jovanovich που είχε εκδώσει το Being There του Kosinski, έγραψε στον Ross: «Παρότι το στιλ της πρόζας σας είναι πολύ διαυγές, το περιεχόμενο του βιβλίου δεν μας ενέπνευσε τον ενθουσιασμό εκείνο που πρέπει να έχει ο εκδότης ενός βιβλίου για να μπορέσει να το δικαιώσει».

Ο οίκος Houghton Mifflin, που είχε εκδώσει τρία από τα βιβλία του Kosinski, έγραψε στον Ross για να του πει οτι δεν είχε καμία επιθυμία να εκδώσει το γραπτό του. Όχι πως οι εκδότες ήταν της γνώμης ότι ήταν κακός συγγραφέας — του είπαν πως θαύμασαν το στιλ του: «Διαβάζοντας τα αυτοτελή, σχεδόν ασύνδετα περιστατικά τα οποία παραθέτετε, έρχεται στο μυαλό ο Kosinski ως σημείο αναφοράς». Παρά ταύτα, λένε στην επιστολή απόρριψης πως αυτό που ο Ross τους είχε στείλει «δεν κατορθώνει να αποτελέσει ένα ικανοποιητικό σύνολο. Έχει κάποιες εντυπωσιακές στιγμές, αλλά αφήνει την αίσθηση ότι είναι πρόχειρο και ημιτελές». Έγραψαν, τέλος, πως θα ήταν ευτυχείς να δουν μελλοντικές συγγραφικές προσπάθειές του, όμως αυτή η συγκεκριμένη απλά δεν τους έκανε.

Ο εκδοτικός οίκος Random House, οι εκδότες του Steps, του έστειλε μια επίσημη επιστολή με την οποία το απέρριπταν.

rejection4

Ο Ross τότε σκέφτηκε πως το πρόβλημα ίσως να ήταν ότι υπέβαλε το βιβλίο του —ή μάλλον το βιβλίο του Kosinski— χωρίς τη μεσολάβηση ατζέντη. Έστειλε λοιπόν το χειρόγραφο σε 13 ατζέντηδες ζητώντας τους να τον εκπροσωπήσουν.

Ούτε ένας δεν ενδιαφέρθηκε. Μερικά αποσπάσματα από τις απορριπτικές επιστολές τους:

«Φοβάμαι πως η ασύνδετη μορφή και η έλλειψη δυνατών χαρακτήρων δε θα του επέτρεπαν να είναι ανταγωνιστικό σε μία δύσκολη αγόρα όπως είναι αυτή των βιβλίων λογοτεχνίας».

Και:

«Ευχαριστώ που μου στείλατε το ατιτλοφόρητο μυθιστόρημά σας. Γράφετε καλά και με ευκρίνεια, αλλά είχα την αίσθηση πως το γραπτό σας πεταγόταν τόσο πολύ από το ένα θέμα στο άλλο που δεν κρατούσε το ενδιαφέρον, συνεπώς δε θα ήμουν ο κατάλληλος άνθρωπος για να το εκπροσωπήσει».

rejection1Όταν ο Ross αποκάλυψε αυτό που είχε κάνει, είχε την βεβαιότητα πως οι εκδότες και οι ατζέντηδες θα ένιωθαν άσχημα που είχαν απορρίψει ένα βιβλίο που είχε κερδίσει κρατικό βραβείο.Κι όμως, όταν του πήρα συνέντευξη, μου είπε: «Προφανώς, όχι. Πήγα στο συνεδριο της Ένωσης Αμερικάνων Βιβλιοπωλών για να αποκαλύψω στους εκδότες αυτό που είχα κάνει. Το βρήκαν όλοι διασκεδαστικό ή και ανόητο. Συμφώνησαν πως θα μπορούσε να συμβεί ξανά ακόμα και αύριο. Αλλά η όλη αντιμετώπιση ήταν του τύπου «Έ και τι έγινε;»».

Όσο χαριτωμένη κι αν είναι η όλη υπόθεση με την J.K. Rowling και τον Robert Galbraith, αυτό που θα την είχε κάνει ακόμα καλύτερη, και μάλιστα θα την είχε μετατρέψει σε θρίλερ, θα ήταν το να είχε ακολουθήσει η Rowling στα βήματα του Chuck Ross: Αν, χωρίς να αποκαλύψει την ταυτότητά της, είχε στείλει εν ψυχρώ το The Cuckoo’s Calling στους εκδότες — αν το είχε υποβάλει αφήνοντάς τους να πιστεύουν πως ήταν ενός πρωτοεμφανιζομένου συγγραφέα με το όνομα Robert Galbraith.

Μπορεί να είναι ένα καταπληκτικό βιβλίο – όμως και το Steps ήταν εξίσου. Και χωρίς το όνομα του Kosinski στο χειρόγραφο, το Steps δεν κατόρθωσε να βρει εκδότη. Ούτε και ατζέντη.

Παρ’ όλο που είχε ήδη κερδίσει το Κρατικό Βραβείο.

Τι δουλειά κι αυτή· μπορεί να ρίξει στον αλκοολισμό ακόμα και τον Χάρι Πότερ.

rejection5***

*Ο συνεργάτης του CNN Bob Greene είναι επιτυχημένος συγγραφέας, με 25 βιβλία στο ενεργητικό του.

Το dim/art ευχαριστεί τον φίλο Λ.Κ. που μας υπέδειξε το άρθρο.

Εδώ άλλες αναρτήσεις στη στήλη Παγκόσμια Ιστορία της Ατιμίας

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.