Τролетарии всех стран, соединяйтесь!

ΤΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΕΝΩΘΕΙΤΕ! 

—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα ρήματα

rpcps020120010

Σε όσους υποφέρουν από την κρίση και πιστεύουν στα ζώδια, η κ. Λίτσα Πατέρα αναμφισβήτητα έχει δώσει, εδώ και πάνω από δύο χρόνια, μια νέα προοπτική επαναστατικής ελπίδας. Σε τηλεοπτική εκπομπή που φιλοξενούσε τις αστρολογικές της προβλέψεις, δήλωσε πως «ολόκληρος ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει». «Δεν ξέρω αν είναι 5, 7, 3 ή 10 χρόνια», είπε η έγκυρη αστρολόγος, «αλλά θα καταρρεύσει»∙ προσθέτοντας, παράλληλα, πως ο κομμουνισμός «(που έχει ως πλανήτη-ευεργέτη τον Ποσειδώνα) μπαίνει σε κάποιο άλλο ζώδιο», γεγονός που θα επιφέρει επέκταση του πολιτικού αυτού συστήματος. Αν το σκεφτεί κανείς με όρους γαλαξιακού χρόνου, δέκα χρόνια δεν είναι πολλά. Αν πάλι σκεφτεί κανείς πως η γενιά μας θα ζήσει και αυτόν τον περίεργο «νέο κομμουνισμό», τότε απλώς η σημερινή κρίση θα είναι μια μικρή παρένθεση προς το σοσιαλιστικό παράδεισο. «Τα άστρα και τα ζώδια μας φέρνουνε εμπόδια» θα τραγουδάμε και θα πολεμάμε, περπατώντας στο φωτεινό μονοπάτι. («Κι ω! τότε…τότε!»)

Ιδού το βίντεο με την πρόβλεψη. Φέρει τον εύγλωττο τίτλο: «Litsa Patera – Provlepsi – Katarefsi kapitalismou»

Προφανώς αυτή η στήλη δεν ενδιαφέρεται άμεσα για την «πολιτική αστρολογία», (ένα αρκετά παλαιό υπο-είδος της σύγχρονης μαζικής κουλτούρας με εξαιρετικό ενδιαφέρον)[1] αλλά για τις διάφορες αφηγήσεις και αναπαραστάσεις της κρίσης, μέρος των οποίων είναι και η προβλεψιμότητα της εξόδου από την κρίση. Ας μη γελιόμαστε: η προβλεψιμότητα δεν έχει να κάνει μόνο με τη μελλοντολογική σύλληψη του χρόνου αλλά με την ίδια την πρόσληψη της ιστορικής συγκυρίας που ζούμε. Οι ερμηνείες για το μέλλον απηχούν την οπτική γωνία του παρόντος και ως ένα βαθμό, είναι ακριβώς αυτές που δίνουν στην πολιτική «τέχνη του εφικτού» την αναγκαία ώθηση του δυνητικού.  Από έναν παράξενο αλλά διαφορετικό δρόμο, άλλωστε, η διάνοιξη του μέλλοντος αποτελεί κοινό τόπο τόσο για τη φιλελεύθερη ορθολογικότητα όσο και για τις ριζοσπαστικές ουτοπίες. Η αρχιτεκτονική του χρόνου της νεωτερικότητας στηρίχτηκε πάνω σε αυτές ακριβώς τις μεταμορφώσεις της ιστορικής συνείδησης.[2]

Από την αρχή της κρίσης ως σήμερα, είναι αλήθεια πως έχουμε ακούσει πολλές προβλέψεις: από οικονομολόγους, από αναλυτές από πολιτικούς, από μοναχούς, από τηλεπερσόνες, από την ίδια την Τρόϊκα.  Φοβάμαι πως πολλές από αυτές δεν ήταν λιγότερο γραφικές από τις απόψεις της κ. Πατέρα, ακόμη κι όταν συχνά παρουσιάζονταν υπό τον επιστημονικό μανδύα των «ειδικών». Τελικά, η σκληρή πραγματικότητα, με φόντο το λιμανάκι του Καστελόριζου και τη μωβ γραβάτα του τ. πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, ρίζωσε στην καθημερινότητά μας, επιτείνοντας το στερητικό σύνδρομο για μια «πολιτική της ελπίδας».

Το κενό της πολιτικής το κάλυψε γρήγορα η μιντιακή κουλτούρα. Αίφνης, ο δημόσιος λόγος γέμισε από αυτό-εκπληρούμενες προφητείες για το πώς θα βγούμε από την κρίση. Το “success story” της κυβέρνησης δεν είναι τίποτε άλλο από μελλοντική προβολή της «ισχυρής Ελλάδας», μιας άλλης εποχής. Ο βιβλικός τόνος για το «τέλος των θυσιών» είναι μια άλλη μελλοντολογική μεταφορά που θυμίζει τη Βασιλεία των Ουρανών. Αλλά και η αντιπολίτευση δεν πάει πίσω. Ιδίως το ευρύ κομμάτι του λεγόμενου «αντιμνημονακού μπλοκ», μπερδεύοντας την ουτοπία με τη δυστοπία, έφτιαξε ένα «αποκαλυπτικό» αντιπολιτικό φαντασιακό με παραδειγματικές τιμωρίες «δωσιλόγων», με τα χρυσά «χρόνια της δραχμής», με δωρεάν εισιτήρια στις συγκοινωνίες και στο σινεμά, με αυξήσεις μισθών και συντάξεων, με εθνικοποιήσεις τραπεζών κλπ.

Στα νέα κοινωνικά δίκτυα, κάτω από κάθε δήλωση ενός/μιας πολιτικού (κατά προτίμηση, της κυβέρνησης) διαβάζει κανείς μια σειρά υβριστικών σχολίων και απειλών — που θα πραγματοποιηθούν όταν «επιτέλους βγούμε από την κρίση». Τα σχόλια συνοδεύονται με ορισμένες ακατάληπτες προφητείες για το πώς αυτή η χώρα θα ορθοποδήσει είτε μέσα από συνθήκες αντιστασιακού κινηματισμού είτε μέσα από συνθήκες κατάλυσης του κοινοβουλευτισμού. (Μακριά από εμένα, η «θεωρία των δύο άκρων»∙ αυτό που επισημαίνεται εδώ είναι η ανάμικτη διάχυση του λαϊκισμού).

Μια ολόκληρη διαδικτυακή στρατιά από «τρολ», καταρρακώνει καθημερινά την έννοια της δημοκρατικής κριτικής και αντιπαράθεσης, με μοναδικό επιχείρημα ότι «έρχεται το τέλος των Μνημονίων». Στην πραγματικότητα, το μόνο που «έρχεται» είναι η κατάλυση του ορθού λόγου, με ό,τι αυτό σημαίνει για την ίδια την πολιτική. Ο πολιτικός ανορθολογισμός είναι ήδη εδώ. Η κ. Λίτσα Πατέρα τον περιέγραψε με τον δικό της χαριτωμένο τρόπο εξαγγέλλοντας την ιδιάζουσα έλευση του κομμουνισμού, μέσω αλλαγής ζωδιακού χάρτη. Το μόνο που έπρεπε να προσθέσει στο αστρολογικό της κομουνιστικό μανιφέστο είναι η προτροπή στους ίδιους τους ενδιαφερόμενους: «τρολετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε»!

big_2912


[1] Βλ. ενδεικτικά : http://politicalastrologyblog.com/

[2] Βλ. σχετικά το στοχαστικό βιβλίο του Αντώνη Λιάκου, Αποκάλυψη, Ουτοπία και Ιστορία. Οι μεταμορφώσεις της ιστορικής συνείδησης, Πόλις, Αθήνα, 2011.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από τη στήλη Ανώμαλα ρήματα < Παρεμβάσεις / παρεκβάσεις

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.