Ο Δαρβίνος, η Φυσική Επιλογή και η Απύθμενη Ανθρώπινη Βλακεία

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, στις 24 Νοεμβρίου 1859, εκδόθηκε το έργο On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life τού Charles Darwin.

Της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου

Darwin_EvolveΈπειτα από «επώαση» είκοσι και πλέον χρόνων, σαν σήμερα, 24 Νοεμβρίου του 1859, πρωτοεκδόθηκε στην Αγγλία το μεγάλο έργο του Charles Darwin, On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life. Το βιβλίο, που αποδείκνυε μέσω εξαντλητικών επιστημονικών παρατηρήσεων τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών, πυροδότησε, τον 19ο αιώνα, σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ της επιστημονικής κοινότητας και της Εκκλησίας, αφού ερμήνευε την ποικιλότητα της φύσης διά της εξέλιξης και της διακλάδωσης από ορισμένους βασικούς κορμούς και υπαινισσόταν ότι και ο άνθρωπος εξελίχθηκε με παρόμοιο τρόπο. (Είναι περιβόητη η απάντηση του Τόμας Χάξλεϊ, πατέρα του Άλντους και σημαντικού βιολόγου, γνωστού και ως «μπουλντόγκ του Δαρβίνου», ο οποίος σε μια δημόσια αντιπαράθεση με κάποιον επίσκοπο είχε δηλώσει ότι προτιμά να κατάγεται από τον πίθηκο παρά από ευφυείς ανθρώπους που χρησιμοποιούν στραβά την ευφυία τους.) Πέρα όμως από το σημείο αυτό, που ουσιαστικά έστελνε στα σκουπίδια τη θρησκευτική παραδοχή περί δημιουργίας του ανθρώπου, ο Δαρβίνος υποστήριξε επίσης ότι τα είδη που είναι κατάλληλα προσαρμοσμένα στο περιβάλλον τους έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης και αναπαραγωγής από εκείνα που δεν είναι προσαρμοσμένα. Ή που είναι πολύ χαζά για να επιβιώσουν.

Darwin Awards: The loser takes it all

Η χαζομάρα αποτελεί τόσο βαθιά ριζωμένο, εγγενές χαρακτηριστικό της ανθρωπότητας ακριβώς όσο και η ευφυία. Είναι απολύτως βέβαιο πως θα υπήρξαν προϊστορικοί άνθρωποι που θα παρακολουθούσαν με ένα μείγμα έκπληξης, φρίκης και θυμηδίας κάποιον δικό τους να προσπαθεί να σκοτώσει, ας πούμε, ένα μαμούθ ανοίγοντας λάκκο μέσα στο χιόνι και μπαίνοντας μέσα ο ίδιος για να κρατάει το ξύλινο ακόντιο, ελπίζοντας να καρφωθεί επάνω του το μαμούθ χωρίς να τον λιώσει. Και η ανθρωπότητα, αν μη τι άλλο, ξέρει να τιμά τις εξαιρετικές επιδόσεις, ακόμα κι όταν μιλάμε για εξαιρετική βλακεία. Έτσι κάπως γεννήθηκαν το 1985 τα Darwin Awards. Για να είμαστε πιο ακριβείς, τα συγκεκριμένα βραβεία αποτελούν μια ημι-επίσημη μορφή αναγνώρισης σε ανθρώπους που, διά της αυτο-εξολόθρευσής τους, προστάτευσαν την ομαλή εξέλιξη του ανθρώπου και τη δυνατότητά της για επιβίωση, απαλλάσσοντας μας από τα επικίνδυνα χαζά τους γονίδια. Με άλλα λόγια, τα Darwin Awards αναδεικνύουν τις περιπτώσεις εκείνες θανάτων (αποκλείονται όσες ενέχουν και άλλα αθώα θύματα) που, αν και τραγικές, εμπίπτουν στην κατηγορία «Μα τι έκανε, ο άνθρωπος;». Υπάρχει πάντως και η κατηγορία της ειδικής μνείας για περιπτώσεις που δεν κατέληξαν σε θάνατο, όπως εκείνη του Λάρι, που έδεσε στην πλαστική του καρέκλα τόσα μπαλόνια με ήλιο, ώστε αναλήφθηκε στους ουρανούς, σε υψόμετρο εκατοντάδων μέτρων, και παρόλο που δεν έπαθε τίποτα, τσίμπησε ένα γενναίο πρόστιμο για παραβίαση ελεγχόμενου εναέριου χώρου. (Στην ίδια κατηγορία περιλαμβάνεται η περίπτωση του τύπου που προσπάθησε να αυτοκτονήσει καταπίνοντας χάπια νιτρογλυκερίνης και πέφτοντας εν συνεχεία με φόρα πάνω σε έναν τοίχο για να προκαλέσει την έκρηξή τους.)

Τα βραβεία ξεκίνησαν από μια ομάδα που συνέλεγε ειδήσεις για παράξενους θανάτους προκληθέντες από απύθμενη βλακεία. Φυσικά, η διατύπωση της είδησης, το στυλ του ρεπορτάζ έπαιζε ανέκαθεν ρόλο, ενώ πάντα γινόταν προσπάθεια να διασταυρωθεί και η εγκυρότητα της είδησης. Έτσι, πολλές από τις υπέροχες μούφες που επίσης κυκλοφορούσαν, περιλαμβάνονταν στην ειδική κατηγορία των αστικών μύθων.

Το 1993 ξεκίνησε και το website των Darwin Awards από μια ερευνήτρια μοριακής βιολογίας στο Στάνφορντ, τη Γουέντι Νόρθκατ, που άρχισε να συλλέγει πιο συστηματικά ιστορίες φονικής βλακείας. Προφανώς, η δουλειά αυτή είχε τόσο ψωμί, σε ανησυχητικό, θα λέγαμε, βαθμό, του το 1999 η Νόρθκατ εγκατέλειψε και τη μοριακή βιολογία και τη νευροβιολογία και όλα για να αφιερωθεί πλήρως στο σάιτ και στα βιβλία που προέκυψαν από αυτό. Το πρώτο βιβλίο με ιστορίες που κέρδισαν Ντ. Α. έμεινε στη λίστα των ευπώλητων των Νιου Γιορκ Τάιμς για έξι μήνες.

lawyersΚαι τώρα, μερικές από τις ιστορίες που ξεχωρίσαμε ανάμεσα στις υποψηφιότητες για το Darwin Award. Το dim/art προειδοποιεί τους μικρούς αναγνώστες αλλά και όσους νιώθουν παιδιά ότι οι ήρωες των ιστοριών που θα ακούσετε είναι, εμχ, πώς να το θέσουμε κάπως ήπια, νεκροί. Οπότε, don’t try this at home.

1996: Ένας αξιοσέβαστος δικηγόρος από το Τορόντο ήταν, προφανώς, εξαιρετικά περήφανος –δυσανάλογα, θα λέγαμε, περήφανος– για την ανθεκτικότητα των υαλοπινάκων στην αίθουσα συνεδριάσεων του γραφείου του. Έτσι, δεν έχανε ευκαιρία να επιδεικνύει στους νέους συναδέλφους την ασφάλεια που τους παρείχε, πέφτοντας με φόρα πάνω στην, υποτίθεται, άθραυστη τζαμαρία. Μέχρι που η τζαμαρία αποφάσισε πως, ώς εδώ, και μια μέρα υποχώρησε, ανοίγοντας τον δρόμο στον δικηγόρο για μια μακρά πτώση 24 ορόφων.

cobra1997: Ένας άνδρας από την Πενσιλβάνια έπαιζε με την κόμπρα που διατηρούσε μέσα σε ένα βαρέλι ένας φίλος του. Δεν αποτελεί έκπληξη, βέβαια, ότι η κόμπρα τον δάγκωσε, γιατί αυτό κάνουν οι κόμπρες. Έκπληξη μάλλον αποτελεί η αντίδραση του ήρωα της ιστορίας: «Είμαι άντρας εγώ, δεν έχω ανάγκη», φέρεται να είπε όταν του προτάθηκε να πάει στο νοσοκομείο. Έτσι, πέρασε τις τελευταίες ώρες της ζωής του, μέχρι να επιδράσει το δηλητήριο, σε ένα μπαρ της πόλης, πίνοντας και καμαρώνοντας ότι τον δάγκωσε κόμπρα και δεν έχει πάθει τίποτα. Πιθανόν να εξέπνευσε ευτυχής.

1998: Ένας νεαρός από το Οχάιο προσφέρθηκε να απαλλάξει κάποιον φίλο του από το ενοχλητικό ψάρι του ενυδρείου που, προφανώς, καταβρόχθιζε όλα τα άλλα ψαράκια. Ο νεαρός πράγματι τσάκωσε το ψάρι αλλά αντί να το ξεφορτωθεί, θεώρησε πως έπρεπε να το καταπιεί ολόκληρο, για να μάθει, το παλιόψαρο. Δυστυχώς, το ψάρι δεν έφτασε ποτέ στο στομάχι του νεαρού, τον οποίο βρήκαν αργότερα οι διασώστες με πρόσωπο μπλε και μια ψαρίσια ουρά να εξέχει ακόμα από το στόμα του.

1999: Μία ομάδα βουδιστών μοναχών από την Ταϊλάνδη αποφάσισαν να απολαύσουν τους θησαυρούς της φύσης κατασκευάζοντας μια σάουνα ιδιαιτέρως φυσική και υγιεινή, αφού θα έκαιγαν μόνο θεραπευτικά βότανα. Παρέμειναν έτσι επί δύο ώρες μέσα στη σάουνα, εισπνέοντας τον καπνό από τα καιγόμενα ματζούνια, πεπεισμένοι, προφανώς, μέχρι την τελευταία τους πνοή ότι η ζέστη της σάουνας σε συνδυασμό με τις αναθυμιάσεις των φυτών θα τους απάλλασσε από όλες τις βλαβερές τοξίνες του βίου. Είχαν, τρόπον τινά, δίκιο.

2002: Ένας κύριος από την Κροατία με ιδιαίτερα ανεπτυγμένο το αίσθημα της οικονομίας. Ο εν λόγω ήθελε διακαώς να φτιάξει πυροτεχνήματα για την τοπική γιορτή και θεώρησε πως η οικονομικότερη λύση ήταν να εξαγάγει την εκρηκτική ύλη από μία χειροβομβίδα που έτυχε να κατέχει. Δυστυχώς όμως, εκτός από χειροβομβίδα κατείχε και ένα αλυσοπρίονο, το οποίο έκρινε πως θα τον βοηθούσε να ανοίξει τη χειροβομβίδα εύκολα και γρήγορα. Και είχε δίκιο. Ήταν κρίμα, βέβαια, που ακόμα δεν είχε σκοτεινιάσει κι έτσι πήγε χαμένη η εντυπωσιακή λάμψη της ανατίναξής του.

Drowns_kitchen_sink_color.med2004: Η αστυνομία μιας μικρής πόλης της Αυστρίας ανακαλύπτει το πτώμα ενός άνδρα. Φαίνεται πως ο κύριος αυτός, επιστρέφοντας σπίτι του, μάλλον λίγο πιωμένος, αποφάσισε να μπει από το παράθυρο της κουζίνας, το οποίο βρισκόταν ακριβώς πάνω από τον νεροχύτη. Ο επίδοξος διαρρήκτης της ίδιας του της κατοικίας κατάφερε να χωρέσει το κεφάλι του από το άνοιγμα του ανακλινόμενου παραθύρου και να σταγκώσει εκεί. Εν συνεχεία, στην προσπάθειά του να ξεσφηνώσει, προφανώς άνοιξε το ζεστό νερό, το οποίο γέμισε το νεροχύτη και τον έπνιξε. Μυστήριο παραμένει, βέβαια, όχι τόσο το γιατί ο άνδρας δεν έκλεισε απλώς το νερό αλλά κυρίως γιατί δεν μπήκε από την πόρτα, κανονικά, αφού στην τσέπη του βρέθηκαν τα κλειδιά του.

* * *

Εδώ θα βρείτε άλλα επετειακά αφιερώματα από το dim/art

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.