Η πόρτα μένει πάντα ξεκλείδωτη

—του Ηλία Μαγκλίνη—

Ο κύριος Γκρι ετοιμάζεται να ταξιδέψει στην Αγγλία σε λίγο καιρό. Με κόπο μαζεύει χρήματα για τον ιερό του σκοπό: να βρεθεί στους πρώτους εορτασμούς για τα εκατό χρόνια από το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αν είχε την πολυτέλεια, θα έμενε όλο τον χρόνο στην Αγγλία, επισκεπτόμενος το Imperial War Museum και τιμώντας με τον δικό του τρόπο τους αγαπημένους του συγγραφείς της περιόδου: Ρόμπερτ Γκρέιβς, Ερνστ Γιούνγκερ, Ουίλφρεντ Όουεν, Τ. Ε. Λόρενς, Χέμινγουεϊ και μιαν άγνωστη Αγγλίδα, τη Μαρί Μπέλοκ Λόουντς – την οποία εκτιμούσε πολύ ο Χέμινγουεϊ, κυρίως για ένα μυθιστόρημά της με ήρωα τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη.

Δεν είχα ιδέα. Ο κύριος Γκρι όμως μου έδωσε και διάβασα στα αγγλικά ένα διήγημά της, την «Ξεκλείδωτη πόρτα»: μία συγκεκριμένη πόρτα του οίκου του Τζακ Τόρκιλ πρέπει πάντοτε να μένει ξεκλείδωτη. Όταν ήταν μικρός, ο γιος του Τζακ και της Αν Τόρκιλ, ο «κύριος Τζον», συνήθιζε να μπαίνει στο σπίτι από τη συγκεκριμένη πόρτα, «γιατί κόβει δρόμο από την πύλη». Ο «κύριος Τζον» λείπει καιρό τώρα: υπηρετεί ως ανθυπολοχαγός κάπου στο Δυτικό Μέτωπο. Όταν δεν επέστρεψε από την «επιδρομή στις γραμμές του εχθρού», δηλώθηκε «αγνοούμενος».

Μετά την Ανακωχή του 1918, πολλοί στρατιώτες που είχαν θεωρηθεί αγνοούμενοι επέστρεψαν. Όχι όμως και ο «κύριος Τζον».

Μονάχα η μητέρα του, η κυρία Αν Τόρκιλ δεν περιμένει να επιστρέψει ο γιος της. Ο άντρας της, όμως, επιμένει στην εκδοχή του «αγνοουμένου» και αυτή του η επιμονή ίσως να φταίει που το ζευγάρι αποξενώθηκε.

Η Αν Τόρκιλ βυθίζεται στις αναμνήσεις: ο γιος της ορμάει στο σπίτι από αυτή την πόρτα, φωνάζοντάς την, γεμάτος χαρά. Παρά τους ισχυρούς, μυστηριακούς δεσμούς μάνας και γιου όμως, ο μικρός έδειχνε να έχει αδυναμία στον πιο απόμακρο, λιγομίλητο πατέρα του.

Αρκετό καιρό μετά την ημέρα που ο γιος τους αναφέρθηκε ως «αγνοούμενος», ο «εραστής ξύπνησε μέσα στον Τζακ» και όταν «τα χείλη του αναζήτησαν τα δικά της, εκείνη έστρεψε το πρόσωπό της από την άλλη προφέροντας τα σκληρά λόγια: “Ποτέ, Τζακ. Ποτέ ξανά”».

Η δράση του διηγήματος εκτυλίσσεται την παραμονή της πρώτης επετείου της Ανακωχής, τον Νοέμβριο του 1919. Δώδεκα η ώρα τη νύχτα, η Αν Τόρκιλ ξανακοιτά τις φωτογραφίες του γιου της: αυτή που είχαν τραβήξει όταν φόρεσε τη στολή του ανθυπολοχαγού. Μόλις ακούγονται οι δώδεκα χτύποι του ρολογιού, το πόμολο γυρίζει στην ξεκλείδωτη πόρτα. Αμέσως μετά ο άνεμος εισβάλλει στο σπίτι.

Ο Τζακ Τόρκιλ ανεβαίνει βαρύς τις σκάλες για να πάει να ξαπλώσει στο δικό του δωμάτιο, όταν ξαφνικά αναφωνεί όλος χαρά και κατεβαίνει δυο δυο τα σκαλοπάτια της μεγάλης σκάλας. Τότε, η Αν καταφέρνει να ακούσει την ψιθυριστή φωνή του γιου της: «Φτωχέ μου πατέρα».

Τώρα η Αν βρίσκεται έξω από το δωμάτιό της. Έχει σταθεί πίσω από τα ξύλινα κάγκελα, κοντά στην κουπαστή της σκάλας. Το γύρισμα στο πόμολο της ξεκλείδωτης πόρτας ακούγεται ακόμα μία φορά. Αλλά όταν ανάβουν τα φώτα στη σάλα και στο μικρό χολ, η γυναίκα βλέπει μόνον τον άντρα της να στέκεται αποσβολωμένος μπροστά από την ερμητικά κλειστή πόρτα.

«Τον άκουσες κι εσύ, Αν;» ρωτάει ο Τζακ Τόρκιλ. Εκείνη κατεβαίνει γοργά τα σκαλιά και αρπάζει το χέρι του στο δικό της. «Ασφαλώς τον άκουσα κι εγώ», αποκρίνεται με ένταση η Αν Τόρκιλ. «Η πόρτα άνοιξε και μπήκε μαζί με τον άνεμο». Και τώρα «γύρισε πίσω – αλλά πού πήγε, Τζακ, πού;».

Το διήγημα κλείνει με το ζευγάρι αγκαλιασμένο στο κρεβάτι. Ύστερα από τόσο καιρό. «Γύρισε για σένα, αγάπη μου», λέει ο άντρας της. Η γυναίκα του τον διορθώνει: «Όχι για μένα, Τζακ». Ο άντρας της επιμένει: «Μα θ’ άκουσες σίγουρα τι είπε. Μόνο τρεις λέξεις, Αν. Είπε: “Αγαπημένη μου μητέρα”. Κι ήταν για να σε πληροφορήσει, καλή μου, ίσως για να το μάθω κι εγώ, ότι όλα είναι καλά με το παιδί μας».

Ο κύριος Γκρι χαμογέλασε με νόημα όταν του επέστρεψα τις φωτοτυπημένες σελίδες. «Είδες;» μου είπε, «κατά βάθος είναι μια ανατριχιαστική, υπέροχη ιστορία αγάπης. Όπως όλες οι ιστορίες αγάπης».

Πηγή: Η Καθημερινή

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Copy-paste

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.