Μέσα στο Μουσείο Μαρία Κάλλας

Η αρχιτέκτων μουσειολόγος Ερατώ Κουτσουδάκη και ο μουσικολόγος Αλέξανδρος Χαρκιολάκης μιλάνε αποκλειστικά στο dim/art για το Μουσείο Μαρία Κάλλας

—της Μαρίας Τσάκος—

Μαρία Κάλλας_Πρώτη παρουσίασηΤην Τετάρτη 2 Απριλίου ο δήμαρχος Αθηναίων, Γιώργος Καμίνης, παρουσίασε σε εκδήλωση-συνέντευξη Τύπου τη μελέτη για ένα νέο μουσείο που θα είναι αφιερωμένο στη Μαρία Κάλλας και στο μύθο της. Το μουσείο πρόκειται στεγαστεί σε τριώροφο ακίνητο που ανήκει στο δήμο, στην οδό Μητροπόλεως 44. Η είδηση μας γέμισε χαρά και επειδή, ως γνωστόν, εμείς εδώ του dim/art είμαστε και ανυπόμονοι άνθρωποι, αντί να περιμένουμε μέχρι το 2015, οπότε και αναμένεται να λειτουργήσει το Μουσείο, επιδιώξαμε να το επισκεφθούμε πριν απ’ τους άλλους —έστω και νοερά— και να ακούσουμε τι ενέπνευσε και τι προβλημάτισε τους ανθρώπους που το σχεδίασαν. Τη μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη υπογράφουν η μουσειολόγος Ανδρομάχη Γκαζή και η αρχιτέκτων-μουσειολόγος Ερατώ Κουτσουδάκη-Γερολύμπου με τη συνδρομή του μουσικολόγου Αλέξανδρου Χαρκιολάκη.

Την περασμένη Κυριακή, 6 Απριλίου, η Ερατώ Κουτσουδάκη με υποδέχτηκε στο φιλόξενο γραφείο της όπου βρισκόταν ήδη ο Αλέξανδρος Χαρκιολάκης (τον οποίο ευχαριστώ θερμά για το «προξενιό») και οι δυο τους με ξενάγησαν στα σχέδιά τους με τόση ζωντάνια και ενθουσιασμό που φεύγοντας είχα την εντύπωση πως είχα περάσει το απόγευμα μέσα στο ίδιο το Μουσείο Μαρία Κάλλας.

Μητροπόλεως 44

D/A: Εξαιρετικά καλή είδηση ότι του χρόνου η Αθήνα θα αποκτήσει επιτέλους μουσείο για τη Μαρία Κάλλας.

ΑΧ: Επιπλέον, αυτό είναι το μοναδικό μουσείο για την Κάλλας στον κόσμο, δεν υπάρχει αλλού.

ΕK: Για να είμαστε απολύτως ακριβείς υπάρχει ενα διαδικτυακό μουσείο για την Κάλλας στην Αργεντινή, το οποίο διαθέτει συλλογή σε επίπεδο τεκμηρίων ηχητικών που τα έχει κατοχυρωμένα με δικαιώματα.

ΑΧ: Ναι, άλλα ένα μέρος όπου να μπορεί κάποιος να μπει πληρώνοντας ένα εισιτήριο δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Είναι τεράστιο προνόμιο ένα μουσείο με το όνομα της Κάλλας για μια πόλη όπως η Αθήνα. Ο αυριανός διαχειριστής πρέπει να το δει με αυτό ως γνώμονα: να είναι κάτι ζωντανό όπου θα γίνονται διαρκώς πράγματα.

D/A:: Πόσο μεγάλο μέρος της μελέτης είναι το after; Το πόσο εύκολα αυτό θα συντηρηθεί όπως το σχεδίασε και το φαντάστηκε ο μελετητής;

ΕΚ: Νομίζω πως έγκειται στην ευθυξία του κάθε μελετητή και ισχύει ακριβώς το ίδιο και στην αρχιτεκτονική, δηλαδή μπορεί να κάνεις ένα σούπερ ντιζάιν σπίτι και να μην έχεις πού να βάλεις τα ρούχα σου ή να μη βολεύεσαι να καθίσεις σε κανένα σημείο του σπιτιού: απλώς είναι πάρα πολύ ωραίο να το δημοσιεύεσεις. Το ίδιο ισχύει ακριβώς και με τα μουσεία, δηλαδή χρειάζεται καταρχήν μια εμπειρία, δεν είχα την ίδια εμπειρία στο πρώτο μουσείο, πώς θα είναι βολικό, λεπτομέρειες όπως να βρει κάποιος να βαλει μια πρίζα να σκουπήσει, απλά πράγματα· ή πώς θα ανοίγει μια προθηκη αν έχει μόνο γυναίκες υπαλλήλους που δεν έχουν μυική δύναμη. [Σημ: η Ερατώ Κουτσουδάκη είναι υπεύθυνη για τη μελέτη χώρων εκδηλώσεων και μουσείων όπως το Κέντρο Επισκεπτών του Κέντρου Πολιτισμού, το Βιομηχανικό Μουσείο και το Βιωματικό Μουσείο Σκαγιών, ανάμεσα σε άλλα].

D/A: Απαιτείται και ένας, σε χοντρικές γραμμές, προϋπολογισμός συντήρησης;

ΕΚ: Αυτό είναι κομμάτι της μελέτης βιωσιμότητας. Συγκεκριμένα για το Κάλλας έχει προηγηθεί μελέτη βιωσιμότητας, που δείχνει (γεγονός όμως νομίζω προφανές έτσι και αλλιώς) ότι για να καταλάβεις πως αυτό το μουσείο θα έχει αρκετά έσοδα για να καλύπτει άνετα τα έξοδα λειτουργίας του. Βέβαια αυτό πάντα προϋποθέτει μια ικανή και δραστήρια διαχείριση.

ΑΧ: Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ένα μουσείο μπορεί κάλλιστα να είναι επικερδές, υπάρχουν πάρα πολλά μουσεία στον κόσμο που το πετυχαίνουν. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως πρέπει να αναζητηθούν πόροι από δωρεές μέσω ενός καλού τμήματος fundraising. Να πούμε εδώ πως το μουσείο Κάλλας γίνεται χωρίς ο Δήμος Αθηναιων να πληρώσει ένα ευρώ. Υπάρχει ένας ιδιώτης χορηγός ο οποίος πλήρωσε για τη μελέτη η οποία είναι απαραίτητη για να ενταχθεί στο ΕΣΠΑ το έργο…

ΕΚ: …για το σύνολο των μελετών, που δεν τις καλύπτει το ΕΣΠΑ βρήκε ο Δήμος χορηγούς (δωρητές) και κάλυψε το κόστος, ενώ το έργο αυτό καθ’ αυτό θα πληρωθεί μέσω ΕΣΠΑ. Υπάρχει και ο σύλλογος φίλων «Μαρία Κάλλας» (με πρόεδρο την κ. Λιάνα Σκουρλή) οι οποίοι ενδιαφέρονται ζωηρά. Και αυτό με καθυσηχάζει: Οι σύλλογοι φίλων ενός μουσείου πάντα λειτουργούν έτσι και κάνουν σπουδαία δουλειά. Επί παραδείγματι, οι φίλοι του Μουσείου Μπενάκη του συμπαραστάθηκαν όταν βρέθηκε σε δυσκολία. Από αυτή την άποψη να είναι καλά η κ. Σκουρλή.

D/A: Για το ακίνητο που επιλέχθηκε τι άποψη εχετε; Όταν το dim/art ανάρτησε ένα πρώτο κομμάτι με την είδηση για την παρουσίαση της μελέτης, μερικοί φίλοι αναρωτήθηκαν γιατί δεν επιλέχθηκε το σπίτι της Μαρίας Κάλλας στην Πατησίων. Έχουμε διαβάσει πως ανήκει στο Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο και ακούσαμε πως ο δήμαρχος κ. Καμίνης ανακοίνωσε ότι και αυτό θα μετατραπεί, εν καιρώ, σε Μουσική Ακαδημία αφιερωμένη στη μνήμη της Κάλλας.

450px-Kallas_House
Το ακίνητο του ΝΑΤ όπου βρίσκεται το διαμέρισμα της Κάλλας

ΕΚ: Και μένα με ρώτησαν και φίλοι και συνάδελφοι —και πολλοί έγκριτοι, μάλιστα, συνάδελφοι. Εγώ είμαι ούτως ή άλλως σκεπτική σχετικά με αυτή την υπόθεση, γιατί σπίτια-μουσεία κάνουμε συνήθως όταν κάτι σώζεται απ’ το σπίτι. Εδώ μιλάμε για ένα διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας ενδιαφέρουσας αρχιτεκτονικά, αλλά από το διαμερισμά της δε σώζεται τίποτε: ούτε φωτογραφίες, ούτε αντικείμενα, απολύτως τίποτε. Είναι σε μια περιοχή η οποία θέλει πολύ καιρό να πάρει μπρος —και αν— και αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να την πει κανεις τουριστική, ενώ το άλλο κτήριο είναι τόσο πολύ μέσα στην καρδιά της Αθήνας που το καλοκαίρι που το αποτυπώναμε δυο-τρεις φορές αφήσαμε λόγω ζέστης ανοιχή την πόρτα και έμπαιναν μέσα οι τουρίστες· κάναμε αμάν να τους βγάλουμε. Σε άδειο κτήριο! Είναι εντυπωσιακό στην όψη, είναι σε πάρα πολύ καλό σημείο, είναι διαμπερές, έχει καταπληκτική θέα. Είχε βέβαια και τις δυσκολίες του για εμάς λόγω της κακής ανακαίνισής την οποία με πολύ κόπο φέραμε σε λογαριασμό για τους σκοπούς του μουσείου. Επιπλέον, ένα καλό του κτηρίου είναι ότι είναι αυτό που λέμε «τόσο-όσο», δηλαδή, χωροθετήσαμε όλες τις χρήσεις που πρέπει να υπάρχουν χωρίς να υπάρχει πουθενά ούτε σπατάλη χώρου, μήτε στριμωξίδι, και νομίζω ότι είναι εργονομικά σωστό: είναι τα τετραγωνικά που χρειάζεται [1.070] για να λειτουργήσει καλά ως αυτό που είναι χωρίς να είναι ανοικονόμητο.

ΑΧ: Και στο μεταξύ είναι μουσείο όπως γίνονται σήμερα τα μουσεία, δεν είναι αυτό με τις τεράστιες αίθουσες. Εγώ πάντα έχω σαν πρότυπο το πόσο μαζεμένο είναι το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης του Μπενάκη. Είναι πιο μεγάλο από αυτό το κτήριο —λίγο πιο μεγάλο πρέπει να είναι—, αλλά ειναι μοντέρνο και εύκολα διαχειρίσιμο. Για το Κάλλας έχουμε μια κρυφή ελπίδα —έναν κρυφό πόθο— ότι θα είναι το πιο μοντέρνο μουσείο στην Ελλάδα. Αλήθεια το λέω.

Θέα από τον 3ο όροφο του κτηρίου στη Μητροπόλεως
Θέα από τον 3ο όροφο του κτηρίου στη Μητροπόλεως

D/A: Για πείτε μου τι περίπου να φαντάζομαι και τι να περιμένω ως επισκέπτης του μουσείου όταν ανοίξει;

ΑΧ: Κοίταξε να δεις… Γιατί λέω ότι θα είναι το πιο μοντέρνο μουσείο; Καταρχάς, θα ξεκινάει από το δεύτερο όροφο το μουσείο. Η εμπειρία του μουσείου θα ξεκινάει από το ασανσέρ.

ΕΚ: Ο στόχος ποιος είναι; Πραγματικά και το εννοώ αυτό: ο στόχος είναι αν δεν σου αρέσει η όπερα, αν δεν ξέρεις τίποτε γι’ αυτήν και την Κάλλας να βγεις απ’ το μουσείο γοητευμένος. Κι αν αγοράσεις από πάνω κι ένα σιντάκι όπερας έχουμε κερδίσει έναν ακόμα φίλο. Αυτό συνέβη και σε μένα προσωπικά. Κατ’ αρχήν τι έχουμε στα χέρια μας: μια συλλογή —όχι πολύ μεγάλη— από προσωπικά αντικείμενα του είδους εκείνου που περιμένει ο κόσμος να δει. Έχει αρκετά έγγραφα, τηλεγραφήματα, επιστολές της, επιστολές άλλων προς εκείνην που έχουν ενδιαφέρον, έχουμε μια σειρά από έργα με θέμα την Κάλλας (σε κάποιες περιπτώσεις από χρησιδάνεια), και αφίσες, σημειώσεις από τη Μήδεια του Μινωτή, του Τσαρούχη κλπ., —υπάρχει πολύ υλικό από τη Μήδεια. Εμείς όμως αποφασίσαμε πως το σημαντικότερο κομμάτι της συλλογής είναι η φωνή της, με όποιο τρόπο: από συναυλίες, παραστάσεις, συνεντεύξεις κλπ…

D/A: Οπτικό υλικό υπάρχει αρκετό;

ΕΚ: Υπάρχει πολύ υλικό on line για το οποίο θα πρέπει στη φάση της υλοποίησης να πάρουμε τα δικαιώματα και να το φτιάξουμε σε καλή ανάλυση. Εξ ου και μεγάλο μέρος της έρευνας μας έγινε on line και μεγάλο μέρος των ευρημάτων προορίζεται να εκτεθεί ως εκθεσιακό αντικείμενο. Το δεύτερο που αποφασίσαμε από νωρίς είναι πως ο επισκέπτης για τον οποίον φτιάχνεται αυτό το μουσείο δεν είναι ο βαθύς γνώστης αλλά ο καθόλου γνώστης. Και το τρίτο είναι πως αυτή η θεία φωνή (γιατί είναι θεία φωνή, ακόμα κι αν είσαι άσχετος) πρέπει πρώτα να μπει μέσα στο πετσί σου και μετά ν’ αρχίσεις να την αποδομείς λίγο-λίγο: ποιος την δίδαξε, πού τραγούδησε, ποιον αγάπησε, ποιος την επηρέασε κλπ. Δε γίνεται, πρέπει πρώτα να έχει μπει μέσα σου. Άρα πρώτα την προσεγγίσαμε βιωματικά και μετά πραγματολογικά. Πρακτικά, στην διαμόρφωση του κτιρίου, επιλέξαμε στο ισόγειο που είναι εμπορικές χρήσεις —το μπιστρό και το πωλητήριο— στον πρώτο και δεύτερο όροφο να είναι η μόνιμη έκθεση και το ρετιρέ που θα φιλοξενεί τις περιοδικές χρήσεις. Βάζεις τον επισκέπτη από τ’ ασανσέρ, ανεβαίνει στον δεύτερο, κατεβαίνει στον πρώτο απ’ το κλιμακοστάσιο που είναι και πιο εύκολο κι από κει βγαίνει στο ισόγειο ή ανεξαρτήτως ανεβαίνει στον τρίτο. Μπαίνοντας στη μαύρη καμπίνα του ανελκυστήρα ακούς τη φωνή της Κάλλας να μιλάει ελληνικά: βάζεις έτσι πρώτο-πρώτο στην ατζέντα σου το θέμα της ελληνικότητας της Κάλλας (που κάποιους απασχολεί και κάποιους άλλους καθόλου).

D/A: Δεν την έχω ακούσει ποτέ να μιλάει ελληνικά.

ΕΚ: ‘Ενα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της μελέτης είναι ότι η Κάλλας μιλούσε εξίσου μέτρια τέσσερεις γλώσσες μπλέκοντας τις όλες μεταξύ τους με συχνά λάθη στο συντακτικό και τη γραμματική. Είναι όντως, το μόνο ντοκουμέντο όπου ακούγεται να μιλάει ελληνικά και ξεκιναμε μ’ αυτό: την αφήνουμε να το πει μόνη της εν πάση περιπτώσει. Και βγαίνει κανείς σ’ εναν όροφο (το δεύτερο) ο οποίος είναι όλο θεατρικά σκηνικά. Εκκινώντας από ένα υποφωτισμένο φουαγιέ —στο οποίο παρεμπιπτόντως μπορείς να μάθεις δυο πράγματα, τι είναι όπερα, τι είναι άρια, τι είναι μπελκάντο, ποια φωνή είναι σοπράνο κλπ.,— περνάει κανείς μια υποχρωτική διαδρομή από το σκηνικό της Νόρμας, στην Τόσκα, από κει στην Τραβιάτα και τέλος στο Τζούλιαρντ. Ο πρώτος χώρος είναι ένα τελείως σκοτεινό περιβάλλον με κορμούς δέντρων που χάνονται στην οροφή. Και στο βάθος αυτή η ασημογάλαζη υπόμνηση ναού που φαίνεται μια μορφή ιέρειας από πίσω και μέσα σ’ αυτό το τελείως υποβλητικό περιβάλλον ακούς το Casta Diva. Μόνο ακούς. Ακούς τη φωνή της. Τίποτε άλλο. Μετά περνάς στο επόμενο δωμάτιο: εδώ έχουμε τη βιντεοσκόπηση από το δεύτερο μέρος της Τόσκα το 1964 στο Covent Garden, σε σκηνοθεσία Τζεφιρέλλι, κι αυτό θα προβάλλεται σ’ όλη τη διάσταση ενός τοίχου μέσα σ’ ένα δωμάτιο το οποίο είναι ατμοσφαιρικό, παραπέμποντας στα σκηνικά και στην εποχή, είναι μπαρόκ. Εδώ στη θεία φωνή προσθέτουμε το δεύτερό της χαρακτηριστικό: την ερμηνευτική της δεινότητα. Η Κάλλας δεν έπαιζε απλά καλά, γινόταν ο ρόλος.

ΑΧ: Αυτό ήταν και το βασικό της χαρακτηριστικό: ότι ήταν και ηθοποιός πολύ καλή σε μια εποχή που ελάχιστες ήταν και καλές ηθοποιοί.

Screen Shot 2014-04-13 at 5.52.34 PMΕΚ: Νομίζω πως αυτό της το χαρακτηριστικό και ο επαγγελματισμός της υπήρξαν πιο σημαντικά από τη θεία της φωνή. Το να έχεις μια τόσο συνδυαστική αντίληψη του πράγματος ώστε να γίνεσαι το ίδιο το πράγμα, αυτό είναι ταλέντο. Μετά θα περνάει κανείς στο επόμενο δωμάτιο που είναι η Τραβιάτα, εδώ πάλι είναι μια υπόμνηση σκηνικού, αυτή τη φορά έχει και πραγματικά αντικείμενα, έχει το ανάκλιντρο, το χαλί, ένα τραπεζάκι με καμέλιες κλπ., (είναι η σκηνή του Sempre Libera), και στο βάθος μια διαφάνεια αναπαριστά το παράθυρο και την κουρτίνα να κουνιέται με μια εικαστική, κινηματογραφημένη στατική προβολή οπότε ακούς —ακούς (επειδή είναι διφωνία) και τον Αλφρέντο από μέσα— και νιώθεις ότι όπου νάναι θα εμφανιστούν οι ηθοποιοί μέσα από το ανοικτό παράθυρο. Και στο τέλος μπαίνουμε σε αίθουσα της σχολής Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης, μία  από τις καλύτερες  ιδέες του Αλέξανδρου [Χαρκιολάκη], για ν’ αρχίσουμε να την αποδομούμε με βιωματικό τρόπο, αναπαριστούμε το στούντιο αυτό του Τζούλιαρντ με την ξύλινη επένδυση και γίνεται ένα μοντάζ από τις 24 διδασκαλίες της που σώζονται και την ακούει κανείς να δίνει οδηγίες και από τις οδηγίες της καταλαβαίνεις πόσο βαθιά κατανοούσε τον τρόπο για να ερμηνεύσει κάθε ρόλο άρα και να τον διδάξει.

ΑΧ: Άρα, σ’ αυτόν τον όροφο τι μαθαίνεις; Μαθαίνεις ότι η Κάλλας είναι τραγουδίστρια άρτια, ηθοποιός εξαιρετική, είναι επαγγελματίας αλλά είναι και δασκάλα.

ΕΚ: Και όλα αυτά τα μαθαίνεις συνειρμικά, δεν τα διαβάζεις, δε σου τα λένε, τα καταλαβαίνεις μ’ έναν υπόγειο τρόπο. Στην αίθουσα του Τζούλιαρντ, στη μια πλευρά, θα υπάρχουν και τέσσερεις οθόνες με ακουστικά τεσσάρων εμβληματικών ερμηνειών της από κονσέρτα. Και κατεβαίνουμε στον πρώτο όροφο. Εδώ έχουμε αφήσει τη μια πλευρά —αυτή που έχει παράθυρα προς τη Μητρόπολη— με βαριές κουρτίνες εποχής, για ν’ αρχίσει και μπαίνει λίγο η πόλη μέσα, λίγο ξαναθυμάσαι πού είσαι, και αρχίζει ένα χρονολόγιο περιμετρικά χωρισμένο σε μεγάλες περιόδους που αφηγείται τη ζωή της είτε μέσα από δικά της λόγια, όπως είναι καταγεγραμμένα, ηχογραφημένα κλπ., είτε από τα λόγια άλλων γι’ αυτήν. Όλη η αφήγηση γίνεται μέσα από αποσπάσματα ομιλιών και αυτό τη ζωντανεύει περισσότερο. Εδώ εντάσσονται όλα τα ηχητικά τεκμήρια, μικρά εκθέματα, όπως γράμματα, και στη μέση τρεις νησίδες αφιερωμένες στην τεχνική της και την εκπαίδευσή της σε σχέση με τον επαγγελματισμό της, και στο φόντο αυτών οι διαπροσωπικές της σχέσεις. Και υπάρχει και μια ξεχωριστή νησίδα για τη Μήδεια για την οποία υπάρχει πάρα πολύ υλικό.

ΕΚ: Και η τελευταία ενότητα αφορά τη διαχείριση του μύθου, δηλαδή τι γίνεται με το είδωλο Κάλλας από το θάνατό της μέχρι σήμερα. Βιβλία, ταινίες, πίνακες, φωτογραφίες, αποκόμματα από εφημερίδες, κλπ. Στο ισόγειο θα υπάρχει το μπιστρό που θα λέγεται La Divina —ιδέα της Σοφίας Πελοππονησίου—, και ο πίσω δρόμος, η Πετράκη, είναι πολύ εντυπωσιακός, λίγο άγνωστος άλλα έχει ήδη μια έτοιμη κατάσταση, είναι πολύ ζωντανός. Τέλος στον τρίτο όροφο θα είναι η mediatheque και μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων χωρίς την οποία δε ζει κανένα μουσείο, κατά τη δική μου γνώμη. Διότι αν δεν έχεις δυνατότητα να κάνεις περιοδικές εκθέσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα δεν υπάρχεις στο χάρτη ως μουσείο.

D/A: Αν κρίνω απ’ όσα έχω δει μέχρι στιγμής —αλλά και λιγότερα απ’ όσα είδα να γίνουν— όταν ανοίξει το μουσείο, λογικά θα συρρέουν οι επισκέπτες. Διότι το brand name Κάλλας είναι από μόνο του φοβερά δυνατό. Πιο πολύ για ξένους απ’ ότι για Έλληνες, κατά πάσα πιθανότητα.

ΕΚ: Κι εγώ αυτό πιστεύω.

ΑΧ: Τώρα που βλέπαμε ξανά τον πρώτο όροφο σκεφτόμουν πως βάζει την Κάλλας στην διάσταση την ανθρώπινη: ότι είναι γυναίκα, ότι είναι άνθρωπος. Δηλαδή, ενώ στον δεύτερο την έχεις αποθεώσει για το πόσο μεγάλη καλλιτέχνιδα είναι, πόσο μεγάλη δασκάλα…

ΕΚ: Μα πιο πολύ δεν αγαπάς κάποιον όταν γνωρίσεις όλες τις διαστάσεις του;

ΑΧ: Αυτό μου το θύμισε περισσότερο από ότιδήποτε άλλο αυτή η φωτογραφία που είδαμε όπου την αγκαλιάζουν οι τρεις άντρες [ο Μενεγκίνι, ο Ωνάσης και ο Μινωτής]. Δηλαδή… είναι αυτό ακριβώς που μένει από την Μαρία Κάλλας: Τη διεκδικούσαν όλοι.

callas 6

Από το αρχείο του λάτρη της Κάλλας και συλλέκτη Δημήτρη Πυρομάλλη

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Πολιτιστική κληρονομιά

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

 

4 comments

  1. Reblogged this on The Athenian Chic and commented:
    Η δημιουργία ενός Μουσείου αποκλειστικά για τη μεγαλύτερη soprano όλων των εποχών Μαρία Κάλλας στο κέντρο της Αθήνας είναι η απόδειξη ότι υπάρχουν άνθρωποι με όραμα. Ο Αλέξανδρος Χαρκιολάκης είναι μουσικολόγος και διευθυντής ορχήστρας. Πέρα από άριστος επστήμων και μουσικός είναι ένας άνθρωπος εξαιρετικά καλλιεργημένος και ταγμένος στην ανάδειξη του ελληνικού πολιτισμού. Η συνεργασία του με την αρχιτέκτονα μουσειολόγο Ερατώ Κουτσουδάκη είναι σίγουρο ότι θα έχει έξοχα αποτελέσματα!

    Μου αρέσει!

  2. Ευχαριστώ για το σχόλιο που με κάνει να κοκκινίζω αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η Ερατώ Κουτσουδάκη και η Ανδρομάχη Γκαζή έκαναν την περισσότερη δουλειά και τα έχουν πάει περίφημα. Εγώ κλήθηκα να δώσω τα φώτα μου αλλά τη μεγάλη μάχη την έδωσαν εκείνες…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.