Μπαντ, ο πρωτοπόρος της αυτοκίνησης

—της Stucano Closer—

Το ταξίδι «coast to coast» με αυτοκίνητο, από τη μία ακτή της Αμερικής στην άλλη, ήταν και παραμένει η μεγάλη περιπέτεια των αμερικανόπαιδων και μια από τις αγαπημένες φαντασιώσεις αναρίθμητων ανθρώπων ανά τον κόσμο. Είναι, όπως και να το κάνουμε, ένα ταξίδι εμβληματικό. Έχουν γραφτεί βιβλία, τραγούδια, έχουν γυριστεί ταινίες… Και είναι πολύ παλιά ιστορία. Τόσο παλιά, όσο και το ίδιο το αυτοκίνητο ως μέσο.

Για την ακρίβεια, το πρώτο τέτοιο ταξίδι, από το Σαν Φρανσίσκο έως τη Νέα Υόρκη, έγινε το 1903, με συντελεστές έναν πρώην γιατρό, έναν μηχανικό και έναν σκύλο. Ο Μπαντ το πιτ μπουλ ήταν αυτός που άνοιξε το δρόμο για όλα τα σκυλιά που βλέπουμε σήμερα γύρω μας να απολαμβάνουν τη διαδρομή με το κεφάλι έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου, το στόμα ανοιχτό με τη γλώσσα να ανεμίζει και τον αέρα να τους παίρνει τα μαλλιά.

Τα πράγματα έγιναν ως εξής: Ο δρ Οράτιος Τζάκσον θέλησε να αποδείξει ότι το αυτοκίνητο είναι κάτι παραπάνω από «ένα παιχνίδι για πλούσιους», κατάλληλο μόνο για βόλτες στην πόλη. Έτσι, σαν άλλος Φιλέας Φογκ, ξεκίνησε με τον Πασπαρτού του, τον μηχανικό Σιούαλ Κρόκερ το μεγάλο ταξίδι, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των εφημερίδων και του κοινού. Από νωρίς, οι δύο ταξιδιώτες συνειδητοποίησαν πως έλειπε ένα σκυλί από την ομάδα – οι λόγοι δεν είναι σαφείς. Πάντως, φεύγοντας από το Άινταχο, χρειάστηκε να επιστρέψουν στο ξενοδοχείο όπου είχαν καταλύσει για να πάρουν το παλτό που είχε ξεχάσει εκεί ο Τζάκσον, και στο δρόμο κάποιος τους ρώτησε μήπως ήθελαν ένα σκυλί για μασκότ. «Η αλήθεια είναι πως προσπαθούσα μέρες τώρα να βουτήξω κανένα, κι έτσι δέχτηκα με χαρά τον Μπαντ ως δώρο», έγραφε ο Τζάκσον στη γυναίκα του.

Ο Μπαντ, το ανοιχτόχρωμο πιτ μπουλ, έκλεψε αμέσως την παράσταση. Κάποιες εφημερίδες έγραψαν ότι ο Τζάκσον τον έσωσε από κυνομαχίες· άλλες, ότι ήταν αδέσποτος και ακολούθησε επί χιλιόμετρα το αυτοκίνητο «ζητώντας» να τον πάρουν μαζί τους. Όπως και να είναι, ο Μπαντ ήταν εξαίρετος συνοδηγός και καλή παρέα. Μάλιστα, ο Τζάκσον τού προσάρμοσε και ειδικά γυαλιά, για να μην του ερεθίζει τα μάτια η σκόνη των ανύπαρκτων σχεδόν δρόμων.

Ο Μπαντ με τα goggles έκανε θραύση. Και ο ίδιος ήταν σταθερά και εξαιρετικά ευτυχής: «Ο μόνος από την τριάδα που δεν χρησιμοποίησε καμία απολύτως βωμολοχία σ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού», έγραφε ο Τζάκσον. Ο Μπαντ παρέμεινε με τον γιατρό και την οικογένειά του για όλη του τη ζωή. Μάλιστα, τον συνόδευσε και σε πολλά άλλα ταξίδια με αυτοκίνητο ανά την Ανατολική Ακτή – ένας πραγματικός πιονιέρος, που έδειξε σε όλα τα μελλοντικά σκυλιά τη χαρά του αυτοκινήτου, πριν καλά-καλά υπάρξουν τα αυτοκίνητα.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Ποιον είπες ζώο, ρε;