Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #136
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης

My Sharona (1979) – The Knack

Το 45άρι (από τον πρώτο τους δίσκο, Get the Knack) πήγε σφαίρα στο #1 του Billboard κι έμεινε εκεί για 6 βδομάδες. Ήταν το ταχύτερο χρυσό δισκάκι από την εποχή του I Want to Hold your Hand (1964) των Beatles. Τεράστια επιτυχία!

Το καλοκαίρι του ’79 ο Γιάννης Πετρίδης το έπαιξε στη ραδιοφωνική του εκπομπή αμέτρητες φορές, επαινώντας το παραληρηματικά. Είχε κι εκείνο το κολλητικό riff, δεν ήθελε πολύ: έπαιζε παντού. Μουσικά μιλώντας, ακουγόταν φρέσκο. Ήταν όμως; Το χαρακτηριστικό riff είναι ουσιαστικά αντιστροφή του riff του αριστουργηματικού Gimme Some Lovin’ (1967) των Spencer Davis Group και το εξίσου χαρακτηριστικό μοτίβο των tom-tom drums είναι ξεπατικοσούρα από το Going to a Go-Go (1965) των Smokey Robinson and the Miracles. Όχι πως όλ’ αυτά σημαίνουν τίποτα: αφού παρθενογένεση στην τέχνη δεν υπάρχει, θεμιτές οι «επιρροές», μέρος του παιχνιδιού κι αυτές.

Το τραγούδι υπογράφουν οι Doug Fieger (ο τραγουδιστής – αυτός με το δεύτερο χειρότερο κούρεμα όλων των εποχών) και Berton Averre (ο κιθαρίστας – αυτός που μοιάζει με κράμα Βαμβακούλα, Χατζηπαναγή και Τραμπάκουλα). Οι στίχοι μιλάνε για μια Sharona (όνομα κι αυτό!), η οποία αποτελεί προφανώς το ερωτικό αντικείμενο του πόθου για τον πρωτοπρόσωπο αφηγητή. Και ποια είναι αυτή η Sharona, για να ’χουμε καλό ρώτημα; Είναι υπαρκτό πρόσωπο; photo.phpΩ, ναι! Λέγεται Sharona Alperin και το 1979, σε ηλικία 17 χρονών (ανήλικη σε όλες τις πολιτείες!), ήταν το κορίτσι του (εικοσιπεντάρη τότε) γερο-Doug. Όχι μόνο υπήρχε, αλλά ξέρουμε και με τι έμοιαζε πριν 35 χρόνια: είναι αυτή που κοσμεί το εξώφυλλο του ομώνυμου single (βλ. φωτογραφία), φορώντας τζιν και λευκό αμάνικο μπλουζάκι (and no bra!).

Προσωπικά, το τραγούδι τότε δεν μου άρεσε – υπήρχαν χιλιάδες καλύτερα πράγματα ν’ ακούσει κανείς εκείνη την περίοδο. Ούτε και τώρα μου αρέσει, αλλά το ακούω ευχάριστα, όσο στραβομουτσουνιάζω. Επιμύθιο: Όταν ένα τραγούδι δεν είναι (μόνο) τραγούδι, λειτουργεί με τρόπους διεπιστημονικά ασύλληπτους.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο Facebook

Το dim/art στο Facebook

Κράτα το

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s