Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #152
Dj της ημέρας, η Ειρήνη Βεργοπούλου

Γλυκό παιδί — και κακοποιημένο.

Πριν από δυο χρόνια, μια είδηση λάιτ ύφους, στα ψιλά και ασήμαντα των ενημερωτικών σάϊτς, στην κατηγορία «μύγας» δηλαδή και όχι βαρέων βαρών, μου κράτησε την προσοχή δυο ή τρία δευτερόλεπτα περισσότερο από το σύνηθες που τις κοιτώ ή δεν κοιτώ, ενώ περνούν κατά εκατοντάδες, στα πλαϊνά, κάθετα, ή στον πάτο, τρέχοντα στην οθόνη: Η Lana del Rey έχει δεσμό με τον Axl Rose.

Η ποια με τον ποιόν; Το προσωπικό μου σάστισμα αφορούσε στη διαφορά ηλικίας, στυλ, ύφους, εποχής, και λοιπά. Σε μια εικόνα που τον αναζήτησα, ένας ολοφάνερα μεσήλικας άντρας, με τους δακτύλιους της ηλικίας έντονα σκαλισμένους στο λαιμό, έπαιζε κήμπορντς σε κάποια συναυλιακή εμφάνιση, πριν κάποιο καιρό, κάπου. Ο «Axl» (William Bruce) Rose. Αυτός ο ξανθός, εντελώς Αμερικάνος, ροκάς των έιτιζ, με το νευρώδες, δυνατό σαν  ωρολογιακή βόμβα σώμα, που χτυπιόταν μαζοχιστικά πάνω στις εξέδρες. Με τις σέξυ μπαντάνες στα ίσια μαλλιά, και τα κουστούμια με βάτες πάνω από τα στενά κολάν. Αυτός ο τύπος λοιπόν, με την τρομερή φωνή που έπιανε πανύψηλες οκτάβες και που δεν τραγούδαγε, αλλά ούρλιαζε. Σε διαρκή, σχεδόν οργασμικά κρεσέντα. Σαρώνοντας με αυτοπεποίθηση την τραγουδιστική μυθιστορία της δεκαετίας του ‘80 και αρχών ‘90. Ετούτος λοιπόν, και η μπάντα του, οι Guns N’ Roses, είχαν  ταράξει όλη την υφήλιο τότε, στα 1988, με το άλμπουμ τους  «Appetite-ω-πόσο-τέλειος-τίτλος-for destruction», και με το αρχικό τους γιγαντιαίο χιτ και κλιπ, «Sweet Child O’ Mine», πριν ακολουθήσουν ως γνωστόν και  οι άλλες δυναμικές επιτυχίες : «Welcome to the jungle», «Paradise city» κλπ.

Το «γλυκό κορίτσι» των στίχων λοιπόν, ήταν κατ αρχάς η τότε κοπέλα του, Erin Everly, κόρη του Don Everly των Everly brothers. Έλα όμως που το τραγούδι ήταν στην πραγματικότητα πολύ περισσότερα πράγματα. Κατά πρώτον, δεν είχε ξεκινήσει για να γραφτεί ως τραγούδι. Μια μέρα που η μπάντα έκανε πρόβες σε ένα στούντιο στην Καλιφόρνια, στα ξεκινήματά τους, ο –επίσης μυθικός τώρα– κιθαρίστας τους, Slash, πειραματιζόταν με κάτι αστεία γρατζουνίσματα, κάνοντας γκριμάτσες στον ντράμερ τους Steven Addler. Τα άλλα δυο μέλη Izzy Stradlin και Duff McKagan άρχισαν να καταπιάνονται με τους αυθόρμητους αυτούς ήχους, μορφοποιώντας σιγά σιγά κάτι, ενώ σε άλλο πάτωμα τους άκουγε ο Axl Rose. Τελικά σε λίγο είχε φτιαχτεί ένα τραγούδι που ο Axl ήθελε να αφιερώσει στην φιλενάδα του, αλλά ήταν ακόμα ημιτελές. Λίγο καιρό αργότερα, σε μια ντέμο ηχογράφηση για τον παραγωγό, καθώς έσπαζαν το κεφάλι τους πώς να προσθέσουν κάτι έντονο για την κορύφωση, ο Rose αναρωτιόταν φωναχτά και συνέχεια: “Where do we go now?” — και τελικά την ατάκα αυτή την έβαλαν στους στίχους. Φτιάχτηκε μετά και ένα  κλιπ που τους δείχνει ενώ κάνουν πρόβα στη Huntington Beach, περιέλαβαν και όλες τις τότε κοπελιές τους μέσα (και ένα σκύλο τους), και τα υπόλοιπα είναι Ιστορία. Στις μέρες της μεγάλης ανάπτυξης των βίντεο κλιπ, τότε, το συγκεκριμένο παιζόταν ατελείωτα στις  ΜΤV οθόνες όλου του κόσμου, εκτοξεύοντας το γκρουπ στο να γίνουν σούπερσταρς.

Το «Sweet Child O’ mine» έχει ψηφιστεί έκτοτε πολλές φορές στα κορυφαία, από πλευράς δημοφιλίας, τραγούδια της ροκ και ποπ, σε πολλές διαφορετικές ψηφοφορίες κριτικών και κοινού, ενώ το χαρακτηριστικό του guitar riff, το επαναλαμβανόμενο μοτίβο του στις χορδές δηλαδή, θεωρείται από τα καλύτερα και γνωστότερα έβερ.

Όμως το τι συνέβη στην πραγματική ζωή, απέχει από τον παθιασμένο  ρομαντισμό των  στίχων του. Ο Rose όντως εμπνεύστηκε από την σχέση του με την Erin για να το γράψει, αλλά η ζωή μαζί του ήταν εφιάλτης, τελικά, όπως αποκάλυψε η Erin Everly, έξη χρόνια αργότερα, σε μια πολύ δημοσιοποιημένη αίτηση διαζυγίου. Σύμφωνα με την επίσημη κατάθεσή της, ο τραγουδιστής ήταν διαρκώς και επί μακρόν βίαιος, την έδερνε και τη χτύπαγε άσχημα, μπροστά και σε άλλους, και της έκανε το βίο αβίωτο, σωματικά και ψυχολογικά.
erin-everly-and-axl-rose-get-married
Αυτό που δεν ήταν βέβαια το 1988 γνωστό, αλλά το αποκάλυψε ο ίδιος πολλά χρόνια μετά, είναι ότι ο Axl είχε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, σαν επακόλουθο της δύσκολης παιδικής του ηλικίας. Ο βιολογικός του πατέρας ήταν 20 χρόνων όταν εκείνος γεννήθηκε, και η μητέρα του 16. Χώρισαν γρήγορα, η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε, και ο πατριός του ήταν υπερβολικά θρησκόληπτος και πουριτανός, και τον έδερνε επίσης. Το ότι ήταν υιοθετημένος το έμαθε τυχαία στα 17 του. Δεν είδε ποτέ πια τον βιολογικό πατέρα του, ο οποίος ήταν παραβατικό άτομο, και που μάλλον δολοφονήθηκε στις αρχές του ‘80 από συνεργάτη του κακοποιό. Ο Axl έπασχε δεκαετίες από διπολισμό και ψυχώσεις και νοσηλεύτηκε σε κλινικές, ενώ του χορήγησαν βαριά ψυχοφάρμακα. Μετά έκανε ψυχοθεραπεία, για να ξεπεράσει τα παλιά συναισθηματικά του τραύματα. Τότε, τo 1992, βγήκε δημόσια και είπε ότι ο βιολογικός του πατέρας, για λίγο καιρό και όταν ο ίδιος ήταν νήπιο, τον είχε απαγάγει και τον είχε κακοποιήσει σωματικά και σεξουαλικά.

Σαν μια αποδοχή, θα ’λεγε  κανείς, του ατελείωτου ντόμινο ενδοοικογενειακής βίας, ο Rose υπήρξε και εξαιρετικά ειλικρινής : «Όταν λένε ότι (στα τραγούδια) ο Axl Rose ουρλιάζει σαν δίχρονο παιδί… έχουν δίκιο», είπε.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο Facebook

Το dim/art στο Facebook

Κράτα το

Κράτα το

One thought on “Sweet Child O’ Mine

  1. Παράθεμα: Sweet Child O’ Mine | Ειρήνη Βεργοπούλου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s