Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #177
Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

Δεν μπορώ να σκεφτώ πολλά κομμάτια (εντάξει, βγάζω έξω τα εντελώς πανηγυρτζίδικα) που έχουν κλαρίνο και δεν μ’ αρέσουν. Αυτό, κατ’ αρχήν. Το κλαρίνο είναι το βιολί των πνευστών, στο τονικό εύρος και στην ευλυγισία της έκφρασης – ο πιο αγαπημένος μου ήχος στη μουσική. Τζαζ, κλασική, δημοτικά, τα κάνει όλα, με στρογγυλάδα και κομψή δύναμη. Επίσης θυμίζει βιολί γιατί, όπως συμβαίνει, βέβαια, με όλα τα πνευστά, τον ήχο τον πλάθει ο μουσικός· και ο ήχος του λάθους είναι διαβολικά επώδυνος. Όπως στο βιολί.

Το συγκεκριμένο τραγούδι-που-δεν-είναι-τραγούδι (τα πρώτα δύο λεπτά, δηλαδή, του Media Luz) ήταν αποκάλυψη: πριν τον Κηλαηδόνη, δεν είχα ξανακούσει άλλον Έλληνα να γράφει κλασική τζαζ. Ήταν όμως και μια από τις πιο πρώιμες επαφές μου με τον ήχο του κλαρίνου. Όταν το πρωτοάκουσα, χωρίς τον περισπασμό στίχων, που ανέκαθεν με απορροφούσαν δυσανάλογα στα «κανονικά» τραγούδια, συγκεντρωνόμουν στην απλή μελωδία του κλαρίνου-πρωταγωνιστή και μπορούσα να φανταστώ ό,τι ήθελα: χρώματα που εκρήγνυνται σε αργή κίνηση μέσα σε ένα νουάρ φόντο.

Ναι, το κλαρίνο όλα αυτά.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s