Home

Αυτό δεν είναι τραγούδι #178
Dj της ημέρας, ο Βαγγέλης Φωκάς

Ο James Brown και ο Joe Tex δεν υπήρξαν ποτέ αυτό που κάποιος θα έλεγε «αγαπημένοι φίλοι». Αντιθέτως, μεταξύ τους είχε δημιουργηθεί μια χρόνια κόντρα που ξεκίνησε αρκετά νωρίς στην καριέρα τους, κυρίως επειδή ο Joe ήταν πεπεισμένος ότι ο James τού έκλεβε την κίνηση με το μικρόφωνο και την κλωτσιά στον αέρα, η οποία αποτελούσε το σήμα κατατεθέν του.

Η κατάσταση όμως άρχισε να μυρίζει μπαρούτι το 1961, όταν ο James Brown διασκεύασε το ολόφρεσκο single του Joe Tex, “Baby You’re Right”. Ενώ τα δύο 45άρια κυκλοφόρησαν περίπου την ίδια εποχή, η εκτέλεση του Brown γνώρισε τεράστια επιτυχία και έφτασε έως το νούμερο δύο των R&B charts.

10846383_10152542335712960_6514068044611319375_n

10686714_10152542336217960_8199529368648345488_n

Σε μια εκδικητική τροπή των πραγμάτων, ο James κλέβει την κοπέλα του Joe, Bea Ford. Και λίγο αργότερα, λες και δεν έφταναν όλα αυτά, ο Brown στέλνει κι ένα γράμμα στον Tex όπου λίγο-πολύ τού έλεγε ότι βαρέθηκε την Bea και του τη δίνει πίσω. Αντί άλλης απάντησης, ο Joe Tex κυκλοφορεί το “You Keep Her”, τραγούδι στο οποίο απευθύνεται στον Brown με το όνομά του και του λέει πως, έτσι κι αλλιώς, είναι καλύτερα χωρίς την Bea.

Η τεταμένη κατάσταση κορυφώνεται έπειτα από αρκετό καιρό,  όταν ο James Brown αποφασίζει να επιστρέψει και να παίξει στο Macon της Γεωργίας, τη γενέτειρά του. Την εμφάνιση εκείνη άνοιξε ο Joe Tex φορώντας μια σκισμένη τρύπια κουβέρτα. Πέφτοντας στα γόνατα και πιάνοντας την πλάτη του σαν να είχε φοβερούς πόνους, άρχισε να φωνάζει: «Έλεος! Έλεος! Έλεος! Βγάλτε μου αυτή την κάπα!» — παρωδώντας έτσι την κάπα που ο James Brown φορούσε στις συναυλίες του.

Έξαλλος, ο James Brown πήρε εκείνο το βράδυ στο κατόπι τον Joe Tex· τον ακολούθησε σε κάποιο τοπικό club, το “Club 15”, όπου εκείνη τη βραδιά έπαιζαν ο Otis Redding και οι Pipetones. O Brown μπήκε στο club με μια καραμπίνα και άρχισε να πυροβολεί κατά πάντων. Κάποιος από το μπαρ απάντησε στα πυρά. Μες στη γενική σύγχυση ο Joe Tex ξεγλίστρησε από την πίσω πόρτα, ενώ ο Brown επέστρεψε στο πούλμαν του και έφυγε.

Αρκετά χρόνια μετά, οι αιώνιοι αντίπαλοι φαίνεται να τα βρήκαν αρκετά ώστε ο Joe Tex να δηλώσει: “If I was a dancefloor, James Brown could mash potatoes on me all night long!”

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s