Φωνή με ταυτότητα

RIP Joe Cocker

—της Μαργαρίτας Ζαχαριάδου—

Πριν λίγο έγινε γνωστό ότι η ροκ έχασε έναν ακόμα σπουδαίο ερμηνευτή: ο μεγάλος Τζο Κόκερ πέθανε σήμερα, στα 70 του.

Joe_cocker_1970

 

Δεν είναι πολλές οι περιπτώσεις καλλιτεχνών της ροκ που να κάνουν καριέρα αποκλειστικά ως τραγουδιστές και όχι ως συνθέτες ή μέλη συγκροτημάτων που παρεμπιπτόντως τραγουδάνε κιόλας. Ο Τζο Κόκερ ανήκε σ’ αυτή τη σπάνια κατηγορία. Σφράγισε με τη μεγάλη του φωνή και την παθιασμένη ερμηνεία του μεγάλα τραγούδια. Γιατί αυτό ήταν το χαρακτηριστικό του: όχι μόνο μια καθαρά ροκ φωνή, απόλυτα αναγνωρίσιμη με το γρέζι και την τραχύτητά της, αλλά και μια εκπληκτική ικανότητα να γυρίζει τα τραγούδια τα μέσα έξω, να αποκαλύπτει τη δυναμική και την έντασή τους. Το έδειξε πρώτη φορά στο Γούντστοκ, κάνοντας δικό του το With a little help from my friends (και διχάζοντας την υφήλιο για το ποια εκτέλεση είναι καλύτερη). Είπε το First we take Manhattan καλύτερα από τον Κοέν. Ερμήνευσε το Unchain my heart με τρόπο που ζήλεψε ο Ρέι Τσαρλς.

joe-cocker-4eadc2b00d980

 

 

Ο Κόκερ γεννήθηκε στο Σέφιλντ το 1944 και άρχισε να τραγουδάει σε παμπ της πόλης από έφηβος. Από το 1968 και μετά, όταν έδειξε με το With a little help from my friends στον κόσμο τι εκπληκτικά πράγματα μπορεί να κάνει με τη φωνή του, δεν έπαψε να ηχογραφεί και να δίνει συναυλίες στην Ευρώπη και στην Αμερική (η πρώτη τουρνέ του στην Αυστραλία το 1972 διακόπηκε άδοξα, όταν συνελήφθη για κατοχή μαριχουάνας). Στα 70s κόλλησε με την ηρωίνη, ξεκόλλησε, έπινε πάντα πολύ και συνεργαζόταν με τους πάντες – από τον Τζίμι Πέιτζ και τον Μπο Ντίντλεϊ έως τον Τζον Μπελούσι στο Saturday Night Live.

joe-cocker (1)

 

 

Η φωνή του συνδέθηκε στη συνείδησή μας και με τα 80s, μέσω του κινηματογράφου: το Up where we belong, που ακουγόταν στο «Ιπτάμενος και τζέντλεμαν» και βέβαια το You can leave your hat on, από τις «Εννιάμιση Βδομάδες». Το τελευταίο από το 23 συνολικά άλμπουμ του κυκλοφόρησε το 2012, με τίτλο Fire it up. Ο Κόκερ τραγούδησε τα πάντα, και τα τραγούδησε όλα με τον τρόπο του. Ήταν μια φωνή με ταυτότητα, με πρόσωπο, μια φωνή που επί σαράντα χρόνια δεν έπαψε να δημιουργεί και να αναδημιουργεί μουσική.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Μουσική

Το dim/art στο facebook
Το dim/art στο facebook

One comment

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.