Μια ιστορία γοτθικής φρίκης

cheimonas

«Για ποιο βιβλίο που δεν έγραψα ευχαριστώ τον θεό της λογοτεχνίας;» — απαντά ο συγγραφέας Θανάσης Χειμωνάς

 

Ξημέρωνε 28η Οκτωβρίου 1990. Δεύτερη χρονιά φοιτητής στο Στρασβούργο. Έναν χρόνο πριν είχα κάνει μάθημα για πρώτη φορά ανήμερα της εθνικής επετείου, αυτή τη φορά όμως έπεφτε Σάββατο οπότε δεν θα πρόδιδα το ένδοξο «Όχι» του Ιωάννη Μεταξά. Θυμάμαι πως είχα πέσει νωρίς για ύπνο, αλλά είχα ξυπνήσει από μια τρομαχτική μπόρα με κεραυνούς και τέτοια. Προσπαθούσα να ξανακοιμηθώ μα ύπνος δε μου κολλούσε. Άναψα τα φώτα και έβαλα τον τοπικό ραδιοσταθμό για να περάσει η ώρα.

Ώσπου ξαφνικά… Ξαφνικά μου ήρθε έμπνευση!

Εκείνη την εποχή περνούσα μια φάση φανταστικής λογοτεχνίας. Βιβλίων θρίλερ και τρόμου. Ξεκοκάλιζα μανιωδώς τον Στίβεν Κινγκ αλλά και μια σειρά από βιβλία τσέπης που έβρισκα στα περίπτερα με τίτλο «Η Βιβλιοθήκη του Τρόμου». Μέχρι τότε (αλλά και για κάμποσα χρόνια μετά) δεν είχα σκεφτεί ποτέ να γίνω συγγραφέας. Εκείνη τη στιγμή όμως μου ήρθε η όρεξη να γράψω ένα μυθιστόρημα. Μια ιστορία γοτθικής φρίκης. Άρχισα να γράφω χωρίς να ξέρω πού θα κατέληγα. Ήταν η ιστορία της Αλεξάνδρας. Μιας νεαρής κοπέλας στις αρχές του 20ού αιώνα, η οποία βρισκόταν σε ένα τεράστιο σκοτεινό σπίτι. Έξω λυσσομανούσε (καλή ώρα) μια τρομερή  καταιγίδα και το μόνο που μπορούσε να διακρίνει υπό το φως των αστραπών ήταν κάποιοι παράξενοι «όγκοι» — πιθανότατα, τα πτώματα των υπόλοιπων μελών της οικογένειάς της. Των συγγενών της που τους είχαν σφάξει «Εκείνοι». Αφού ολοκλήρωσα δύο σελίδες, νύσταξα και ξανάπεσα για ύπνο.

Το βιβλίο εκείνο δεν συνεχίστηκε ποτέ. Λογικά πρέπει να έχω ακόμα το φύλλο το χαρτί. Έχω καιρό να το δω, αλλά πάντα μου έκανε εντύπωση το πόσο κακογραμμένο ήταν.

Επτά χρόνια αργότερα ολοκλήρωσα το πρώτο μου διήγημα, το «Άλλοθι», ξεκινώντας επίσημα την συγγραφική μου καριέρα. Ευτυχώς, η φριχτή ιστορία της Αλεξάνδρας δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Πιθανότατα θα αποτελούσε ένα ακόμα βιβλίο που δεν βρήκε ποτέ εκδότη και η Ελλάδα θα έχανε έναν κορυφαίο συγγραφέα που ειδικεύεται στους μετανάστες και τον ανεκπλήρωτο έρωτα.

* * *

Θανάσης Χειμωνάς @biblioNET

Ο Θανάσης Χειμωνάς γεννήθηκε το 1971 στην Αθήνα. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με δύο διηγήματα στην εφημερίδα Τα Νέα — το πρώτο κυκλοφορεί στη συλλογή διηγημάτων Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο (Κέδρος). Είναι πτυχιούχος φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου, σπούδασε κινηματογράφο στο ίδιο πανεπιστήμιο και δημοσιογραφία στο Λονδίνο. Το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Ραμόν κυκλοφόρησε το 1998, το δεύτερο, Σπασμένα ελληνικά, το 2001, και ακολούθησαν: Ανεξιχνίαστη ψυχή (2003), Η μπλε ώρα (2005), Ραγδαία επιδείνωση (2007), Δεν την αγαπάω πια (2010). Το Μάιο του 2002 το Ραμόν εκδόθηκε στη Γαλλία από τις εκδόσεις Alter Edit, και τον Μάρτιο του 2003 ακολούθησαν τα Σπασμένα ελληνικά. Έχει εργαστεί ως αθλητικός συντάκτης και ως αρθρογράφος σε πολιτική εφημερίδα. Στις βουλευτικές εκλογές του 2012 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τους συνδυασμούς του ΠΑΣΟΚ.

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ
(2013) Ζούμε τις τελευταίες μας μέρες, Εκδόσεις Πατάκη
(2010) Δεν την αγαπάω πια, Εκδόσεις Πατάκη
(2010) Η μπλε ώρα, Εκδόσεις Πατάκη
(2008) Ραγδαία επιδείνωση, Εκδόσεις Πατάκη
(2005) Η μπλε ώρα, Εκδόσεις Πατάκη
(2003) Ανεξιχνίαστη ψυχή, Εκδόσεις Πατάκη
(2001) Σπασμένα ελληνικά, Κέδρος
(1998) Ραμόν, Κέδρος
Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2012) Τέλος καλό, όλα καλά, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2012) Τέλος καλό, όλα καλά, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2011) Παίγνια, Futura
(2010) Η εντεκάδα, Μπαρτζουλιάνος Ι. Ηλίας
(2008) Άγονη γραμμή, Athens Voice
(2007) Το λιμάνι της ζωής μου, Εμπειρία Εκδοτική
(2004) Το χρονικό του Κέδρου, Κέδρος
(2003) Ιμερολόγια, Μίνωας
(2003) Ο τρίτος πελάτης. Η Σβετλάνα και η Σταματία. Ταξίδι αλλού. Η κρυφή γοργόνα. Ο άλλος. Η Λάμπουσα. Ο υπόγειος των Αθηνών. Η επιστροφή, Μεταίχμιο
(1997) Έρωτας σε πρώτο πρόσωπο, Κέδρος
Μεταφράσεις
(2011) Wilder, Gene, 1933-, Φίλα με σαν ξένος, ΑΛΔΕ Εκδόσεις
(2010) Συλλογικό έργο, Ποδόσφαιρο, Εκδόσεις Πατάκη [μετάφραση, επιμέλεια]
(2009) Συλλογικό έργο, Ποδόσφαιρο, Εκδόσεις Πατάκη [μετάφραση, επιμέλεια]
(2006) Pelé, Πελέ η αυτοβιογραφία, Εκδόσεις Πατάκη

* * *

Κάθε εβδομάδα ένας λογοτέχνης απαντά στο ερώτημα του dim/art «Για ποιο βιβλίο που δεν έγραψα ευχαριστώ τον θεό της λογοτεχνίας;» Επιχειρούμε δι’ αυτής της οδού να προσεγγίσουμε το στίγμα των σημερινών ελλήνων λογοτεχνών: διερευνώντας τι απεχθάνονται, τι αντιπαθούν ή, έστω, τι αποφεύγουν οι σύγχρονοι πεζογράφοι και ποιητές, προσπαθούμε να κατανοήσουμε τι επιδιώκουν.

Επιμέλεια: Ελένη Κεχαγιόγλου.

* * *

Στο «Cafe dim/art» γίνονται διαδικτυακές συναντήσεις σύγχρονων ελλήνων συγγραφέων και καλλιτεχνών.

Εδώ άλλες αναρτήσεις από το Cafe dim/art

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.