Πράσινες γέφυρες

—της Stucano Closer—

Οι αριθμοί είναι κυριολεκτικά ασύλληπτοι, κι ωστόσο πραγματικοί: Κάθε μέρα, σχεδόν ένα εκατομμύριο ζώα σκοτώνονται μόνο στους δρόμους των ΗΠΑ. Ανάλογα είναι τα νούμερα και σε άλλες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου, όπου ο άνθρωπος εχει συρρικνώσει τον ζωτικό χώρο των ζώων, δημιουργώντας απροσπέλαστα εμπόδια στη μετακίνησή τους: τους δρόμους ταχείας κυκλοφορίας. Γιατί τα ζώα περνάνε τον δρόμο; Για χίλιους δυο λόγους: Για να βρουν τροφή, για να μεταναστεύσουν, για να ζευγαρώσουν, για να βρουν κατάλυμα. (Ο περιορισμός τους σε έναν περίκλειστο χώρο εγκυμονεί άλλους κινδύνους, όπως ο εκφυλισμός λόγω αναγκαστικής ενδογαμίας.)

Αρκούδες, λύκοι, αλεπούδες, λαγοί, φίδια, σκατζόχοιροι, σκυλιά, γάτες ακόμα και πολλά είδη πουλιών είναι τα συχνότερα θύματα των αυτοκινήτων. Ιδίως στην Αμερική, η θνησιμότητα των ζώων που πέφτουν θύματα τροχαίων ατυχημάτων έχει επηρεάσει ακόμα και τη συνολική επιβίωση κάποιων ειδών, όπως τα ελάφια. (Αλλά κι εδώ, στην Ελλάδα, τα δυστυχήματα με θύματα αρκούδες στη Βόρεια Ελλάδα είναι ανατριχιαστικά συχνά.)

Και φυσικά, καθόλου αμελητέοι δεν είναι και οι κίνδυνοι για τους οδηγούς.

Ένας τρόπος λοιπόν για να ελαχιστοποιηθούν τα ατυχήματα είναι η κατασκευή διαβάσεων, υπόγειων και υπέργειων, αποκλειστικά για ζώα. Η πρώτη γέφυρα διέλευσης αγριων ζώων κατασκευάστηκε στη Γαλλία ήδη το 1950. Το παράδειγμά της έχουν ακολουθήσει έκτοτε οι ΗΠΑ, πολλές ευρωπαικές χώρες, όπως η Ολλανδία, η Γερμανία, η Ελβετία, αλλά και πολλές αφρικανικές.

Τέτοιες προβλέψεις, φυσικά, δεν υπάρχουν στους μεγάλους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους, όπως η Εγνατία (αν και σχεδιάζεται η ανέγερση φράχτη). Να ελπίζουμε πως θα υπάρξουν σε μελλοντικές κατασκευές;