Ρετρό #134 — Αγάπη μου κατήγγειλα το παιδί

francois-bertillon-mug-shot-18931

Γαλλία, 17 Οκτωβρίου 1893: Στον Αλφόνς Μπερτιγιόν, γάλλο αστυνομικό και ερευνητή της βιομετρικής, χρωστάμε την τυποποίηση της «φωτογραφίας συλληφθέντος». Ο λόγος που η αστυνομία άρχισε να φωτογραφίζει όσους συνελάμβανε ήταν η πεποίθηση του Μπερτιγιόν ότι τα ανθρώπινα αυτιά έχουν μοναδικό σχήμα και μπορούν να χρησιμεύσουν ως στοιχείο ασφαλούς ταυτοποίησης — αυτά προτού βρεθεί ασφαλής μέθοδος να χρησιμοποιούνται τα δακτυλικά αποτυπώματα, το 1902-03· μέχρι την απόδειξη της μοναδικότητας και της μονιμότητας των αποτυπωμάτων από τον Σερ Φράνσις Γκάλτον το 1892 και την επιστημονική ταξινόμηση των χαρακτηριστικών τους από τον Ρίτσαρντ Χένρι το 1897, η χρήση τους ήταν επισφαλής, αν και υπάρχει μέχρι και αναφορά σχετική στη λογοτεχνία: στη Ζωή στον Μισισιπί (1883) του Μαρκ Τουέιν, ένας δολοφόνος εντοπίζεται και συλλαμβάνεται χάρις στα δακτυλικά του αποτυπώματα. Επιστρέφουμε στον Αλφόνς Μπερτιγιόν: είχε επίγνωση ότι τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά αλλάζουν με την ηλικία, είχε ωστόσο αναπτύξει ένα σύστημα μετρήσεων συγκεκριμένων μελών και χαρακτηριστικών, ο συνδυασμός των οποίων μετρήσεων μπορούσε να θεωρείται μοναδικός. Στο σύστημα του Μπερτιγιόν, τα αποτυπώματα ήταν μια από τις μετρήσεις, χωρίς απόλυτη αξία από μόνα τους. Το 1903, κάποιος Ουίλ Ουέστ καταδικάστηκε σε φυλάκιση στο Κάνσας. Μόλις έφτασε στη φυλακή του Λέβενουερθ, διαπιστώθηκε ότι εκεί βρισκόταν ήδη ένας Ουίλιαμ Ουέστ· οι δύο κατάδικοι δεν είχαν συγγένεια, έμοιαζαν όμως πάρα πολύ μεταξύ τους και συμπτωματικά είχαν το ίδιο όνομα. Οι μετρήσεις και των δύο με το σύστημα Μπερτιγιόν ήταν πολύ κοντά και μόνο τα δακτυλικά τους αποτυπώματα διέφεραν απολύτως. Πέρα από την ασφάλεια της ταυτοποίησης, ωστόσο, η εικόνα του συλληφθέντος ήταν και είναι αναγκαία για την αστυνομία. Πριν από τη χρήση της φωτογραφίας, αστυνομικοί με καλή («φωτογραφική») μνήμη ήταν επιφορτισμένοι με το καθήκον να κοιτάνε φάτσες και να προσπαθούν να θυμηθούν εάν ο συλληφθείς έχει ξανασυλληφθεί. Όπως και να ‘χει, οφείλουμε την πρώτη «επιστημονική» φωτογραφία συλληφθέντος στον Αλφόνς Μπερτιγιόν. Από τη χειρόγραφη σημείωση στο πλαίσιο της φωτογραφίας, διαπιστώνουμε πως ο συλληφθείς ονομαζόταν Φρανσουά Μπερτιγιόν και ήταν ηλικίας 23 μηνών κατά τη στιγμή της σύλληψης. Ο γιος του ευσυνείδητου αστυνομικού και βιομέτρη Αλφόνς κατηγορήθηκε ότι έφαγε όλα τα αχλάδια από το καλάθι. Δεν έχει γίνει γνωστό εάν η υπόθεσή του έφτασε στο δικαστήριο.

* * *

—Επιλογή φωτογραφίας Museum of Modern Art, New York / κείμενο: Γιώργος Τσακνιάς—

Ο φωτογράφος ως σιωπηλός μάρτυρας της ιστορίας. Φωτογραφίες —αστείες, περίεργες, σπάνιες, νοσταλγικές— που αποκαλύπτουν ή υπενθυμίζουν πώς ήταν κάποτε ο κόσμος. Κάθε Τρίτη στο dim/art.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Vintage

Το dim/art στο facebook

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.