Ο θάνατος των εραστών
—Σαρλ Μπωντλαίρ—
Μετάφραση: Δέσπω Καρούσου
Θα ‘χουμε κλίνες μ’ ελαφρές μυρωδιές μεστές,
ανάκλιντρα βαθιά σα μνήματα,
και λουλούδια παράξενα πάνω στα ράφια,
ανθισμένα για μας, κάτω απ’ ωραιότερους ουρανούς.
Με ζέση ξοδεύοντας τις στερνές τους ορμές,
οι δυο καρδιές μας θα ‘ναι δυο πελώριες λαμπάδες
που οι λάμψεις τους θ’ ακτινοβολούν διπλά
μες στα δυο μας πνεύματα, αυτοί οι δίδυμοι καθρέφτες.
Κάποιο δειλινό φτιαγμένο από ρόδινο και γαλανό μυστικισμό,
θ’ ανταλλάξουμε μιαν αστραπή μοναδική,
σα μακρόσυρτο λυγμό, κατάφορτο αποχαιρετισμό·
Κι αργότερα ένας Άγγελος, μισανοίγοντας τις θύρες,
θα ‘ρθει να ζωντανέψει, πιστός και χαρούμενος,
τους θαμπωμένους καθρέφτες και τις πεθαμένες φλόγες.
* * *
Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων
dimart 
Σχολιάστε