Η κυρία με τα πράσινα μανίκια

Αυτό δεν είναι τραγούδι #516
Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου

Με το που σε είδα, σ’ ερωτεύτηκα· κατάλαβα ότι εσύ ήσουν η μία και μοναδική. Έκανα το πάντα για να σε κατακτήσω, δεν υπολόγισα ούτε τη θέση μου, ούτε το γάμο μου, τίποτα, τίποτα, μόνο εσύ υπήρχες και το άσβεστο πάθος μου. Έστελνα δώρα —τα κοσμήματα του στέμματος— για ένα χαμόγελο σου. Σε πολιορκούσα με σθένος και πυγμή. Ω αγάπη μου, αγάπη μου, μη με στενοχωρείς, άστα αυτά, είναι παλιές ιστορίες, τι κι αν είχα ερωμένη την αδελφή σου, τι κι αν μου έκανε κι ένα παιδί, μπροστά σε σένα την πετάω, ε τι τώρα οι άλλες, ποιες άλλες; Ναι, το παραδέχομαι, έχω πάρει το μισό βασίλειο, αλλά βρε κουτό, ήταν γιατί εσύ έλειπες στο εξωτερικό, δε σε ήξερα. Φιλάκι; Να πιάσω και λίγο; Λίγο, μόνο λίγο, έλα δω βρε ζαργάνα μου, μα δε γίνεται αυτό τώρα, τρία χρόνια και δε μου κάθεσαι και δε μ αφήνεις να πάω και με καμιά άλλη, μ έχει φάει η … μη φωνάζεις, δε θα το πω, ορίστε, σιωπώ, φιλάκι;

Αφού δε μ’ αφήνει σου λέω η άλλη, όοοοοοχι δε πήγαινα μαζί της, το παιδί πώς το έκανε δε ξέρω, τώρα που το σκέφτομαι συμπτωματικά κάποια στιγμή με ξεγέλασε και της έκατσα, ήμουν και μικρός και μη νομίζεις, δε μ’ άρεσε, άσε που την είχε περάσει κι ο αδελφός μου, αυτή λέει πως όχι, αλλά σιγά τώρα μην την πιστέψω, με παρέσυρε, με είδε άβγαλτο, και τώρα δεν το δίνει το ρημάδι το διαζύγιο η γκιόσα, έχω βάλει λυτούς και δεμένους να την πείσουν, άσε που ο άλλος ο τραγόπαπας με εμπαίζει, πέρα δώθε οι πρεσβευτές μου, τους φάγανε οι δρόμοι, για αυτό σου λέω, κάτσε μου τώρα και βλέπουμε μετά. Πάλι όχι; θα ρέψω ο έρμος.

Τι διαβάζεις εκεί πουλάκι μου; Ιιιιιιιι, αυτά είναι αιρετικά πράγματα, κανονικά τώρα εγώ πρέπει να σε κάψω, αλλά έχε χάρη που μ’ έχεις σβουρλισμένο και να δεις, τώρα που το σκέφτομαι, μας βολεύει· για φέρτο εδώ να του ρίξω κι εγώ μια ματιά, αααα καλά τα λέει, θα κάψω τους άλλους ως αιρετικούς κι έτσι ξεφορτώνομαι και τον τραγόπαπα. Θα μου κάτσεις τώρα; πάλι όχι; Πέντε χρόνια, σώνει πια, πόσα προκαταρκτικά θες;

Εφτά χρόνια με παίδευες, ορίστε τα κατάφερες, σε πήρα τιμή και δόξα, τώρα θα βογκήξουν οι σομιέδες!

Βρε δε πειράζει σου λέω, εσύ να είσαι καλά, θα κάνουμε κι άλλα παιδιά, θα γεμίσει η αυλή αγόρια, μόνο μη ξαναγίνει ε, μη ξαναδώ κορίτσι, πήξαμε…. Για έλα για άλλον ένα γύρο στα γρήγορα γιατί είδα και μια ξανθούλα που πέρναγε πριν από το διάδρομο κι όλο και κουνιόταν η τσαπερδόνα, μη μου φωνάζεις εμένα εεε, άϊντε γιατί πολύ υπομονή έχω κάνει.

Αχ αυτό το κεφαλάκι σου, αχ αυτό το κεφαλάκι σου τι μου έχει κάνει…. Ουπς! κεφαλάκι; Πού είναι το κεφαλάκι σου αγάπη μου; Πάααααει το κεφαλάκι…..

(Λέγεται ότι το τραγούδι γράφτηκε από τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας για την Άννα Μπολέυν)

[Σήμερα είναι και η παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών — ήτο μια στιγμή βίας προς την Αννούλα· απλώς καταλυτική]

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

* * *

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.