Κάηκε Ένα Σχολείο

galaxidi

Αυτό δεν είναι τραγούδι #536
Dj της ημέρας, ο Γιώργος Θεοχάρης

Το «Κάηκε Ένα Σχολείο» είναι ένα τα δώδεκα κομμάτια (δέκα τραγούδια και δύο ορχηστρικά) που ηχογράφησε στα κρυφά (;) ο Κώστας Μπέζος (ως Α. Κωστής και Κ. Κωστής) στην Αθήνα το 1930-31 για λογαριασμό της εταιρείας Victor Records, με σκοπό να κυκλοφορήσουν μόνο στην Αμερική (γι’ αυτό και δεν είναι πολύ γνωστά στην Ελλάδα). Πρόκειται για ρεμπέτικο με κιθάρες (το μπουζούκι δεν είχε μπει ακόμα σε στούντιο ηχογράφησης). Ο Μπέζος παίζει κιθάρα (τη μία από τις δύο – για τον άλλο κιθαρίστα δεν υπάρχουν πληροφορίες) και τραγουδάει. Οι στίχοι πατάνε σε μικρασιάτικη μελωδία, προερχόμενη από παραδοσιακό τουρκικό τραγούδι του 19ου αιώνα.

Ο Μπέζος γεννήθηκε το 1906 στο Μπολάτι Κορινθίας από μεσοαστική οικογένεια και πέθανε από φυματίωση στην Αθήνα το 1943. Κάποια στιγμή πήγε στην Αθήνα να γίνει δημοσιογράφος. Στην πορεία, όμως, έκανε πολλά και διάφορα. Σπούδασε λίγα χρόνια στη Σχολή Καλών Τεχνών, χωρίς να πάρει ποτέ πτυχίο. Έπαιζε χαβάγια και είχε δικό του συγκρότημα, τα Άσπρα Πουλιά (σήμα κατατεθέν: όλοι ντυμένοι στα άσπρα), με θητεία στη «Μάντρα του Αττίκ» κατά τη δεκαετία του ’30. Σώζονται πάνω από 100 ηχογραφήσεις του σε αυτό το είδος μουσικής (στον αντίποδα του ρεμπέτικου, φυσικά). Ήταν επίσης γνωστός σκιτσογράφος και αρθρογράφος (στην εφημερίδα Πρωία) και, προς το τέλος της ζωής του, ηθοποιός στον κινηματογράφο (η μόνη ταινία στην οποία πιστοποιημένα είχε παίξει δεν σώζεται). Προφανώς δεν ήταν ρεμπέτης· εντούτοις, σε αυτές τις ηχογραφήσεις παίζει τον ρεμπέτη, και μάλιστα πολύ πειστικά. Για τις ηχογραφήσεις της Victor ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Κανείς δεν ήξερε, ούτε καν οι στενοί του συγγενείς, ότι πίσω από τα ψευδώνυμα Α. και Κ. Κωστής βρισκόταν ο Κώστας Μπέζος, μέχρι να κάνει τη σύνδεση ο ερευνητής Παναγιώτης Κουνάδης το 1970.

 

Το 2010, ο Κύπριος συνθέτης σύγχρονης κλασικής μουσικής Yannis Kyriakides και ο Άγγλος κιθαρίστας (πρώην Dog Faced Hermans και The Ex) διασκεύασαν το «Κάηκε Ένα Σχολείο» για μία συλλογή με πειραγμένα ρεμπέτικα υπό τον γενικό τίτλο Rebetika.

Επιμύθιο: Ένα μεγάλο τραγούδι, παραμένει μεγάλο, ακόμα κι αν το βάλεις στον τόρνο.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στοdimartblog@gmail.com.

* * *

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

* * *

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.