Το ποίημα της εβδομάδας 3/2

Remco.Campert.door.Lukas.G..bel

Σπουργίτια

—Remco Campert—
Μετάφραση: Ηλίας Κυζηράκος

Εγώ,
όχι, ο Καλιγούλας ήταν, χοντρός,
σχεδόν φαλακρός και το 29
(θυμάστε κείνον το χειμώνα),
τον βρήκε
ένας ατιμωτικός πεζός θάνατος
στη σκοτεινιασμένη είσοδο του θεάτρου
απ’ τα φλύαρα χέρια ενός δολοφόνου.

Ο Καλιγούλας (ψηλές μπότες, άλλοτε
εύθυμος, άσωτος, ανθρώπινος),
όχι στα νύχια του ζώου,—
αλλά ανάμεσα στα μεριά της αδερφής του
«που το θεωρούσε υπέροχο αιγυπτιακό έθιμο»,
αλλά άδοξα
στη σκοτεινιασμένη είσοδο του θεάτρου.

Μα για τι μιλάω τώρα; Για
για το ξεχασμένο τραγανό
κάποιου που, όπως αποδείχτηκε, ήτανε σπουργίτης —
λεπτό κρανίο, χωρίς θεό, χωρίς χρυσή βροχή,
γυμνό σαν τους ανθρώπους. Που γίνονται στάχτη
στα τιποτένια χέρια του αλλόκοτου κόσμου.

* * *

Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.