Όχι πια έρωτες

Αυτό δεν είναι τραγούδι #598
Dj της ημέρας, η Αγγελική Μποζίκη

Χτες ήταν η γιορτή των ερωτευμένων. Προσωπικά δεν κατάλαβα ποτέ γιατί τόσος χαμός και τόσες καρδούλες. Και ενώ έκανα βόλτα στο χρονολόγιο μου αργά το βράδυ και προσπερνούσα τραγούδια που μιλούσαν για μεγάλους έρωτες, μου ήρθε στο νου τούτο εδώ που είναι τελείως διαφορετικό. Το ανακάλυψα με μεγάλη καθυστέρηση από την φίλη μου την Κική. Μετά έψαξα λίγο την ιστορία πίσω από αυτό το συγκρότημα από την Κέρκυρα. Το όνομα τους είναι η συντομογραφία του Κορεσμένοι Υδρογονάνθρακες και είναι ένα από τα σπουδαιότερα ελληνόφωνα συγκροτήματα κατά την δική μου τελείως υποκειμενική γνώμη. Σχηματίστηκαν στην Κέρκυρα το 1993 και έχουν πέντε δίσκους στο ενεργητικό τους. Το «Όχι πια έρωτες», κυκλοφόρησε το 2006 και έγινε αμέσως ραδιοφωνική επιτυχία.

Δεν ξέρω αν ήθελαν να κοροϊδέψουν τα καψουροτράγουδα του ελληνικού πενταγράμμου αλλά άνετα το φαντάζομαι σαν σάουντρακ των χωρισμών των φοιτητικών μου χρόνων. Τότε που κλαίγαμε για τον χαμένο μεγάλο μας (έτσι νομίζαμε) έρωτα με ένα μπουκάλι τεκίλα αγκαλιά. Νομίζω ότι είναι το απόλυτο ελληνικό τραγούδι για να ζήσεις ένα χωρισμό.

Όχι πια έρωτες γιατί εσύ το ζήτησες και δεν μπορώ παρά να το δεχτώ.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στοdimartblog@gmail.com.