Home

sel-4-5-3-thumb-large

Αυτό δεν είναι τραγούδι #605
Dj της ημέρας, ο Γιάννης Μάγκας

«Είσαι πολύ μικρός για να καταλάβεις το νόημα των στίχων».

Κοντεύουν δέκα χρόνια πια, μα ακόμη τα θυμάμαι αυτά τα λόγια. Είναι από αυτά που γράφονται ανεξίτηλα μέσα στο μυαλό και σε πολιορκούν αιώνια.

Είναι η απάντηση που έδωσε η τότε δασκάλα μου στα τέλη του Δημοτικού, στην ερώτηση:

«Κυρία, γιατί δεν κάνουμε τα λιανοτράγουδα;»

Ήμουν πολύ μικρός για να καταλάβω τους στίχους του Χατζιδάκι και τις τέλειες μεταφορές του για τον έρωτα. Πολύ μικρός για να νιώσω την αγάπη που αποπνέει το τραγούδι. Μα η αλήθεια είναι πως όσο μεγαλώνω νιώθω να απομακρύνομαι ολοένα και περισσότερο από το νόημα του.

Τότε όλα έμοιαζαν απλοϊκά. Αγαπούσα τους ανθρώπους και ο έρωτας ήταν κάτι που το είχα  νιώσει ήδη αρκετές φορές. Έτσι πίστευα τουλάχιστον. Ήταν τόσο εύκολο να ερωτευτείς και να αγαπήσεις. Και ακόμη πιο εύκολο να σου το ανταποδώσουν. Κάθε κρυφή ματιά, κάθε χαμόγελο και νεύμα ήταν ο απόλυτος έρωτας. Ένιωθες την καρδιά σου να χτυπά σε ξέφρενους ρυθμούς, το στομάχι σου έτοιμο να εκραγεί και το μυαλό σου να διακατέχεται από κάθε λογής όνειρα και λογισμούς.

Σήμερα τίποτα δεν είναι το ίδιο. Τα ερωτήματα, αντί να λιγοστεύουν, πολλαπλασιάζονται και έχω αμφιβολίες για πολλά πράγματα. Ο κόσμος δεν άλλαξε καθόλου, μα άλλαξε ο τρόπος που τον κοιτάζω. Δεν αγαπώ τους ανθρώπους όπως τότε. Ούτε εκείνοι εμένα.

Αν μ’ αγαπάς κι είν’ όνειρο, ποτέ να μην ξυπνήσω,
γιατί με την αγάπη σου ποθώ να ξεψυχήσω.

Αυτό το δίστιχο λογάριαζα τότε ως ορισμό του απόλυτου έρωτα. Να αγαπήσεις κάποιον τόσο πολύ ώστε να είσαι διατεθειμένος να απαρνηθείς την ίδια την ζωή. Έμοιαζε ονειρικό, μα όχι ακατόρθωτο. Αν και μου φαίνεται αδύνατο πια να πιστέψω ότι κάτι τόσο ιδανικό μπορεί να έχει υπόσταση. Και κάνω την εξής ερώτηση στον εαυτό μου:

«Είσαι άραγε σε θέση να κατανοήσεις σήμερα καλύτερα το τραγούδι; Να αισθανθείς τα λόγια του όπως τα ένιωθες τότε;» Τότε που η καρδιά σου ήταν ορθάνοιχτη και χωρούσε  την αγάπη όλου του κόσμου. Κι αν απαντήσω με ειλικρίνεια, θα απαντήσω όχι.

Ξαφνικά νιώθω την ανάγκη να συναντήσω τη δασκάλα μου και να της πω πως έκανε λάθος. Ήταν λάθος που δεν μας δίδαξε τα λιανοτράγουδα  στο μάθημα της ημέρας. Ήταν λάθος που μας νόμισε πολύ μικρούς για να κατανοήσουμε το νόημα του τραγουδιού. Αφού όπως μας έλεγε η αγάπη απευθύνεται όλους όσους μπορούνε να την αισθανθούν. Το ίδιο και ο έρωτας. Γιατί δεν μας έδωσε την ευκαιρία;

Δεν την κατηγορώ. Προσπαθώ δηλαδή. Μα στο μυαλό μου τριγυρίζει μόνιμα αυτό το «αν».

Πως θα ήτανε ο κόσμος, ή κι εγώ ο ίδιος, αν είχαμε διδαχθεί τα λιανοτράγουδα και όλα εκείνα τα «λιανοτράγουδα» που ποτέ δεν μάθαμε;

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

2 thoughts on “Λιανοτράγουδα

  1. Παράθεμα: Λιανοτράγουδα – worldtraveller70

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s