Home

Paul_McCartney_&_Wings-Band_on_the_Run_album_cover

Αυτό δεν είναι τραγούδι #632
Dj της ημέρας, ο Βασίλης Λουλές

Μάλλον μια ανάλαφρη ανοιξιάτικη διάθεση ελευθερίας και όχι η νοσταλγία της εφηβείας μου είναι που με γύρισε σ’ αυτό το τραγούδι του 1973. Ο Paul McCartney μετά τη διάλυση των Beatles συνεργάζεται εδώ με τους Wings σ’ αυτόν τον δίσκο-σταθμό της προσωπικής του πορείας.

Όχι λοιπόν, δεν είναι τα πάρτυ με τα βερμούτ στα σπίτια των γονιών μας, οι δίσκοι βινυλίου, οι δειλοί χοροί με τα κορίτσια στο μισοσκόταδο, τα τρεμάμενα αγκαλιάσματα δυο άγουρων κορμιών, τα αμήχανα λόγια. Ήμασταν—δεν ήμασταν 14-15 χρονών όταν αυτό το τραγούδι μπήκε στη ζωή μας. Τα σαλόνια με την αισθητική των γονιών, το πνιγηρό συναίσθημα της καταπιεστικής και καταθλιπτικής επαρχιακής πόλης απ’ την οποία θέλαμε να δραπετεύσουμε ήταν η άλλη πλευρά της «ειδυλλιακής» εποχής — που τώρα νοσταλγούμε και εξωραΐζουμε.

Όχι, δεν θα γράψω γι’ αυτά που ζήσαμε τότε, αλλά γι’ αυτά που δεν είχαμε ιδέα ότι γίνονταν κάπου αλλού, στην Αγγλία και στις ΗΠΑ. Και δεν θα πω για τις προοδευτικές ιδέες που κυκλοφορούσαν τότε στις χώρες αυτές, αλλά για τον αέρα της «αισθητικής ελευθερίας» που φυσούσε εκεί δυνατά.

Θα μιλήσω για το συγκεκριμένο video clip που με ενθουσίασε!!!

Συμπυκνώνει όλη την αισθητική, την τεχνοτροπία, τις καινοτομίες αλλά και τις αφέλειες των αρχών των seventies. Μοντάζ υποδειγματικό σε πολλά σημεία, με κορυφαίο από το 0:35 μέχρι το 2:30 για τις πυκνώσεις-αραιώσεις-παύσεις του ρυθμού, για το χαλαρό και το μπητάτο που συνυπάρχουν ακομπλεξάριστα, για την εναλλαγή των εικόνων που γίνεται αριστοτεχνικά (κυρίως όχι στη μουσική κορύφωση —στο beat— αλλά στην άρση), για τις τολμηρές εικονοκλαστικές ιδέες και πειραματισμούς πάνω σε μια σχεδόν «παιδική» φόρμα.

Pop αισθητική και ψυχεδέλεια των sixties, stop animation, φωτογραφικά τρυκ, ενθέσεις, διπλοτυπίες σε μια από τις καλύτερες εκδοχές τους. Μοιάζει με χαρτοκολλητική πολλές φορές. Ωστόσο γεμάτο χιούμορ, ειρωνεία και αυτοσαρκασμό αυτό το κινηματογραφικό (θα τολμούσα να πω) έργο φωτίζει υπέροχα το νόημα των στίχων (νοιώθεις σχεδόν στο σώμα σου τη δίψα της ελευθερίας, τη διάθεση απόδρασης από τον εγκλωβισμό —σε φυλακή, σε κοινωνικό περιβάλλον, σε οτιδήποτε) και παραμένει σχεδόν φρέσκο μέχρι και σήμερα.

[…] Well, the rain exploded with a mighty crash
As we fell into the sun,
And the first one said to the second one there
I hope you’re having fun […]

Υποκλίνομαι στον σκηνοθέτη και στον μοντέρ αυτού του υποδειγματικού δίλεπτου (από το 0:35 μέχρι το 2:30) για την φοβερή αίσθηση του ρυθμού. Το δύσκολο στις ταινίες video-clip είναι να μην ακολουθείς απλώς τον ρυθμό των beat, να μην γίνεσαι «δούλος» τους, αλλά μέσω του ρυθμού της μουσικής και του ρυθμού εναλλαγής των εικόνων να φτιάχνεις έναν καινούργιο κινηματογραφικό ρυθμό που αντιστοιχεί εν τέλει στον εσωτερικό ρυθμό του τραγουδιού.

Μακρυά λοιπόν από την υποταγή στα beat του τραγουδιού —μακρυά κι από την προσκόλληση στους στίχους—, ουρανοξύστες και φτωχόσπιτα, δρόμοι, αμμόλοφοι, τζαμένιες προσόψεις και σχέδια από κόμικς ή ζωγραφικά έργα, γνωστά εμβληματικά κτίρια της Αγγλίας και των ΗΠΑ, πρόσωπα από τη μυθολογία των sixties-seventies, άτακτες ακαθόριστες εικόνες σαν οπτικά σκουπίδια, όλα μαζί σ’ ένα υπέροχο κοκτέϊλ με γεύση παιχνιδιού κι ελευθερίας!!!

Enjoy it!

* * *

Wings – «Band On The Run» (Original Video)

* * *

Τραγούδι: Band On The Run

Δημιουργοί: Paul McCartney, Linda McCartney & Wings

Δίσκος: Band On The Run, 1973

Οι στίχοι

Stuck inside these four walls,
Sent inside forever,
Never seeing no one
Nice again like you,
Mama you, mama you.

If I ever get out of here,
Thought of giving it all away
To a registered charity.
All I need is a pint a day
If I ever get outta here
If we ever get outta of here

Well, the rain exploded with a mighty crash
As we fell into the sun,
And the first one said to the second one there
I hope you’re having fun.

Band on the run, band on the run.
And the jailer man and sailor Sam
Were searching every one
For the band on the run,
Band on the run
Band on the run,
Band on the run.

Well, the undertaker drew a heavy sigh
Seeing no one else had come,
And a bell was ringing in the village square
For the rabbits on the run.

Band on the run,
Band on the run.
And the jailer man and sailor Sam
Were searching every one
For the band on the run,
Band on the run

Yeah the band on the run,
Band on the run
Band on the run
Band on the run

Well, the night was falling as the desert world
Began to settle down.
In the town they’re searching for us everywhere
But we never will be found.

Band on the run,
Band on the run.
And the county judge who held a grudge
Will search for evermore
For the band on the run,
Band on the run
Band on the run
Band on the run

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στοdimartblog@gmail.com.

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s