Home

 

Μια πρόταση προς τους συναδέλφους καλλιτέχνες και το Υπουργείο Πολιτισμού

—της Λένιας Ζαφειροπούλου—

Γυρίζοντας σπίτι μετά τη συγκέντρωση στο θέατρο Σφενδόνη για το Ελληνικό Φεστιβάλ, σκεφτόμουν ποια θα μπορούσαν να είναι τα μακροπρόθεσμα αιτήματά μας προς φεστιβάλ και το Υπουργείο Πολιτισμού. Οι καλλιτέχνες αυτής της χώρας είναι πολλοί, όλο και καλύτεροι αλλά έχουν ελάχιστο πεδίο δράσης. Η χώρα είναι μικρή και, ως εκ τούτου, προσωποπαγής. Πάσχουμε από τη λογική της κλειστής παρέας αλλά όποιος καινούργιος αρχίζει, αρχίζει αντιτάσσοντας κι αυτός τη δική του νέα κλειστή παρέα στις προηγούμενες δεσπόζουσες. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουμε πλημμελείς δομές και δυσπιστία προς αυτές. Βελτίωσή τους χρειαζόμαστε σε όλα τα επίπεδα και στην επιδοτούμενη τέχνη. Αυτές θα μας προστατεύσουν τον έναν απ’ τον άλλον στο μέτρο του εφικτού. Σκέφτομαι λοιπόν για το Φεστιβάλ τα εξής:

Το Φεστιβάλ Αθηνών πριν από τον Γιώργο Λούκο ήταν κυρίως μουσικό και όλοι το έβρισκαν φυσικό. Το Ελληνικό Φεστιβάλ επί Γιώργου Λούκου ήταν κυρίως θεατρικό και χορευτικό και όλοι το βρίσκουν φυσικό. Δεν εξετάζω εδώ την ποιότητα του Φεστιβάλ επί Λούκου, προφανώς ήταν πιο σύγχρονο, πιο ενδιαφέρον και πιο δημοφιλές απ’ το παλιό. Αλλά η μουσική είχε μέσα του ελάχιστο χώρο, τον τελευταίο καιρό μάλιστα δεν υπήρχε καν υπεύθυνος για να εξετάζει τις μουσικές προτάσεις. Όσοι ετοιμάζαμε μουσικές προτάσεις αποτρεπόμασταν συχνά πριν καν τις υποβάλουμε με τα λόγια: «Δεν έχετε πιθανότητες, αυτά δεν ενδιαφέρουν τον διευθυντή».

Χθες δεν ενδιέφερε τον διευθυντή η μουσική, αύριο μπορεί να μην τον ενδιαφέρει το θέατρο, μεθαύριο μια άλλη τέχνη. Οι δουλειές σ’ αυτή τη χώρα είναι λίγες, οι καλλιτέχνες πολλοί και καλοί. Ας προστατεύσουμε τον εαυτό μας, ζητώντας ένα Φεστιβάλ που δεν θα εξαρτάται από το γούστο του εκάστοτε διευθυντή, δεν θα αλλοιώνεται δηλαδή ο ίδιος του ο χαρακτήρας του Φεστιβάλ από τη ροπή του εκάστοτε διευθυντή προς τη μια ή την άλλη τέχνη. Και κάνω τις εξής σκέψεις:

  1. Ας οριστεί ένας γενικός διοικητικός διευθυντής του Φεστιβάλ ο οποίος θα ασχολείται με τα οικονομικά, την προώθηση, το προσωπικό και τη διανομή και διαχείριση των χώρων.
  2. Ας χωριστεί το Φεστιβάλ σε τέσσερις τομείς: Εικαστικά, Θέατρο, Μουσική, Χορό.
  3. Ας μοιραστεί ο συνολικός ετήσιος προϋπολογισμός σε τέσσερα μέρη, όχι απαραίτητα ίσα αλλά όχι και με τεράστιες διαφορές.
  4. Ας οριστούν τέσσερις τομεάρχες ειδικοί στην κάθε τέχνη και ας αποφασίζει ο καθένας για τις εκδηλώσεις του τομέα του, διαχειριζόμενος το μέρος του προϋπολογισμού που του αναλογεί.
  5. Καρποφόρο για την ελληνική τέχνη και το κοινό της δεν είναι βέβαια να γίνει το Φεστιβάλ ελληνοκεντρικό και εσωστρεφές. Πολύ καρποφόρο όμως για τη δουλειά των Ελλήνων καλλιτεχνών θα ήταν να προτείνει το Φεστιβάλ Έλληνες συνεργάτες και για τις ξένες παραγωγές που μετακαλεί. Έτσι θα αναπλήρωνε έστω και εποχιακά το τεράστιο κενό της επαγγελματικής καλλιτεχνικής εκπροσώπησης που αντιμετωπίζει η ελληνική τέχνη, ιδίως η μουσική.
  6. Ας δεσμευθεί το Φεστιβάλ ότι θα στέλνει τις παραγωγές του εγχώριου δυναμικού στο εξωτερικό, ότι θα κάνει δηλαδή περισσότερο γνωστή τη δραστηριότητά του, με ανταλλαγές και περιοδείες.
  7. Ας υπάρξει και στους τέσσερις καλλιτεχνικούς τομείς του Φεστιβάλ ποσοστό του προϋπολογισμού, προοριζόμενο αποκλειστικά για πρωτοεμφανιζόμενους καλλιτέχνες ή νέους δημιουργούς έως 35 ετών.
  8. Ας επιλέγονται οι τομεάρχες με υποχρέωση να παρακολουθούν κατά τους χειμερινούς μήνες την καλλιτεχνική ζωή του τόπου και να γνωρίζουν καλά το καλλιτεχνικό δυναμικό του.

Όταν λοιπόν αντιμετωπίσουμε την παρούσα επείγουσα —τόσο προκλητική όσο και τραγελαφική— κατάσταση, ίσως έρθει και ο καιρός να ζητήσουμε και τα παραπάνω. Ώστε οι ευκαιρίες και το πεδίο δράσης μας να μην είναι πλέον στα χέρια της θεάς Τύχης.

* * *

Εδώ άλλες αναρτήσεις από την κατηγορία Πολιτισμός και πολιτική

 

Το dim/art στο facebook

follow-twitter-16u8jt2 αντίγραφο

One thought on “Ζητήστε δομές για το Φεστιβάλ Αθηνών

  1. Η κα Ζαφειροπούλου προχωρά σε μία σημαντική πρόταση. Ένα πρώτο σχόλιο είναι η συμφωνία μου με την τελευταία παρατήρηση περί γνώσης του καλλιτεχνικού δυναμικού. Τι συμβαίνει στον αθλητισμό; Οι προπονητές των αθλητικών ομάδων έχουν scouters και γιατί όχι και το Ελληνικό Φεστιβάλ, εφόσον βέβαια διατηρήσει τον έντονα ελληνικό του χαρακτήρα. Οι δε προπονητές εθνικών ομάδων δεν νοείται να μην έχουν παρακολουθήσει ξανά και ξανά τα εν δυνάμει στελέχη που θα επιλέξουν κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος το χειμώνα. Το γιατί οι αθλητικοί οργανισμοί είναι γενικά καλύτερα οργανωμένοι από τους πολιτιστικούς είναι απλούστατο: Το αν νικάς σε έναν αγώνα δεν είναι προϊόν υποκειμενικής κρίσης. Και μιλώντας για την υποκειμενικότητα και την αντικειμενικότητα, ας αποτανθούμε και στους μηχανισμούς αξιολόγησης των επιστημών: Ο καλλιτεχνικός χώρος χρειάζεται περισσότερο, ειλικρινέστερο και θεσμοθετημένο peer review, δηλαδή αξιολόγηση από ομότιμους.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s