Home
Vincent van Gogh The Starry Night Date 1889

Vincent van Gogh The Starry Night Date 1889

Αυτό δεν είναι τραγούδι #670
Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ

… είχαν δύο μάτια κανονικά για να βλέπουνε κι ένα τρίτο ανάμεσα, για να κλαίνε.
… και τους έλεγαν οι άλλοι: «Δεν κλαίτε ποτέ». Γιατί κοιτούσαν τα κανονικά μάτια. Κι αυτοί λυπόντουσαν βαθιά. Γιατί κάπως έτσι φοβόντουσαν ότι θα έρθουν τα πράγματα. Και τους απαντούσαν: «Όχι, κλαίμε κι εμείς. Απλά, κοιτάξτε: έχουμε ένα τρίτο μάτι». Και οι άλλοι έβλεπαν το τρίτο μάτι και απαντούσαν: «Πριν, σας λυπόμασταν. Τώρα σας φοβόμαστε κιόλας».
…κατέβαιναν από τις ταράτσες μέσα στα σπίτια τους. Ήταν άνθρωποι και όχι τέρατα. Μόνο αν τους παρατηρούσες αρκετή ώρα έβλεπες το τρίτο μάτι τους. Τους πετύχαινες σε αυτοκίνητα σε ώρα αιχμής. Τις νύχτες στις πιλοτές των πολυκατοικιών. Με ένα τσιγάρο στα χείλη, με χαρτιά στα χέρια, με βρεγμένα μαλλιά από τη βροχή. Ήταν άνδρες και γυναίκες.
… έτσι γεννήθηκαν άλλοι, κι άλλοι έγιναν έτσι με τον καιρό. Αγαπούσαν όπως όλοι οι άλλοι, αλλά πιο ήσυχα. Φαινόντουσαν ήρεμοι και καθαροί. Δε μιλούσαν πολύ. Δε ζήταγαν και πολλά.
… δεν ήταν οι καλύτεροι, δεν ήταν όμως και κακοί. Ήταν γραφτό τους να ανήκουν στους αόρατους. Ενοχλούσαν χωρίς να φταίνε.
… και μόνο που βρισκόντουσαν εκεί. Διαθέσιμοι ή μη. Πάντα μόνοι.
.. μια μέρα τους φοβήθηκαν πολύ γιατί είδαν ξαφνικά τα τρίτα τους μάτια. Ήταν μια μέρα με πολλή βροχή, και στη βροχή εκείνοι δε μπορούν εύκολα να κρυφτούν. Τους πήρανε και τους σύρανε από τους αγκώνες. «Συγγνώμη», έλεγαν εκείνοι. «Συγγνώμη». Δεν ξέρανε γιατί ζητούσαν συγγνώμη, αλλά φαντάζονταν ότι θα τους ηρεμούσαν έτσι. Λάθος. Οι άλλοι εξαγριώθηκαν χειρότερα.
… δεν μαθεύτηκε ποτέ αν οι άλλοι ζήλεψαν ή σιχάθηκαν το τρίτο τους μάτι. Από τότε κυκλοφορούν με δύο μάτια όπως όλοι οι άλλοι, αλλά αγαπούν πιο ήσυχα, δε ζήταγαν πολλά, φαινόντουσαν ήρεμοι και καθαροί. Ήταν ίδιοι, αλλά χωρίς το τρίτο μάτι δεν αναγνωρίζονταν πια μεταξύ τους.
… και καθώς ήταν πάντα γραφτό τους να ανήκουν στους αόρατους, μια μέρα ανέβηκαν στις ταράτσες και έσπασαν τα σκαλιά για να μην ξανακατέβουν ποτέ.
… τα μάτια τους έγιναν σφαίρες στις καρδιές των άλλων.

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς ένα τραγούδι που δεν είναι τραγούδι στο dimartblog@gmail.com.

Εδώ άλλα τραγούδια που δεν είναι τραγούδια

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

One thought on “Τα μάτια και οι άνθρωποι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s