Home

Pastel

—Θεόφιλος Γκωτιέ—
Μετάφραση: Κώστας Δ. Αβραμόπουλος

Πόσο μ’ αρέσει, ώρα πολλή, να σας γλυκοκοιτάζω,
Πορτραίτα του παληού καιρού, μισοκιτρινισμένα,
Με τις ωραίες που κρατούν ρόδα ξεψυχισμένα,
Σαν τις νεκρές τριανταφυλλιές που ανθοβολούν στο βάζο.

Ο χειμωνιάτικος βορηάς, πάνου στα μάγουλά σας
Μάρανε τα γαρύφαλλα και τα κρίνα τ’ αγνά
Στ’ αραχνιασμένα ράφια σας στέκεστε γαληνά,
Με μυγοπιτσιλίσματα στα ωχρά τα πρόσωπά σας!…

Πάει καιρός που οι όμορφες χτίζαν βασίλεια· Τώρα πεια,
Κι η Παραμπέρ κι η Πομπαδούρ μ’ όλην την ομορφιά τους
Δε θάβρισκαν τους θαυμαστές που υπόκλιναν μπροστά τους
Θάφτηκε ο έρωτας μαζί στον τάφο τους βαθειά!…

Κι όμως εσείς παμπάλαια πορτραίτα ξεχασμένα,
Τ’ ανέυωδα μπουκέτα σας μυρίζετε γλυκά,
Κι αχνογελάτε ολόβουβα και μελαγχολικά,
Στη θύμηση ερωτοπαιδιών πούναι πια πεθαμένα!…

* * *

Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s