Το ποίημα της εβδομάδας 25/10

Χωρίς βάρος πια

—Τζουζέπε Ουνγκαρέτι—
Μετάφραση: Φοίβος Ι. Πιομπίνος

                     στον Οττόνε Ροζάι, 1934

Για έναν Θεό που θα γέλαγε σαν νήπιο,
Τόσα τιτιβίσματα σπουργιτιών,
Τόσοι χοροί μες στα κλαδιά,

Μια ψυχή απομένει χωρίς βάρος πια,
Τα λιβάδια έχουν τέτοια τρυφερότητα,
Τέτοια αιδώς αναβιώνει μες στα μάτια,

Τα χέρια σαν φύλλα
Γητεύονται μες στον αιθέρα…

Ποιος φοβάται πια, ποιος κρίνει;

* * *

Εδώ άλλα ποιήματα, άλλων εβδομάδων

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s