Αν ήμασταν ψαράδες

[Ένα ποίημα της Ελένης Κοσμά σε πρώτη δημοσίευση].

Αν ήμασταν ψαράδες
θα βγαίναμε νύχτα στη ραγισμένη θάλασσα
θα ρίχναμε ένα δίχτυ
και θα μαζεύαμε τις πίκρες της
και τα νεκρά της ψάρια·
θα περιμέναμε ήσυχοι
πάνω στη βάρκα μας
όσο το δίχτυ απλώνεται στην παγωμένη θάλασσα
και τη σαρώνει,
χωρίς να μας περνάει απ’ το μυαλό
πως είμαστε κι εμείς
στην επικράτεια του διχτυού.
Και ίσως, αν όχι τώρα,
στην επόμενη ψαριά
βρεθεί κάποιος ψαράς
να μας σαρώσει με το δίχτυ του·
και αλίμονο αν τύχει να ’μαστε
στη φύρα και μας αδειάσει
πίσω ξανά στην ανελέητη θάλασσα.

* * *

Εικόνα εξωφύλλου: Calo Carratalá, 2019

* * *

Ποίηση σε πρώτη προβολή

Το dim/art στο facebook

Το dim/art στο twitter

instagram-logo

img_logo_bluebg_2x

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.