Συντάκτης: dimartblog

—της Ευτυχίας Παναγιώτου— [#ποίηση σε πρώτη προβολή] Παγώνουν σε κάδρα αναμνήσεις. Οργώνουν το δρόμο καδρόνια. Εγώ κάθομαι, βλέπω το φως ν’ αγκυλώνει. Τους βλέπω, με μάτια πηγάδια, σφιχτά πώς κρατάνε (τα δάχτυλα γάντζοι) σφιχτά σαν πνιγμένοι καδρόνια και κάδρα (τον τίμιο τους φόβο). Και βλέπω, σαν cyborg σωστό, απέξω την τάξη, και μέσα σωριάζουν οι…

Αμπιλογίες — της Στου Κλόσερ [ Διάλογοι με την Άμπι: κάποτε επιδίδεται σε αμπιλοφιλοσοφίες, συχνά είναι πνεύμα αμπιλογίας — και πάντως ποτέ δεν μασάει τα λόγια της (προτιμάει τα παπούτσια). ] — Δεν καταλαβαίνω γιατί λέτε ότι «περνάει ο χρόνος». — Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνεις, Άμπι μου; — Αφού το παρελθόν το βλέπω συνέχεια μπροστά μου. — Μα…

—με τον Γιώργο Πήττα— Με ένα διήγημα σοβιετικής φαντασίας («Επιτρέψτε μου να γεννηθώ», της Ναταλία Αστάχοβα), ένα ποίημα του Πόε και ένα ποίημα του Λάβκραφτ για τον Πόε, εξαντλήθηκε η πρώτη ώρα της εκπομπής. Στη συνέχεια, με φιλοξενούμενο τον μουσικό Λευτέρη Μουμτζή, έγινε συζήτηση για το εξαιρετικό ετήσιο φεστιβάλ «Φέγγαρος» που γίνεται σε ένα ορεινό…

Γυμνοπαιδία Α΄. Σαντορίνη —Γιώργος Σεφέρης— Σκύψε αν μπορείς στη θάλασσα τη σκοτεινή ξεχνώντας τον ήχο μιας φλογέρας πάνω σε πόδια γυμνά που πάτησαν τον ύπνο σου στην άλλη ζωή τη βυθισμένη. Γράψε αν μπορείς στο τελευταίο σου όστρακο τη μέρα τ’ όνομα τον τόπο και ρίξε το στη θάλασσα για να βουλιάξει. Bρεθήκαμε γυμνοί πάνω…

—της Τζίνας Μοσχολιού— Διαβάζω από προχθές πάρα πολλά σχόλια για ένα τραγούδι, το νέο τραγούδι της Μόνικα, το πρώτο της με ελληνικό στίχο. Πολύ καιρό είχα να διαβάζω τόσα σχόλια για τραγούδι. Αναλύεται η φωνή της, η εκφορά της, η σύνθεσή της κ.λπ. Η οποία φωνή της είναι ίδια με αυτή που είχε πάντα, ο…