Συντάκτης: dimartblog

Κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Αιγαίον και τις εκδόσεις Κουκκίδα το βιβλίο του Σωτήρη Κακίση «Παλιές ιστορίες», στο οποίο περιλαμβάνονται τρία παλαιότερα:  Τα «Παραμύθια σαν αστεία άστρα», τα «Μέρη που χάσανε τη μαγεία τους» και «Οι καλές γυναίκες». * * * Ο έρωτας Βγάζεις μόνο μια φωτογραφία. Είναι φωτογραφία νυχτερινή και εκείνη τη στιγμή νομίζεις ότι φωτογραφίζεις…

Έκθεση φωτογραφίας στο Φετιχιέ τζαμί «Με το βλέμμα του κατακτητή: η Αθήνα της Κατοχής στη φωτογραφική συλλογή του Βύρωνα Μήτου», είναι ο τίτλος της έκθεσης που διοργανώνει έως τις 30 Ιουνίου 2019 η Διεύθυνση Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, σε συνεργασία με το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και με την υποστήριξη της Εφορείας Πόλεως Αθηνών, στο Φετιχιέ…

Η Ντόρα Τσικαρδάνη γράφει για την ποιητική συλλογή της Μαρίας Τοπάλη με τίτλο «Μαζί τ’ ακούγαμε» (εκδόσεις Πατάκη, 2018), με τη μορφή απάντησης σε ερωτήματα που θέτει η ποιήτρια. Η αρχική μορφή αυτού του κειμένου διαβάστηκε στην παρουσίαση του βιβλίου στον χώρο τέχνης και λόγου Μ92 του βιβλιοπωλείου «Κωνσταντινίδης» στη Θεσσαλονίκη, στις 18 Μαΐου 2019.…

Ποιος είναι ο φονεύς, κύριε Χολμς; —Γιώργος Κοζίας— Τι είναι αυτό το σύμπαν, κύριε Χολμς Η περαστική συμμετρία Η στιγμιαία τάξη Μία δολοφόνος μύγα στο Πεκίνο; Τι είναι αυτός ο κόσμος της Ανομίας και της Αρετής της Έκπτωσης και των Ηδονών της Ιδιοτέλειας και των Υπολήψεων; Φύγετε, φύγετε, κύριε Χόλμς Θα διαφθείρουν τα ονειρά σας…

—του Στέλιου Φραγκούλη— Μέσα στο τελειωμένο περιβόλι, το σκιάχτρο ρίχνει τον ίσκιο του. Πέρασε το καλοκαίρι, πέρασε κι ο Σεπτέμβρης. Του χρόνου πάλι, θα ‘ρθουν να ξαναστήσουν ό,τι έχει απομείνει —σκιάχτρο— απ’ τους αέρηδες και τις βροχές. Θα ‘ρθουν με άλλο παλιό καπέλο, άλλα ρούχα, καρφιά… Θα το κουβαλήσουν στην άκρη για να το φτιάξουν…

—του Γιάννη Παπαθεοδώρου για τη στήλη Ανώμαλα Ρήματα— Τον Ιού­λιο του 1870, στον κήπο του σπι­τιού του στο Γκέρν­συ, ο εξόριστος Βικτόρ Ουγκώ φύτεψε ένα δέ­ντρο: τη δρυ των «Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών της Ευρώ­πης». Δύο χρό­νια αργότερα (1872), με επι­στο­λή του προς τα μέλη του Συνε­δρί­ου της Ειρή­νης του Λουγκάνο, έγρα­φε με πά­θος: «Θα αποκτήσουμε τις σπουδαίες Ηνωμένες Πολιτείες…

Γκάφα σε όνειρο —Γιάννης Βαρβέρης— Ήμασταν λέει καθισμένοι κι οι τρεις όπως παλιά, σ’ ένα καλό εστιατόριο Κυριακής. Μεσημέρι κι η μητέρα μου είχε τη σημερινή της ηλικία που δεν γνωρίζω ακριβώς, πάντως άνω των εβδομήντα, εγώ δε μια αδιάφορη, ας πούμε πάλι τη σημερινή. Όμως ο πατέρας ήταν κάπως πιο νέος από κείνην, ενώ…

—του Στέλιου Φραγκούλη— Λιγόστεψαν τα φαινόμενα, είπε ο παππούς σε μια μύγα που ανέβαινε επίμονα στις άκρες τον δαχτύλων του, τα παλιά ακροδάχτυλα. Τώρα κάνει ησυχία. Όλα είναι ήσυχα πια. Σαν ένα ενυδρείο οι ζωντανοί και τα όνειρά τους. Δε χρειάζεται να ξέρω τίποτα πια, όλα ήταν μια παρόρμηση, φερθήκαμε πολύ κουτοπόνηρα και οι πιο…