Κατηγορία: Αυτό δεν είναι τραγούδι
-
Είναι ν’ απορείς
Αυτό δεν είναι τραγούδι #681 Dj της ημέρας, η Ειρήνη Βεργοπούλου 1975. Γιάννη Σπανού, «Τρίτη Ανθολογία». Ερμηνευτές, η Αρλέτα και ο Κώστας Καράλης. Μελοποιήσεις πάνω σε ποιήματα Βάρναλη, Καββαδία, Σκαρίμπα, Λεοντάρη, Σαχτούρη, Λυγίζου, Κουλούρη, Καρύδη, Σιμόπουλου, Δούκαρη, Μ. Λαμπράκη, Λ.Ιακωβίδη. Δώδεκα τραγούδια. Μια ταξιανθία, κομμάτια του είδους εκείνων που προϋπάρχουν θαρρείς από δεκάδες χρόνια εντοιχισμένα…
-
Δεν είμαστε Ζουλού
Αυτό δεν είναι τραγούδι #680 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Νομίζω δεν χρειάζεται να γράψω πολλά πράγματα για τη «Λιλιπούπολη», τη θρυλική εκπομπή του Τρίτου τον καιρό που διευθυντής του ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Τι να πει πια κανείς για τους συντελεστές, για τα τραγούδια, για τα κείμενα. Νομίζω πως, παρ’ ότι οι εκπομπές…
-
Sexual healing
Αυτό δεν είναι τραγούδι #679 Dj της ημέρας, η Μαρίκα Τσεβά Αυτό το 2016 μάς έχει σπάσει τα νεύρα από την αρχή. Πολύ θανατικό, πολλή τρομοκρατία, πολλή διαπραγμάτευση. Λιμοί, λοιμοί, καταποντισμοί. Λαμά-λαμά-σαβαχθανί. Πολύ κακό. Πολύ Donald Trump φάση. Ακόμα και η άνοιξη, με την αιώνια αναγέννηση της φύσης, φέτος μοιάζει με «προσεχώς φθινόπωρο». Χάλια! Μέσα…
-
On The Road Again
Αυτό δεν είναι τραγούδι #678 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Ζαχαριάδης Ήταν σε μια κασέτα που είχα λιώσει (ναι, τότε που ακούγαμε κασέτες με το γουόκμαν). Το άκουγα ξανά και ξανά και φαντασιωνόμουν ατέλειωτες πεδιάδες στο Μιντγουέστ και αυτοκίνητα και ον δε ρόουντ (και στο τέλος του δρόμου, τη Ντέιζι Ντιουκ να με περιμένει με…
-
Το μπαράκι
Αυτό δεν είναι τραγούδι #677 Dj της ημέρας, ο Γιώργος Τσακνιάς Εμβληματικό τραγούδι της ελληνικής δεκαετίας του ’80 το μπαράκι, αν και ο Γιώργος Μακρής πιθανόν να μιλούσε για την προηγούμενη δεκαετία, αυτή του ’70, έστω για τα τέλη της· ο εξαιρετικός δίσκος του «Πέρα Βρέχει» κυκλοφόρησε το 1982, σε παραγωγή του Μάνου Χατζιδάκι (η αρχή…
-
Σαμψών
Αυτό δεν είναι τραγούδι #676 Dj της ημέρας, η Χριστίνα Παπαβασιλείου Δεν είμαι Πόντια. Δεν υπάρχει ίχνος στο γενεαλογικό μου δέντρο, όσο κι αν το έψαξα, ρίζες από εκεί δεν βρίσκω. Κι όμως μέσα μου, όταν ακούω τον πρώτο χτύπο του νταουλιού, ακόμα και το κούρδισμα της λύρας, κάτι μέσα μου αναθαρρεύει, κάτι μύχιο ανασταίνεται.…
-
Oops! I did it again
Αυτό δεν είναι τραγούδι #675 Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Άκου τώρα κάτι πράματα… Είδα κάπου ότι πωλείται στο e-bay αυτόγραφο του Βαρουφάκη. 59,99 ευρώ. Κελεπούρι. Μέσα στο νευρικό γέλιο που με κατέκλυσε, άκουσα να βγαίνει από το στόμα μου, χωρίς ακριβώς συνειδητή μεσολάβηση του εγκεφάλου μου, το όνομα «Μπρίτνεϊ Σπιρς». Τα νευρικά εντάθηκαν…
-
Σκηνή από το έργο που συνεχίζεται
Αυτό δεν είναι τραγούδι #674 Dj της ημέρας, η Τσαμπίκα Χατζηνικόλα Δωμάτιο φοιτητικό, μικρό, μακριά από μια χώρα που τώρα σε διώχνει. Δύο κεριά δίνουν το μόνο φως στα πρόσωπα, αν και τα νιάτα τους είναι το ίδιο το φως. Πέντε παιδιά σιωπούν και ονειρεύονται. Όνειρα μπλεγμένα αλλά πολύχρωμα σαν το γαϊτανάκι. Στο πίσω μέρος…
-
Mary had a little lamb
Αυτό δεν είναι τραγούδι #673 Dj της ημέρας, το dim/art Mary had a little lamb, μέρες που ‘ναι. Από τον μεγάλο Stevie Ray Vaughan. Χρόνια πολλά! * * * Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι…
-
Εγκώμια επιταφίου
Αυτό δεν είναι τραγούδι #672 Dj της ημέρας, o Γιώργος Θεοχάρης «Δεν πιστεύω στον Θεό, αλλά μου λείπει»: αυτή είναι η εναρκτήρια πρόταση στο Χωρίς να φοβάμαι τίποτα πια του Julian Barnes, ενός άθεου. Αν τον καταλαβαίνω καλά, θέλει να πει ότι ουσιαστικά ζηλεύει τη σχέση των ένθεων με μια ανώτερη δύναμη, υπαρκτή ή ανύπαρκτη,…
-
Εδώ, στη ρωγμή του χρόνου
Αυτό δεν είναι τραγούδι #671 Dj της ημέρας, η Νατάσσα Συλλιγνάκη Το τραγούδι είναι γραμμένο στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Μα θαρρώ πως αιώνες τώρα είμαστε στη ρωγμή του χρόνου. Σε κείνο το περίεργο σημείο που νομίζεις πως ο χρόνος σταμάτησε, κι επαναλαμβάνεται – σαν τη μέρα της μαρμότας, ένα πράμα. Σ’ ένα μεταίχμιο.…
-
Τα μάτια και οι άνθρωποι
Αυτό δεν είναι τραγούδι #670 Dj της ημέρας, η Βυζαντία Πυριόχου Γκυ … είχαν δύο μάτια κανονικά για να βλέπουνε κι ένα τρίτο ανάμεσα, για να κλαίνε. … και τους έλεγαν οι άλλοι: «Δεν κλαίτε ποτέ». Γιατί κοιτούσαν τα κανονικά μάτια. Κι αυτοί λυπόντουσαν βαθιά. Γιατί κάπως έτσι φοβόντουσαν ότι θα έρθουν τα πράγματα. Και…
dimart 